«Έκανα τη βόλτα μου στο Παρίσι και είχα την ευκαιρία να πάω στην έκθεση στο Λούβρο που εγκαινίασε ο Γάλλος πρόεδρος και ο Έλληνας πρωθυπουργός με τίτλο “Παρίσι-Αθήνα” και είναι αφιερωμένη στη γέννηση της σύγχρονης Ελλάδας. Η έκθεση είναι ενδιαφέρουσα, μουσειολογικά συμπαθητική και αξίζει κανείς να την επισκεφθεί. Οι αίθουσες ήταν κατάμεστες. Αναρωτιέμαι βέβαια γιατί στα περισσότερα εκθέματα, η επεξήγηση και οι λεζάντες όχι μόνο δεν είχαν ελληνικά, αλλά ούτε και αγγλικά. Κυρίως Γαλλικά και πολύ σποραδικά κάποιες αγγλικές. Από την ελληνική πλευρά που παρευρέθηκε, κανείς δεν το παρατήρησε; Κάνεις από τους πρωθυπουργούς, υπουργούς, δημάρχους, Αγγελοπούλου κτλ. δεν το επισήμανε; Είναι όλοι τους αναθρεμμένοι με μπαλέτο και γαλλικά και δεν τους ήταν έτσι αξιοπρόσεκτο; Μεγάλη απορία μου γεννήθηκε επίσης όταν είδα ότι ανάμεσα στα άλλα το Λούβρο γιόρταζε τα 200 χρόνια από την “απόκτηση” της Αφροδίτης της Μήλου. Από πότε η κλοπή μεταφράστηκε σε απόκτηση; Γιατί μόνο το μένος και ο ζήλος για τα Ελγίνεια της Ακροπόλεως και όχι για τις υπόλοιπες αρχαιότητες. Μεγάλη συζήτηση και υπείσερχεται και ο παράγοντας των πολιτικών ισορροπιών. Όπως και να έχει αυτό που καταλαβαίνει κάποιος από όλες αυτές τις φιέστες και ιστορικές εκθέσεις είναι ότι οι “μικροί” πάντα είχαν και έχουν εξάρτηση από τους “μεγάλους” και αυτό που πρέπει να έχεις για να αποκτήσεις την ελευθερία σου και το αυτόβουλο είναι η επαναστατικότητα και η τύχη στις ιστορικές συγκυρίες και στα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Ο διάλογος Αθηναίων και Μηλίων πάντα επίκαιρος από την κεντρική πολιτική, την ιστορία, την τέχνη, μέχρι την καθημερινότητά μας» σημειώνει ο κ. Μάρκος Βαξεβανόπουλος.
