Δεν είναι όλοι ίδιοι, και σίγουρα δεν κρίνονται όλοι με τα ίδια μέτρα. Όταν κάποιος είναι αντιδήμαρχος και ταυτόχρονα εκπαιδευτικός, ο δημόσιος ρόλος δεν «μένει έξω» από το γήπεδο. Το πρόσφατο επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Βλιώρα δεν πέρασε απαρατήρητο, όχι μόνο για όσα ειπώθηκαν ή έγιναν, αλλά κυρίως για το ποιος ήταν αρνητικός πρωταγωνιστής. Γιατί άλλο ένας απλός φίλαθλος που παρασύρεται από την ένταση της στιγμής και άλλο ένας άνθρωπος που υπηρετεί θεσμικό ρόλο και, μάλιστα, βρίσκεται καθημερινά μπροστά σε νέους ανθρώπους. Ο Βλιώρας δεν μπήκε χθες στα γήπεδα. Το αντίθετο μάλιστα. Με χρόνια παρουσίας στον αθλητικό χώρο, θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση, ακόμη και σε συνθήκες έντασης ή πρόκλησης. Γιατί στο τέλος, η εικόνα που μένει δεν είναι ποιος ξεκίνησε τι, αλλά ποιος δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος του ρόλου του. Και δυστυχώς για τον κ. Βλιώρα, πέρασε κάτω από τον πήχη.
Υπάρχει και χειρότερο
Αν υπάρχει κάτι χειρότερο, από τις θλιβερές εικόνες που μας «προσέφερε» ο Γιώργος Βλιώρας, είναι όλοι εκείνοι που έσπευσαν να τον υπερασπιστούν. «Καλά έκανε», «ρίξε σφαλιάρες Βλιώρα» είναι μόνο μερικά από τα σχόλια «οπαδών» του. Και μετά αναρωτιόμαστε πως φτάσαμε σε αυτό το βούρκο στην πόλη, με ξυλοδαρμούς, μπινελίκια, απειλές και νταηλίκια. Άξιοι της μοίρας μας είμαστε.
