«Μα τί ανόητα και μπακαλίστικα δεφτέρια είναι τούτα τα παζάρια σε επιβολή ποινών για ειδεχθέστατα εγκλήματα, όπως αυτό στα Γλυκά Νερά και στην πικρή γεύση τους; Ή το άλλο με θύμα τον συνάδελφο Γιώργο Καραϊβάζ; Ακούσαμε τον υπουργό Δικαιοσύνης να προαναγγέλλει την “αυστηροποίηση” στην έκτιση της ποινής ισόβιας κάθειρξης από τα δύο πέμπτα σε τέσσερα πέμπτα. Ώστε αυτό είναι που έλειπε για την -ανάλογη του αποτρόπαιου εγκλήματος- ποινή; “Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια” , δήλωνε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για τους κατάδικους χουντικούς-άσχετα αν με τερτίπια τους ορισμένοι αποφυλακίζονταν πριν από την ισοβιότητα. Στη σύγχρονη ορολογία, γιατί να χαρακτηρίζεται ισόβια κάθειρξη αφού στην πραγματικότητα δεν είναι; Η κυριολεξία της ισοβιότητας, άλλη έννοια έχει. Ποιοι λοιδορούν ποιους; Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια. Μόνο όσοι δεν το εννοούν προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι, από σκοπιμότητες. Αλλά ας μη νιώθουν προστάτες του δημοσίου -περί δικαίου- αισθήματος. Σπέρνουν ανέμους και θερίζουν θύελλες. Ας ανησυχούν, όμως, ότι έτσι εξωθούν ίσως την έκτιση της -ετυμολογικής έννοιας- ποινής ισοβιότητας, σε ήδη έγκλειστους των φυλακών. Με τον εκδηλωμένο και ανυπότακτο “νόμο των φυλακών”» σημειώνει ο κ. Δημήτρης Μπάτσιος.
