«Βιώνουμε τη “δικτατορία” αμαθών δημοσιογράφων. Δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την τηλεδιάσκεψη από την online μετάδοση της διδασκαλίας σε τάξη. Η τάξη έχει μαθητές/τριες, έχει τον εκπαιδευτικό να μετακινείται ανάμεσα στα παιδιά. Η τάξη έχει συναίσθημα, έχει ερωτήσεις και λάθη, έχει σιωπές. Η τάξη έχει την αλληλεπίδραση του εκπαιδευτικού με τον μαθητή και την αλληλεπίδραση των μαθητών μεταξύ τους. Η κάμερα όλα αυτά θα τα γκρεμίσει. Ποιο παιδί και ποιος γονιός θα θέλει το παιδί του να εκτεθεί στην κάμερα και σε όποιον βρίσκεται πίσω από αυτή; Από τη στιγμή που ο μαθητής θα διστάσει να αποκαλύψει τα λάθη του, από τη στιγμή που θα χαθεί η εμπιστοσύνη, το μάθημα έχει τελειώσει… Η τηλεδιάσκεψη (σύγχρονη Εκπαίδευση από απόσταση), οι συμμετέχοντες(εκπαιδευτικός και μαθητές) είναι μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή και ο καθένας σε διαφορετικό χώρο. Είναι μια επικουρική πρακτική στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μια πρακτική με άλλη μεθοδολογία και κανόνες. Αλήθεια, τι Εκπαίδευση θέλουμε και σε ποιον κόσμο θέλουμε να ζήσουμε;» διερωτάται ο συμπολίτης εκπαιδευτικός, κ. Γεράσιμος Τσιμπλούλης.
