«Το Καταλανικό ζήτημα, όπως διαμορφώνεται σήμερα δεν είναι απλό. Αναλύσεις άσπρο-μαύρο, οι καλοί και οι κακοί δεν βοηθούν να δούμε τις συνέπειες των εξελίξεων. Στην κουλτούρα της αριστεράς η ανάλυση εστιάζει στις αντιφάσεις και όχι απλά στις αντιθέσεις και στη δυναμική της διαλεκτικής. Σε κάθε περίπτωση η δημοκρατία έχασε. Η αντίδραση του Ραχόι φαινομενικά είναι βλακώδης. Όμως εξυπηρετεί δυστυχώς δύο στόχους. Στο Ισπανικό πεδίο, συσπειρώνει γύρω του τις συντηρητικές δυνάμεις και ένστικτα. Παραπλεύρως φαίνεται να ξυπνάν υπολλείματα του Φρανικού καθεστώτος ;). Από την άλλη, στο ομοσπανδιακό (Ευρωπαϊκό ή Ισπανικό) επίπεδο, η Καταλανική δεξιά επενδύει με το αίτημα της αυτονομίας την άρνηση της αλληλεγγύης μέσω της αναδιανομής. Θυμίζει σε αυτό τη Γερμανία του Σόιμπλε, την Ιταλική Λέγκα του Βορρά κλπ. Ενισχύεται έτσι μια Ευρώπη της αγοράς και όχι των λαών, κατακερματισμένη και όχι ενιαία, αντιδραστική και όχι προοδευτική. Ισπανική και Καταλανική δεξιά έχουν κοινά τα σκάνδαλα και το πέπλο του εθνικισμού με το οποίο θέλουν να τα σκεπάσουν. Η Ευρωπαϊκή αριστερά οφείλει να υποστηρίξει την έκφραση μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες (που θα εξασφαλίζουν κάποια εχέγγυα, ελάχιστης συμμετοχής, δημόσιας αντιπαράθεσης κλπ), αλλά και να θυμίσει στους Καταλανούς συντρόφους και μη ότι τα κονδύλια από τα Ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία (και η αποτελεσματική διαχείρισή τους) έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάκαμψη της οικονομίας τους, αν και δεν δημιούργησαν προϋποθέσεις προοδευτικής πολιτικής, όσο τουλάχιστον θα επιθυμούσαμε. Το κοινό μας μέλλον ή θα βασίζεται στην αλληλεγγύη και στην αναδιανομή ή θα είναι ζοφερό» επεσήμανε ο κ. Γιώργος Σταμπουλής, λέκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
