Καθώς πλησιάζει η έναρξη της σχολικής χρονιάς, μου έρχεται στο μυαλό και φέτος ότι κάποιοι μαθητές δεν θα ανυπομονούν γι’ αυτό. Όχι γιατί δεν θέλουν να ξανασυναντήσουν τους φίλους και συμμαθητές τους ή γιατί θεωρούν δύσκολη την ύλη, αλλά γιατί το περιβάλλον στο οποίο θα κληθούν να περνούν αρκετές ώρες της ημέρας είναι εντελώς ακατάλληλο. Πόσοι άραγε μαθητές στη Μαγνησία θα μπουν σε τάξεις που δεν βάφτηκαν και δεν έχουν καλή μόνωση από το κρύο και τη ζέστη. Πόσοι άραγε μαθητές αντί για σχολικές αίθουσες θα μπουν σε προκατ οικίσκους και κοντέινερς για να κάνουν μάθημα. Γι’ αυτό θα έπρεπε να είναι κάποιοι πιο φειδωλοί ως προς τις συγχαρητήριες ανακοινώσεις τους και τους διθυράμβους που δημοσιεύουν. Πιο σεμνά θα έπρεπε να είναι τα πράγματα. Διότι οι μαθητές και βλέπουν και ακούν και καταλαβαίνουν. Τα λένε επίσης μεταξύ τους χωρίς να εκδίδουν ανακοινώσεις.
