Δεκτή έκανε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων 13 συμβασιούχων του Δήμου Αλμυρού προκειμένου να παραμείνουν στη θέση τους και να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μετά και τη λήξη της σύμβασής τους.
Οι εργαζόμενοι απασχολούνταν στο πλαίσιο του προγράμματος της Δ.ΥΠ.Α (πρώην ΟΑΕΔ) που αφορά σε μακροχρόνια ανέργους 55 – 67 ετών (υποψήφιους συνταξιούχους), σύμφωνα με την με αριθμ. οικ. 28286/450/2017 ΚΥΑ (ΦΕΚ 2307/Β/2017), όπως τροποποιήθηκε με την 28011/635/2020 ΚΥΑ (ΦΕΚ 2855/Β/2020), με διάφορες ειδικότητες και συγκεκριμένα με την ειδικότητα ΥΕ Εργατών Καθαριότητας Εξωτερικών Χώρων οι πέντε εξ αυτών (καθαρισμός δρόμων, πλατειών, πάρκων και περισυλλογή απορριμμάτων), με την ειδικότητα ΥΕ Εργατών Τεχνικών Εργασιών οι δύο εξ αυτών (συντήρηση και ελαιοχρωματισμός κτιρίων και σχολικών εγκαταστάσεων του Δήμου), με την ειδικότητα ΔΕ Οδηγών ο ένας εξ αυτών (οδηγός σχολικού λεωφορείου), με την ειδικότητα ΔΕ Γενικών Καθηκόντων ο ένας εξ αυτών, με την ειδικότητα ΔΕ Διοικητικού – Λογιστικού οι τρεις εξ αυτών (Γραφείο Τύπου, Τμήμα Προσωπικού, Δημοτολόγιο – Ληξιαρχείο) και με την ειδικότητα ΔΕ Διοικητικού – Οικονομικού ο τελευταίος εξ’ αυτών.
Σύμφωνα με το δικηγορικό γραφείο «Ταμπάκος και Συνεργάτες» που ανέλαβε τη νομική εκπροσώπηση και την γνωστοποίηση της υπόθεσης, στους συγκεκριμένους εργαζόμενους υπολείπονται λίγα έτη για να θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης. Ο Δήμος, μετά την ενιαύσια παράταση των συμβάσεών τους και το πέρας της επιχορήγησης από τη Δ.ΥΠ.Α, έπαυσε να αποδέχεται τις υπηρεσίες τους.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 5986/2026 απόφασής του, βασιζόμενο στις συνταγματικές διατάξεις που προστατεύουν τις ευάλωτες ομάδες, όπως είναι η προστασία του γήρατος και το δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης (άρθρα 21 παρ. 3 και 22 παρ. 5 του Συντάγματος), έκρινε ότι το απώτατο χρονικό διάστημα των 24 μηνών αφορά μόνο την υποχρέωση επιδότησης του εργαζομένου από τη Δ.ΥΠ.Α και ουδόλως τη διάρκεια της σύμβασης εργασίας, η δε παύση της επιχορήγησης δεν εμποδίζει τη συνέχιση της εργασιακής σχέσης, εφόσον ο εργοδότης εκφράζει τη βούληση να συνεχίσει να τους απασχολεί, τούτο διότι σκοπός του προγράμματος είναι ακριβώς η συμπλήρωση του απαιτούμενου συντάξιμου χρόνου και σε περίπτωση που οι εργαζόμενοι περιέλθουν εκ νέου σε καθεστώς ανεργίας, ενόψει της προχωρημένης ηλικίας τους, θα επανέλθουν σε μια κατάσταση, η οποία θα καταστήσει δυσχερή έως αδύνατη τη συνταξιοδότησή τους. Μια τέτοια ρύθμιση δεν αντίκειται στα άρθρα 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος και 36 Ν. 4765/2021.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δυνάμει της υπ’ αριθμ. 5986/2026 απόφασής του δέχθηκε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, υποχρεώνοντας τον Δήμο Αλμυρού να αποδέχεται προσωρινά τις υπηρεσίες των αιτούντων με τους ίδιους όρους εργασίας, καταβάλλοντας συγχρόνως τις νόμιμες αποδοχές τους, αρχής γενομένης από την επομένη της λήξης της παράτασης της σύμβασης εργασίας του καθενός, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της κύριας αγωγής, με απώτατο χρονικό σημείο την ημερομηνία κατά την οποία ο κάθε αιτών πληροί τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, απειλώντας σε βάρος του Δήμου χρηματική ποινή διακοσίων ευρώ υπέρ εκάστου αιτούντος για κάθε ημέρα παράβασης της ανωτέρω υποχρέωσής του.
