«Στο Πήλιο, το ποτήρι δεν είναι ποτέ ούτε μισό γεμάτο ούτε μισό άδειο. Σε βγάζει από τέτοιου είδους ψευτοδιλήμματα προσφέροντας σου το πάντα γεμάτο ως το χείλος, να πιείς ώσπου να ξεδιψάσει η ψυχή και το σώμα σου κι έπειτα σου το ξαναγεμίζει απλόχερα μη τυχόν ξαναδιψάσεις. Ο τόπος μου είναι το έσχατο όριο στην δημιουργική φαντασία των θεών. Είναι ένα ιδεατό, μια κλίμακα, μια σταθερά. Είναι η απόλυτη μονάδα μέτρησης με δέκατα και υποδιαιρέσεις σύμφωνα με την οποία μπορεί κανείς να κρίνει την ομορφιά και του υπόλοιπου κόσμου. Κι από όλες τις εκφάνσεις αυτού του ιδεατού, είναι το Φθινόπωρο που πάντα με μαγεύει. Είναι τα φαντασμαγορικά του χρώματα που θα απλωθούν στις πλαγιές του, είναι το μεγάλο φινάλε των εποχών λίγο πριν τα σκεπάσει το λευκό πέπλο που θα κυοφορήσει μέσα στην παγωμένη αγκαλιά του τον καρπό της ερχόμενης Άνοιξης. Όποιος δεν έχει επισκεφτεί το Πήλιο το Φθινόπωρο δεν μπορεί να κατανοήσει την μοναδικότητα του “εδώ” που ζούμε. Και όποιος δεν έχει κατανοήσει αυτή την μοναδικότητα, ας μου επιτρέψει να του πω, με το συμπάθιο και κάθε σεβασμό, πως μια ζωή σπατάλησες και τίποτε, μα τίποτε, δεν κατάλαβες ρε φίλε…» έλεγε ο συμπολίτης επιχειρηματίας, κ. Χρήστος Μάρτζος.
