«Αναγκάζομαι να τηρήσω μια στάση αναμονής για τον εμβολιασμό των παιδιών. Με αναγκάζει η μετάλλαξη και όσα μας έρχονται από τις ΗΠΑ για νοσηλείες σε παιδιά. Και αφού εμείς εδώ τέτοια δεν έχουμε, μου λείπει αβάσταχτα μια καλή στατιστική για τις δικές τους σειρές έστω. Για το ποια είναι αυτά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των παιδιών που νοσούν βαριά, κι αν μιλάμε για παιδιά παχύσαρκα και με αρρύθμιστο άσθμα και τι γίνεται με τις συγγενείς καρδιοπάθειες και τα νευρολογικά. Και το ξέρω ότι κάθε γιατρός μπορεί να σκανάρει την βιβλιογραφία όπου υπάρχει, αλλά κάθε γιατρός είναι απλά ένας γιατρός κι αν είχαμε μια επίσημη γραμμή με “ομάδες κινδύνου” θα ήταν πειστικότερο για όλους από το στείρο “άνοιξε η πλατφόρμα και άντε πάτε τα”.
Και έχω πάντα την “πολυτέλεια” σαν γιατρός να χωθώ πίσω από την “γενική οδηγία” αλλά τελικά δεν μου το χω και παραμένω εσαει βασανισμένος ψάχνοντας το κόστος και το όφελος και την απόλυτη ισορροπία, εαν και εφόσον αυτή μπορεί να ευδοκιμήσει σε συνθήκες εξόχως ανισορροπες. Γιατί με τέτοιες μόνο θα έχουμε να κάνουμε από δω και πέρα. Και δεν έρχεται ένας από το υπουργείο να με βοηθήσει, μα κοτζάμ υπουργείο, από ένα ταπεινό μέλος της επιτροπής μέχρι τον ίδιο τον Αρχών τον Οφικιάλιο himself, και να με πείσει για το “γιατί” για μια φορά και όχι για το “γιατί όχι”. Και αφού η δέλτα είναι “πιο βαριά” για τα παιδιά, κι εμείς εδώ “τίγκα στην δέλτα” είμαστε, κάποια στιγμή δεν πρέπει λογικά να δούμε κι εμείς νοσηλείες και φοβερές επιπλοκές; Έως τώρα, στα παιδιά, καμία διαφορά δεν έχω να σημειώσω.
Και ποια κακή μοίρα οδήγησε το χέρι μου να ανοίξω το βράδυ την Βρετανική Guardian, η δική τους επιτροπή ΔΕΝ ΣΥΣΤΗΝΕΙ τον εμβολιασμό των παιδιών κάτω των 16. Τι δεν συστήνει δηλαδή, largely opposed λέει το άρθρο για την ακρίβεια, γιατί δεν έχει πειστεί ότι τα οφέλη υπερτερούν σε εντελώς υγιή παιδιά και έρχεται μάλιστα η επιτροπή σε σύγκρουση με τους πολιτικούς (!). Η ίδια είδηση και στο BBC και στην Independent. Ούτε βέβαια και επιπλοκές του εμβολίου σε παιδιά είδαμε, να τα λέμε όλα, αν και ακόμα οι δόσεις λίγες είναι. Το σκεφτόμουνα κι αυτό, αν και αμαρτία ουκ έχω, εγώ ένα Αριστοτέλειο έβγαλα, αλλά η σελίδα του Harvard όταν μιλούσε για περικαρδίτιδες και μυοκαρδίτιδες, ρωτούσε “τι γίνεται;” και ότι είμαστε σε επιπλοκές Higher than Expected. Και πάντα στο τέλος μου μένει ένα κρυμμένο “αχ” ότι θα σπάσει στην Ελλάς το σουρεαλομετρο και θα έχω την πρώτη γυμνασίου με μαθητές εμβολιασμένους και θα είναι ανεμβολίαστος ο δάσκαλος, και τούτο, όσο να ναι, το λες ήττα της κοινής λογικής και όχι μόνο.
Σέβομαι αυτούς που εμβολίασαν τα παιδιά τους. Τυχαία δεν το έκαναν. Κατανοώ και όσους είναι αρνητικοί αλλά κρατούν ένα ανοιχτό μυαλό. Να έχουμε το θάρρος να δούμε την κατάσταση με καθαρά ματιά και καρδιά και αντανακλαστικά για να απαντήσουμε εάν οι συνθήκες το ζητήσουν. Όσοι ενήλικες εμβολιαστήκατε, είμαι μαζί σας, εγώ το έκανα πρώτος. Όσοι δεν το επιλέξατε, να προσέχετε δίπλα. Το τέλος δεν είναι φέτος. Ας είμαστε τουλάχιστον του χρόνου τέτοια μέρα όλοι εδώ να μπορούμε να συζητάμε και ας μαλώνουμε. Αρκεί να μην λείπει κανείς. Αυτό το “να μην λείπει κάνεις”. Αυτό μόνο να φροντίσετε» το μήνυμα του συμπολίτη γιατρού, κ. Γιώργου Χαρίτου.
