Τη γνωστή φράση “βάστα, θα σπρώξω” μου θυμίζει ο Αχιλλέας Μπέος. Τόσα χρόνια αγωνίζεται να κάνει έργα στην πόλη του, αλλά το…τέρας της γραφειοκρατίας φαίνεται τον κατανικά και καταλήγει ο δήμαρχος να βρίσκει σε… τοίχο. Μάλλον δεν σπρώχνει αρκετά δυνατά. Ο Αχιλλέας “θα κλείσω την πόλη” Μπέος, προφανώς και δεν αναγνωρίζει καμία καθυστέρηση ή ανεπάρκεια από μέρους του, για οποιοδήποτε ζήτημα που αφορά στην υλοποίηση των έργων που έχει ανακοινώσει. Μόνιμη επωδός είναι η γραφειοκρατία του δημοσίου, την οποία ο αγαπημένος του μεταρρυθμιστής Κυριάκος Μητσοτάκης όμως, δεν καταφέρνει να περιορίσει. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στον Κυριάκο, ο Αχιλλέας. Παραμένει, όπως λέμε, “γαλαζοαίματος”, ως δήμαρχος-πρίγκιπας του Μονακό αλλά και ως ψηφοφόρος της κυβερνώσας παράταξης. Στο θέμα των ενεργειακών κοινοτήτων πάντως, για το οποίο συζήτησε προ ημερών με τον Κωστή Χατζηδάκη και το οποίο υποτίθεται ότι “τρέχει” αλλά με αξιοσημείωτη βραδύτητα, επειδή είναι όντως ένα έργο που κινείται στη σωστή κατεύθυνση, εγώ θα ήθελα να δούμε και τις οικονομικός παραμέτρους. Για παράδειγμα, έχουν ζητηθεί προσφορές από όλες ανεξαιρέτως τις τράπεζες που λειτουργούν στη χώρα, ώστε να αξιοποιήσουμε την καλύτερη προσφορά για το δάνειο που θα χρηματοδοτήσει το έργο; Τι λέτε; Αν θα μπορούσε να λάβει δημόσια χρηματοδότηση; Ίσως να συμφέρει το δάνειο τελικά και όχι η δημόσια χρηματοδότηση. Ποιον συμφέρει; Την τράπεζα σίγουρα!
