Στα χώματα της Τσαγκαράδας «αναπαύεται» ο Επίτιμος Αρχηγός της Π.Α. Ευάγγελος Παπασταματίου (φωτό)

Φωτό Αργύρης Συμιακάκης
«Έφυγε» ο ηρωϊκός και με πληθώρα μεταλλίων πιλότος των «NORATLAS»

Στα χώματα της Τσαγκαράδας «αναπαύεται» από το μεσημέρι της Τετάρτης, ο Επίτιμος Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας Ευάγγελος Παπασταματίου, που έχασε τη μάχη με την επάρατη νόσο, στις 29 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 79 ετών, κηδεύθηκε την Τρίτη 1η Οκτωβρίου στην Αθήνα και την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου έγινε η ταφή, στην ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του, στην Τσαγκαράδα Πηλίου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ» την διαδικασία της μεταφοράς της σορού, της ταφής και ό,τι προβλέπεται σε αυτές τις περιπτώσεις, είχε αναλάβει το τοπικό γραφείο τελετών του κ. Απόστολου Μπάλλα. Η σορός του ηρωϊκού πιλότου, ήταν στην εκκλησία που είχε επιλεγεί στην Τσαγκαράδα, στις 13.30 το μεσημέρι, προκειμένου να χαιρετήσουν, κάτοικοι και επισκέπτες, ενώ στις 2 περίπου το μεσημέρι, συνοδεία στρατιωτικού αγήματος και τμήματος της Φιλαρμονικής, οδηγήθηκε στο Κοιμητήριο Τσαγκαράδας, στην τελευταία του κατοικία (Φωτό Αργύρης Συμιακάκης).
Ο Αντιπτέραρχος Ευάγγελος Παπασταματίου ήταν ένας από τους ηρωικούς πιλότους της «Επιχείρησης Νίκη» με τα αεροσκάφη «NORATLAS» στην Κύπρο, κατά τις δραματικές ώρες της τουρκικής εισβολής το 1974. Επρόκειτο για μια αποστολή που χαρακτηρίστηκε ως «αυτοκτονία», κατά την οποία τα ελληνικά αεροσκάφη αποβίβασαν καταδρομείς και πολεμικό υλικό στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, το οποίο και δεν έπεσε τελικά σε τουρκικά χέρια χάρη στη σθεναρή αντίσταση.
Από τα 13 NORATLAS που έφτασαν στην Κύπρο, επέστρεψαν με περιπετειώδη τρόπο τα 9, ένα εκ των οποίων του Βαγγέλη Παπασταματίου. Τις πρωτόγνωρες, για οποιονδήποτε Έλληνα πιλότο της σύγχρονης ιστορίας, και δραματικές στιγμές που έζησε κατά την προσγείωση στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας αποφεύγοντας τα τουρκικά πυρά, εκεί που άφησαν την τελευταία τους πνοή συνάδελφοί του καθώς και καταδρομείς του Ελληνικού Στρατού, τις περιγράφει στην αυτοβιογραφία του που εξέδωσε το 2014.
Ο ιδιαίτερα αγαπητός και χαμογελαστός αξιωματικός από τα Ψαχνά Ευβοίας διετέλεσε στη συνέχεια διοικητής σε διάφορες μάχιμες μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας. Υπηρέτησε μεταξύ άλλων εκπροσωπώντας τη χώρα, σε μονάδες του ΝΑΤΟ στις ΗΠΑ και στις Βρυξέλλες, ενώ έφτασε να γίνει Αρχηγός του ΑΤΑ. Τιμήθηκε με πληθώρα μεταλλίων και «χρυσούς σταυρούς», ενώ μετέπειτα τιμήθηκε και από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Τις κρίσιμες ώρες των γεγονότων των Ιμίων, για άλλη μια φορά υπερασπίστηκε την πατρίδα, αυτή τη φορά όχι από τους ουρανούς του Αιγαίου ή της Κύπρου, αλλά ως επικεφαλής του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας, περνώντας τότε δεκάδες ώρες άυπνος, όπως περιγράφει στο βιβλίο του, στο υπόγειο Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων στο Πεντάγωνο.
Πάντα ενεργός και δραστήριος στην επαγγελματική και κοινωνική του ζωή, διακρινόταν για την παθιασμένη αγάπη του για την αεροπορία, που υπηρέτησε από όλα τα επίπεδα μέχρι και μετά την αποστρατεία του. Οι σκέψεις του και τα γεγονότα που παραθέτει στο βιβλίο του «Η Ζωή Μου» (εκδόσεις Ασίνη) θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα πολύτιμο, συμβουλευτικό και κυρίως ρεαλιστικό εγχειρίδιο για κάθε εκπαιδευόμενο Ίκαρο στις μέρες μας.
Με τη Χαρά, γυναίκα και σύντροφο της ζωής του, που βρισκόταν στο πλάι του και μαζί του καθόλη τη διάρκεια του κοινού τους βίου, στα καλά και στα δυσάρεστα, απέκτησε δύο κόρες, την Ντέμη και την Κλαίρη, οι οποίες του πρόσφεραν την ύψιστη χαρά να γίνει παππούς, έχοντας από μία κόρη η κάθε μία.

Φωτό Αργύρης Συμιακάκης

Φωτό Αργύρης Συμιακάκης
Φωτό Αργύρης Συμιακάκης
Φωτό Αργύρης Συμιακάκης
Φωτό Αργύρης Συμιακάκης