Για τη στάση που κράτησε η Ευρώπη απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία, για την ενεργειακή κρίση, τη στάση απέναντι στην Τουρκία με τον τρομακτικό σεισμό που στέρησε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Ηλία Κουτσερή η Ευρωβουλευτής της ΝΔ κ. Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου. Η ίδια αναφέρθηκε και στο πολιτικό σκηνικό της χώρας ενόψει εκλογών και στα εκλογικά σενάρια και ενδεχόμενα κυβερνητικών συνεργασιών και σχολίασε πως εφόσον οι πολίτες είδαν την πρώτη φορά Αριστερά, καλό είναι να την αποφύγουν στο μέλλον.
Από τη μία το βλέμμα μας που είναι στραμμένο στην Ουκρανία, εδώ και πολλούς μήνες, κι από την άλλη μεριά έχουμε τους σεισμοπαθείς, που και η δική μας χώρα βοηθά και έχει κάνει κινήσεις και η ΕΕ για τους ανθρώπους που είδαν από τη μια στιγμή στην άλλη να χάνουν τα πάντα και κυρίως τη ζωή τους, οι δικοί τους άνθρωποι…
Το θέμα της Ουκρανίας προφανώς είναι το πρώτο θέμα της επικαιρότητας, όπως είναι και ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούμε. Νομίζω ότι μπορεί να πει κανείς ότι η ΕΕ μπορεί να έχει κωλυσιεργήσει πολλές φορές να αντιδράσει επαρκώς σε διάφορες κρίσεις στο παρελθόν, πρωτοστατούντως της οικονομικής κρίσης, κάτι που πληρώσαμε ως Ελλάδα με πολύ ακριβό τίμημα. Τα πήγε λίγο καλύτερα στην πανδημία, αλλά στο θέμα της αντιμετώπισης του πολέμου στην Ουκρανία η πραγματικότητα είναι ότι η ΕΕ έδειξε πολύ γρήγορα αντανακλαστικά, βάζοντας μεγάλες κυρώσεις στη Ρωσία. Εκεί που τα αντανακλαστικά της ήταν πιο αργά, λόγω των διαφορετικών συμφερόντων κάθε χώρας, ήταν η αντιμετώπιση της συνεπακόλουθης ενεργειακής κρίσης, που πάλι τώρα η Ευρώπη έχει πάρει τον δρόμο της σε αυτό.
Θα συνεχίσει κι αυτό ήταν το μήνυμα στον Πρόεδρο Ζελένσκι, ο οποίος έκανε επίσκεψη στις Βρυξέλλες, συνάντησε και τους ηγέτες των χωρών μεταξύ των οποίων και του Κυριάκου Μητσοτάκη, τους κορυφαίους θεσμικούς παράγοντες των Βρυξελλών. Το αίτημα τώρα αφορά στη στρατιωτική βοήθεια, στις αποφάσεις πως μπορεί να δοθεί κι αυτό σε επίπεδο ΕΕ είναι περιορισμένο. Υπάρχει ένας μηχανισμός που διαθέτει περίπου 500 εκ ευρώ να βοηθήσει τις χώρες να κάνουν κοινές προμήθειες αμυντικού εξοπλισμού και δεδομένου των συνθηκών στην Ουκρανία, αλλά σε γενικές γραμμές αυτό είναι απόφαση της κάθε χώρας το πως θα βοηθήσει και τι θα στείλει. Το αίτημα του Προέδρου Ζελένσκι είναι τώρα για αεροπλάνα.
Η γενική στάση της ΕΕ είναι ότι θα συνεισφέρει όσο μπορεί και θα συμπαρασταθεί μέχρι τέλους στον Πρόεδρο Ζελένσκι και το επόμενο βήμα είναι κι άλλες απαγορεύσεις εξαγωγών, αλλά ενδέχεται και μια απόφαση που θα λέει ότι όλα τα ρωσικά κεφάλαια που έχουν «παγώσει» ανά τον κόσμο θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν ενδεχομένως στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας.
Σε ότι αφορά στην Τουρκία, η ΕΕ κινητοποιήθηκε αμέσως με τον μηχανισμό της, σε σημείο που η Τουρκία μας είπε τώρα ότι δεν χρειάζεται άλλη βοήθεια, καθώς στείλαμε 1000 ανθρώπους περίπου. Ας ελπίσουμε ότι από αυτή την τραγωδία θα μείνει ενδεχομένως μία γέφυρα αλληλεγγύης η οποία να λειάνει και τις άλλες διαφορές, οι οποίες υπάρχουν μεταξύ μας, τις οποίες ο Τούρκος Πρόεδρος με μεγάλη προκλητικότητα και θράσος το τελευταίο διάστημα προβάλλει διεθνώς. Ας ελπίσουμε ότι αυτό το διάλλειμα θα κάνει καλό στην Τουρκία.
Αναφερθήκατε στο θέμα της ενέργειας και τη στάση της ΕΕ. Βλέπετε ότι έχουν έρθει τα όποια θετικά αποτελέσματα, που αφορούν στην αντιμετώπιση της ακρίβειας και του ενεργειακού κόστους και στη χώρα μας;
Στη χώρα μας έχουμε την χαμηλότερη τιμή ηλεκτρικής ενέργειας αυτή τη στιγμή κι αυτό είναι θετικό, επίσης η Κυβέρνηση έχει πάρει από μόνη της πολλά μέτρα από εθνικές πρωτοβουλίες και μάλιστα πολλές από αυτές έχουν εμπνεύσει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως ο φόρος που μπήκε σε αυτούς που βγάζανε τα υπέρογκα κέρδη, κάτι που έχουν μιμηθεί και σε επίπεδο μηχανισμού στην ΕΕ. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν λυθεί τα προβλήματα, οι τεράστιες πληθωριστικές πιέσεις ως αποτέλεσμα του ανοίγματος της οικονομίας μετά από την πανδημία αλλά και ως αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία είναι κάτι που συνταράσσει τις οικονομίες διεθνώς και όχι μόνο τη δική μας και πάλι ο πληθωρισμός στην Ελλάδα είναι κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο αυτή τη στιγμή.
Όμως η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος περιμένει τις λύσεις από την κυβέρνηση, παρότι ότι μπορεί να καταλαβαίνει ότι δεν φταίει η κυβέρνηση που δεν δημιούργησε την κρίση, αλλά περιμένει λύσεις. Νομίζω ότι η κυβέρνηση έχει δείξει ότι κρατώντας συνετά το τιμόνι σε επίπεδο δημοσιονομικό για να μην εκτροχιαστούμε και δούμε τα χειρότερα πάλι και τα μνημόνια, νομίζω ότι υπάρχει μία γενική αίσθηση στον κόσμο ότι κάνει ό,τι μπορεί και είμαι σίγουρη από πλευράς κυβέρνησης θα εξακολουθήσει να αξιοποιεί το όποιο δημοσιονομικό περιθώριο υπάρχει για να στηρίξει τα ευάλωτα νοικοκυριά και τη μεσαία τάξη που πλήττεται από αυτή την κρίση.
Άρα υπάρχουν κι άλλα «παράθυρα» να ανοίξουν ενδεχομένως, εάν δούμε ότι τα πράγματα δυσκολεύουν;
Νομίζω πως έτσι είναι και νομίζω πως με τον τουρισμό, ο οποίος αναμένεται να κυμανθεί πάλι σε επίπεδα ρεκόρ φέτος και μάλιστα να αρχίσει από τον Μάρτιο, νομίζω ότι θα υπάρχουν κι άλλα δημοσιονομικά περιθώρια για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση.
Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι είναι και μια χρονιά εκλογών το τρέχον έτος και δεν ξέρω ποιο μπορεί να είναι για καθέναν από μας ή για κάθε κόμμα το διακύβευμα των επόμενων εκλογών. Σίγουρα οι ψηφοφόροι θα τα ζυγίσουν όλα αυτά που έγιναν ή δεν έγιναν από όλους, είτε από την πλευρά της αντιπολίτευσης, είτε της κυβέρνησης, που κατά κύριο λόγο έχει και την ευθύνη.
Επειδή δεν έχει αλλάξει το πολιτικό σκηνικό της χώρας, δηλαδή δεν είναι ότι έχουμε κάτι καινούργιο, πάλι τον κ. Τσίπρα έχουμε, ο κ. Ανδρουλάκης είναι μία νέα φυσιογνωμία σε σχέση με την Φώφη Γεννηματά, αλλά δεν έχει αλλάξει πάρα πολύ το σκηνικό, οπότε νομίζω ότι ο κόσμος θα συγκρίνει τα πράγματα, δεν νομίζω ότι έχει πάθει αμνησία η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, θυμούνται τι περάσαμε στην εποχή του Τσίπρα. Μπορούνε να συγκρίνουνε με ό,τι έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Σίγουρα δεν μπορεί να πεις κανείς, παρά τις όποιες κρίσεις και δε τις χρησιμοποιώ ως δικαιολογία, είτε είναι η πολεμική σύρραξη, είτε είναι η ενεργειακή κρίση, είτε είναι η πανδημία, είτε είναι η κρίση στον Έβρο, παρόλες τις κρίσεις, αν δει κανείς αυτά που υποσχέθηκε σε γενικές γραμμές ότι θα κάνει ο κ. Μητσοτάκης σε επίπεδο μειώσεων φόρων κτλ, τα έκανε και σε πολλούς τομείς, μπορεί να μην έλυσε όλα τα προβλήματα, τα οποία υπήρχαν χρονίως στην ελληνική οικονομία είτε στην ελληνική δημόσια διοίκηση, είτε στον τομέα της υγείας, είτε στον τομέα της παιδείας, αλλά ότι γίνανε βήματα μπροστά σε όλους αυτούς τους τομείς, δεν νομίζω ότι μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.
Το θέμα είναι εάν θέλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτά τα βήματα μπροστά και κατά πόσο σε επίπεδο αξιοπιστίας πιστεύουμε έναν άνθρωπο όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος είπε, ότι εγώ θα κάνω δέκα πράγματα κι έκανε τα εννιά μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες κρίσεως, σε σχέση με τον κ. Τσίπρα, που μας είχε πει το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και μετά είδαμε τις κλειστές τράπεζες και το τρίτο μνημόνιο και τη χώρα μας να δίνει την περιουσία της για 100 χρόνια στους δανειστές και ένα δημοψήφισμα, που κόντεψε να μας βγάλει από την Ευρωζώνη και τον κ. Λαφαζάνη να τρέχει στα Νομισματοκοπία. Νομίζω ότι αυτά θα σκέφτεται ο κόσμος και βεβαίως θα σκέφτεται πως θα αντιμετωπίσει τον λογαριασμό ρεύματος και τι έχει κάνει για όλα αυτά ο κ. Μητσοτάκης, αλλά εντέλει θα σκεφτεί και τι θα κάνει κάποιος την επόμενη μέρα και θα συγκρίνει και το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Δεν είναι μόνο εάν θέλεις Τσίπρα ή Μητσοτάκη. Εάν έχεις μία κρίση, ποιον προτιμάς για Υπουργό Υγείας, τον Πολάκη ή τον Πλεύρη; Ή ποιον θέλεις να αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό, τον Μηταράκη που έχει φτιάξει τις δομές κι έχει αποσυμφορήσει τα νησιά ή τη Χριστοδουλοπούλου που μας έλεγε ότι λιάζονται και περνάνε από δω οι μετανάστες. Θες τον Πιερρακάκη να σου κάνει ψηφιακή πολιτική, που έχουμε σώσει ο καθένας μας από 100 ουρές και τώρα έχουμε 1500 καινούργιες υπηρεσίες στο gov.gr και 1,5 δις ηλεκτρονικές συναλλαγές από 8 εκ. που είχαμε ή τον κ. Παππά που αυτή τη στιγμή είναι στο Ειδικό Δικαστήριο για άλλα θέματα και μόνο ψηφιακή πολιτική δεν έκανε επί των ημερών του.
Ίσως αυτή τη φορά παίξει ρόλο και το εκλογικό σύστημα που πάμε πλέον με την απλή αναλογική κι εκεί παρόλο που ο κόσμος μπορεί να δώσει το προβάδισμα πχ στη ΝΔ, να χρειαστεί να υπάρξει μία συγκυβέρνηση το επόμενο χρονικό διάστημα…
Εμείς στη ΝΔ θέλουμε να προκύψει αυτοδυναμία, γιατί βλέπουμε και τι συμβαίνει στην Ευρώπη πχ στην αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης. Το γεγονός ότι η Γερμανία είχε μια τρικομματική κυβέρνηση , κάποιοι δεν μπορούσανε να συνεννοηθούνε μεταξύ τους για το πως να αντιμετωπίσουν τα πράγματα, καθυστέρησε 2-3 μήνες την Ευρώπη και όλοι πληρώσαμε τη νύφη. Εμείς δεν έχουμε αυτή την κουλτούρα συνεργασίας όπως πολλές χώρες της Ευρώπης και δεν είμαι σίγουρη ότι μπορούμε να την αποκτήσουμε, τουλάχιστον με το υφιστάμενο σύστημα και την τοξικότητα που υπάρχει μεταξύ μας, αυτό που πρέπει να καταλάβει ο κόσμος είναι ότι στον πρώτο γύρο μπορεί να μην προκύψει αυτοδυναμία της ΝΔ γιατί είναι πολύ δύσκολο, είναι στόχος για τον δεύτερο γύρο, αλλά έχει μεγάλη σημασία διότι δεν ξέρεις ποτέ, σε περίεργες συνθήκες, μπορεί να προκύψει μία Κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα, Υπουργού Εξωτερικών τον κ. Ανδρουλάκη και Υπουργό Οικονομικών τον κ. Βαρουφάκη. Αν ο κόσμος θέλει να το αποφύγει αυτό, τότε με μεγάλη σύνεση πρέπει να σκεφτεί τι θα κάνει στον πρώτο γύρο. Η ώρα για να βγάλουμε τα νεύρα μας δεν είναι στον πρώτο γύρο. Την είδαμε την πρώτη φορά Αριστερά, την είδαμε και με Καμμένο, νομίζω ότι είναι καλό να την αποφύγουμε στο μέλλον.
