Ηρώ Σκάρου: « Η ζωή όπως είναι» ή η ζωή όπως … πρέπει να είναι;

Η ταλαντούχα συγγραφέας μιλά στο Ράδιο ΕΝΑ για το νέο της βιβλίο για τον τρόπο που θα πρέπει να βλέπουμε τη ζωή

Με καταγωγή από την Ικαρία, ένα νησί που φημίζεται για τον ιδιαίτερο τρόπο ζωής του και με σπουδές στη φιλοσοφία η κ. Ηρώ Σκάρου αναζήτησε το δικό της ταξίδι ζωής και μεταπήδησε από τον χώρο των πολυεθνικών, που υπήρξε στέλεχος επικοινωνίας και marketing στο χώρο της yoga αλλά και της συγγραφής. Με τη συλλογή διηγημάτων της «Μια χαρά είναι», ήταν υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου στην πεζογραφία του περιοδικού Αναγνώστης, ενώ το νέο της βιβλίο «Η ζωή όπως είναι» (εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ), ανοίγει ένα παράθυρο αναζήτησης για το πως θα πρέπει να βλέπουμε τη ζωή μας. Η ίδια, μίλησε στο Ράδιο ΕΝΑ και στον Ηλία Κουτσερή τόσο για το νέο συγγραφικό της εγχείρημα, αλλά και για το μήνυμά του, το οποίο είναι βαθύ και ο αναγνώστης μπορεί να δει τη δική του ζωή μέσα από τις 24 ιστορίες, που εκτυλίσσονται στις σελίδες του.

Πως δημιουργήθηκε η ανάγκη για καταγραφή των 24 αυτών διηγημάτων μέσα από το νέο σας βιβλίο «Η ζωή όπως είναι»;

Ξεκίνησα τη συγγραφή, γιατί μέσα από αυτή, καταλαβαίνω εγώ η ίδια καλύτερα τον κόσμο, ερευνώ καταστάσεις, χαρακτήρες και συμπεριφορές που μου κάνουν εντύπωση κι έτσι συμπάσχω, κατανοώ και μαθαίνω. Στη συγκεκριμένη συλλογή, το κάθε διήγημα αναδεικνύει μια πτυχή της σύγχρονης πραγματικότητας και όλα μαζί, αλληλοσυμπληρούμενα αναδεικνύουν μια πιο πανοραμική θέαση της ζωής, όπως είναι. Έτσι προέκυψε και ο τίτλος της συλλογής. Υπάρχει μία κοινή συνιστώσα σε όλες τις ιστορίες κι αυτή είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές, καθώς και το δίπολο σύγκρουση –αποδοχή.

Άρα ο κοινός άξονας είναι οι ανθρώπινες σχέσεις;

Ναι, αυτό είναι το κοινό στοιχείο. Τα θέματα που κυριαρχούν είναι της μοναχικότητας και της επικοινωνίας, της απιστίας και της προσκόλλησης, της απόρριψης και της αποδοχής.

Είναι κοινοί και οι πρωταγωνιστές των ιστοριών ή είναι διαφορετικοί;

Κοινοί πρωταγωνιστές δεν είναι, με την έννοια ότι υπάρχει κάποιος βασικός πρωταγωνιστής, που τον ακολουθούμε. Οι πρωταγωνιστές είναι σύγχρονοι χαρακτήρες, δηλαδή άνθρωποι που θα μπορούσαμε να τους έχουμε κοντά μας , να ζουν στο διπλανό σπίτι. Πολλές φορές μπορεί να αναγνωρίσουμε και δικά μας στοιχεία σ’ αυτούς τους χαρακτήρες των ηρώων ή στοιχεία των ανθρώπων γύρω μας και αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό. Ότι μπορεί δηλαδή ένας αναγνώστης, αναγνωρίζοντας κάποια παρόμοια στοιχεία να προβληματιστεί και ν΄ ανοίξει έναν διάλογο με τον εαυτό του και τους γύρω του. Σύμφωνα και με το feedback που παίρνω από αναγνώστες αυτό γίνεται και με ευχαριστεί πολύ.

Αποτελεί και μια προτροπή να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι κι όχι όπως θα θέλαμε να είναι;

Ο τίτλος, είναι εμπνευσμένος από μία φράση του έργου «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες. Συγκεκριμένα η φράση λέει ότι ίσως η πολλή λογική να είναι τρέλα και τι μεγαλύτερη τρέλα απ΄όλες να βλέπεις τη ζωή όπως είναι κι όχι όπως θα έπρεπε να είναι . Δεν προτρέπω να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι, μάλλον όπως θα έπρεπε να είναι, αλλά το στοίχημα για μένα είναι ένας συγκερασμός των δύο. Στο έργο του Θερβάντες υπάρχει ο Δον Κιχώτης, που υπερβαίνει συμβάσεις και στερεότυπα και περιπλανιέται αντιμετωπίζοντας τον κόσμο όπως θα έπρεπε να είναι, αλλά έχει ως ακόλουθό του τον Σάντσο Πάντσα, ο οποίος είναι αυτός που τον προσγειώνει καθώς βλέπει τη ζωή με καθαρότητα και την αξιολογεί. Πιστεύω λοιπόν ότι το στοίχημα είναι αυτό, να υπάρχει συγκερασμός των δύο αυτών χαρακτήρων και μπορεί να επιτευχθεί. Να μην αρνηθούμε δηλαδή ούτε την πραγματικότητα, αλλά ούτε τις φιλοδοξίες μας.

Είναι αυτό κι ένα μήνυμα που θέλετε να μείνει και σαν γεύση στους αναγνώστες;

Ναι, ακριβώς, γιατί η ζωή των ανθρώπων δεν είναι προδιαγεγραμμένη. Εμείς σχεδιάζουμε το ταξίδι μας, αλλά μπορεί να συναντήσουμε καταστάσεις που θα μας ωθήσουν σε αλλαγή πορείας. Ακόμη κι αυτές οι αναπάντεχες συνθήκες , είναι τελικά αποτελέσματα των δικών μας ενεργειών. Αυτές οι επιλογές μας είναι που καθορίζουν τη ζωή μας.

Αυτό το λέτε κι από προσωπικό σας βίωμα, καθώς η αρχική σας στόχευση ήταν τελείως διαφορετική;

Εγώ πάντα στη ζωή μου έκανα αυτοαξιολόγηση και συνεχίζω και κάνω. Κάνω αυτοκριτική, αποφεύγω την αυτομομφή και τον αυτοέπαινο, αλλά με την αυτοκριτική κάνω αλλαγή πορείας. Βλέπω τι είναι αυτό που με τραβάει περισσότερο και πηγαίνω προς τα εκεί. Σίγουρα οι αρχικές σπουδές μου βοήθησαν. Η φιλοσοφία σαν ανάγκη για αναζήτηση και εμβάθυνση είναι πάντα παρούσα στη ζωή μου και στη συγγραφή. Στη yoga, στράφηκα πρώτη φορά όταν εργαζόμουν σε θέσεις ευθύνης πολυεθνικών και αναζητούσα τρόπους αποφόρτισης και ευεξίας. Είναι οφέλη που μπορεί κανείς να τα έχει και με άλλου είδους άσκησης, όμως εδώ η διαφορά είναι ότι εκτός από το φυσικό επίπεδο, λειτουργεί και στο ψυχονοητικό. Ενδυνάμωση σώματος, αλλά και πνευματική διαύγεια και οξύτητα του νου. Κι αυτό είναι που με τράβηξε προς τα εκεί κι έκανα αυτή την αλλαγή πορείας , που παρατήρησα ότι τελικά μου άλλαξε όλη τη ζωή.