Το κόστος παραγωγής, οι χαμηλές τιμές που κινούνται σε επίπεδα της περασμένης δεκαετίας και το γεγονός πως δεν υπάρχουν προοπτικές για να παραμείνουν οι παραγωγοί στην ύπαιθρο και στις καλλιέργειές τους παίζουν σημαντικό ρόλο στη χρονιά που ακολουθεί κι αναμένεται να επηρεάσει άμεσα την πόλη της Λάρισας και συνολικά τη Θεσσαλία.
Ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αγροτικών Φωτοβολταϊκών (ΠΣΑΦ) και του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αγροτικών Θεμάτων (ΠΣΑΘ), Κώστας Σπανούλης, φιλοξενήθηκε στη larissanet και παρέθεσε την εικόνα μετά και την συγκομιδή του βαμβακιού, αλλά και τις λύσεις που θα κληθούν να πάρουν οι αρμόδιοι έτσι ώστε ο πληθυσμός της υπαίθρου να παραμείνει στα σπίτια του και να μην ερημοποιηθεί περισσότερο η επαρχία.
Ο ίδιος, συνοψίζοντας όλη την ουσία στην ερώτηση αν «τελικά θέλουμε πρωτογενή τομέα ναι ή όχι;», κάνει αναφορά στη βιώσιμη ανάπτυξη, την επιλογή θερμοκηπιακών καλλιεργειών, αλλά και τα κριτήρια που θα πρέπει να ακολουθηθούν, έτσι ώστε να παραμείνουν οι αγρότες στα χωράφια τους, αλλά και να ενισχυθεί και ο κλάδος με νεότερους, καθώς η μέση ηλικία φτάνει τα 56 έτη σήμερα.
Ζημιωμένοι
«Η φετινή χρονιά μας έδειξε ότι μετά τον «Daniel» το εισόδημα των αγροτών θα είναι πενιχρό. Οι επιπτώσεις θα φανούν φέτος σε όλες τις Θεσσαλικές πόλεις και κυρίως στη Λάρισα και στην Καρδίτσα. Αν αυτό δεν αλλάξει άμεσα και η επόμενη χρονιά ακολουθήσει με τις ίδιες οικονομικές συνθήκες θα έχουμε έναν γρήγορο αφανισμό τον αγροτών της υπαίθρου», εξηγεί ο κ. Σπανούλης μετά και την ολοκλήρωση της καλλιεργητικής περιόδου.
«Πολλές εκτάσεις δεν καλλιεργήθηκαν. Πολλοί αγρότες και κυρίως νέοι αγρότες προβήκανε στην εξεύρεση εργασίας σε άλλους τομείς. Από την άλλη αυτοί που παρέμειναν και είτε οι εκτάσεις τους είχαν λιγότερες ζημιές είτε καθόλου δεν είχαν ουσιαστικές οικονομικές απολαβές για να στηρίξουν τις οικογένειές τους, ούτε προοπτικές για να συνεχίσουν», σημειώνει ο πρόεδρος του ΠΣΑΦ και ΠΣΑΘ.
Η καλλιεργητική περίοδος ολοκληρώθηκε φέτος με τη συλλογή του βαμβακιού, των αμυγδάλων, των καρυδιών και των κάστανων και η διαπίστωση του κ. Σπανούλη είναι πως απέμεινε ένα αρνητικό ισοζύγιο. «Οι άνθρωποι όχι μόνο δεν έβγαλαν τα έξοδά τους, χωρίς να υπολογίσουν την εργασία τους και τη φθορά του μηχανολογικού εξοπλισμού φέτος είναι… χρεωμένοι».
Παράλληλα, σημειώνονται χαμηλές τιμές σε συνδυασμό με αύξηση του κόστους παραγωγής. «Οι τιμές κυμαίνονται με αυτές της προηγούμενης δεκαετίας και δεν παρατηρείται μόνο στο βαμβάκι, αλλά και σε άλλα προϊόντα όπως τα τα σιτηρά που σημειώνουν επίσης χαμηλές τιμές».
Βιώσιμη ανάπτυξη
«Για τα επόμενα δέκα χρόνια θα ακούγονται δύο μαγικές λέξεις που είναι, η βιώσιμη ανάπτυξη. Όταν λέμε βιώσιμη ανάπτυξη ουσιαστικά εννοούμε την κοινωνία, την οικονομία και το περιβάλλον στην εκάστοτε περιοχή ώστε να έχουν μία ισότιμη ανάπτυξη», αναφέρει ο κ. Σπανούλης και συνεχίζει λέγοντας ότι ο πρωτογενής τομέας παίζει ιδιαίτερο ρόλο για τη Θεσσαλία.
«Επ’ αυτού ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αγροτικών Φωτοβολταϊκών και Αγροτικών Θεμάτων έχει δραστηριοποιηθεί από το 2013 κι αυτό που ευαγγελίζεται εδώ κι ένα εξάμηνο η Κομισιόν κι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, εμείς το έχουμε κάνει πράξη. Σε ότι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος προβήκαμε στην κατασκευή φωτοβολταϊκών μονάδων άρα αναπτύξαμε την πράσινη ενέργεια και δώσαμε μία πνοή στο να γίνει μια αναδιάρθρωση καλλιεργειών κυρίως με δενδρώδεις καλλιέργειες, άρα πετύχαμε μείωση των ρύπων.
Στο δεύτερο σκέλος για την κοινωνία, κρατήσαμε και δώσαμε ουσιαστικά κίνητρα για να παραμείνουν οι νέοι αγρότες στις καλλιέργειές τους ή ακόμη και να ενταχθούν νέοι και το σημαντικότερο είναι ότι κρατήσαμε τον κόσμο στην ύπαιθρο. Είναι εθνική και επιτακτική ανάγκη να παραμείνουν οι αγρότες στη γη τους και στα χωριά τους», εξηγεί ο πρόεδρος.
Θερμοκήπια και… όροι
«Το μεγάλο στοίχημα επιβάλλεται να είναι -και είναι και η δική μας πρόταση- μία διαχρονική κατάθεση προτάσεων, σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς και κυρίως με την Τράπεζα Πειραιώς που είναι μοχλό οικονομικής δανειοδότησης να μπορέσουν να έρθουν στη Θεσσαλία και ειδικά στους αγρότες και εξειδικευμένα στους νέους δραστηριότητες, κυρίως δευτερεύουσες που να στηρίξουν το εισόδημά τους και να τους κρατήσουν στην ύπαιθρο», παρουσιάζει ο κ. Σπανούλης ως λύση στα προβλήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί.
Ως μία λύση για τον ίδιο είναι η εγκατάσταση θερμοκηπιακών μονάδων, αλλά πάντα με όρους που θα τηρηθούν.
«Οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού μετά από τις εισηγήσεις και των Ολλανδών μετά τα πλημμυρικά φαινόμενα καταλήγουν στην επιλογή θερμοκηπιακών εγκαταστάσεων που δεν μας βρίσκουν αντίθετους. Θα πρέπει όμως να διασφαλίσουμε στους επενδυτές θερμοκηπίων, μιας και το κόστος είναι τεράστιο και μία καταστροφή ενός θερμοκηπίου σημαίνει ολοκληρωτική καταστροφή, να διασφαλιστούν τρία πράγματα.
Το πρώτο είναι η επένδυση να είναι επιδοτούμενη από ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Το δεύτερο που γίνεται σε συνεργασία με την Τράπεζα Πειραιώς, είναι να υπάρχει μία γενναία δανειοδότηση με μικρή συμμετοχή του αγρότη και με χαμηλό επιτόκιο.
Το τρίτο που είναι και η εξειδικευμένη δικιά μας πρόταση, είναι η εγκατάσταση πάνω από το θερμοκήπιο ενός αγροβολταϊκού. Αυτό είναι που θα μειώσει το κόστος της ενέργειας που είναι δυσβάσταχτο, αλλά και ο αγρότης θα μπορεί να δώσει μία προστιθέμενη αξία στο χωράφι του και στο προϊόν του, αλλά και ο ΕΛΓΑ να μην μπαίνει σε διαδικασία αποζημιώσεων κατ’ έτος», προτείνει ο κ. Σπανούλης.
Ο ίδιος συμπληρώνει ότι το 2018 ξεκίνησε μία συνεργασία με τις ιταλικές EIMA και UNA COMA, όπου κατατέθηκε ένα τεκμηριωμένο σχέδιο με μελέτη από κοινού με την Τράπεζα Πειραιώς στο ΥΠΕΝ και το ΥπΑΑΤ και αναμένεται το επόμενο χρονικό διάστημα το νομοθετικό πλαίσιο.
Παράλληλα, ο κ. Σπανούλης σημειώνει ότι μέσα στους όρους θα πρέπει να διασφαλιστεί και το κομμάτι της πώλησης του προϊόντος. «Θα είμαστε αυστηροί και ξεκάθαροι προτείνουμε τη δημιουργία ελεγκτικού μηχανισμού στήριξης και προώθησης των θερμοκηπιακών προϊόντων με μία μελλοντική γραμμή cargo είτε στην Αγχίαλο, είτε στη Λάρισα όπου υπάρχουν τα δύο αεροδρόμια».
«Αν η δικιά μας η γενιά, η οποία έχει την πείρα και ακόμα μπορεί να βάλει «πλάτη» στο χωράφι και οι νέοι οι οποίοι έχουν βέβαια μεγάλες γνώσεις, κυρίως τεχνολογικές στη νέα πλέον εποχή της γεωργία ακριβείας, δεν μπορέσουμε να κάνουμε ένα κράμα τότε δυστυχώς θα χάσουμε δύο γενιές και το σύστημα θα καταρρεύσει», καταλήγει ο κ. Σπανούλης, υπογραμμίζοντας πως ΠΣΑΦ και ΠΣΑΘ θα συνεχίσουν να δρουν με γνώμονα το συμφέρον των παραγωγών.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
