Την αντίθεσή της στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα εξέφρασε η «Λαϊκή Συσπείρωση» Θεσσαλίας, καταψηφίζοντας το θέμα στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας. Ο επικεφαλής της παράταξης, Τάσος Τσιαπλές, υποστήριξε ότι το προτεινόμενο πλαίσιο υπηρετεί πρωτίστως τα επενδυτικά σχέδια και την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, εκφράζοντας παράλληλα έντονες επιφυλάξεις για τις επιπτώσεις του στην προστασία του περιβάλλοντος, την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών.
Αναλυτικά η ανακοίνωση
Μιλώντας στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας (16.7.2026), για νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα, οεπικεφαλής της Λαικής Συσπείρωσης, Τάσος Τσιαπλές, ανέφερε τα εξής:
Η Λαική Συσπείρωση Θεσσαλίας, καταψηφίζει το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τη Βιομηχανία και την Εφοδιαστική Αλυσίδα, γιατί αυτό δεν έρχεται για να προστατέψει το περιβάλλον, την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και των λαικών οικογενειών, ούτε φυσικά το εισοδημά τους, αλλά τα επενδυτικά σχέδια του κεφαλαίου.
Η περιφερειακή αρχή και οι άλλες παρατάξεις, μπορεί να στέκονται αρνητικά στο προτεινόμενο χωροταξικό και να διατυπώνουν επι μέρους παρατηρήσεις, όμως αποδέχονται την ουσία των στόχων που έρχεται να υπηρετήσει το Χωροταξικό Σχέδιο για τη βιομηχανία και την εφοδιαστική αλυσίδα, σε συνέχεια εκείνων για τις ΑΠΕ και τον Τουρισμό και νομοθετικών ρυθμίσεων όπως ο Ν. 5299/2026, γνωστός ως «νόμος επιτάχυνσης των επενδύσεων». Αλλωστε σε πολλά σημεία οι παρατηρήσεις της εισήγησης της περιφερειακής αρχής είναι καρμπόν με εκείνες που είχε διατυπώσει και στο χωροταξικό για τις ΑΠΕ.
Ο χωροταξικός σχεδιασμός για την βιομηχανία, τις ΒΙΠΕ και γενικότερα, μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, γίνεται πάντα με κριτήριο τα επενδυτικά σχέδια και την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο “προικίζεται” απο την τσέπη του λαού (ΕΣΠΑ, Αναπτυξιακός νόμος, Ταμείο Ανάκαμψης, φοροαπαλλαγές, κ.α), με αρνητικές επιπτώσεις για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και το περιβάλλον.
Οι αλλαγές που προβλέπονται και στο χωροταξικό για την βιομηχανία, όπως και στα προηγούμενα για τις ΑΠΕ και τον Τουρισμό, σχετίζονται και με ευρύτερους σχεδιασμούς, όπως η στροφή της Ε.Ε στην πολεμική οικονομία.
Οι αλλαγές που προβλέπονται αποσκοπούν στην διευκόλυνση του κεφαλαίου και όχι στην προστασία του περιβάλλοντος. Του δίνονται νέες δυνατότητες εκμετάλλευσης της γης, ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές NATOURA, σε παραθαλάσσιο μέτωπο (π.χ. ΑΓΕΤ, βιομηχανίες στα παράλια Αλμυρού).
Κεντρικό ζήτημα του χωροταξικού για τη βιομηχανία είναι η ακόμα πιο έντονη ένταξη των logistics, και κατ’ επέκταση η αύξηση της κρατικής στήριξης στους τομείς αυτούς.
Η επίκληση της προστασίας του περιβάλλοντος απο την κυβέρνηση και την περιφερειακή αρχή, είναι κάλπικη, την ώρα που με βάση τις εγκληματικές πολιτικές Ε.Ε και όλων των αστικών κυβερνήσεων και περιφερειακών αρχών Θεσσαλίας, θυσιάζεται η υγεία και η ασφάλεια, η ίδια η ζωή των εργατών, με την έλλειψη πρόληψης και έλεγχου των κινδύνων στους βιομηχανικούς χώρους. Θυμίζουμε το πρόσφατο πολύνεκρο εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ, αλλά και σε άλλες επιχιερήσεις της Θεσσαλίας, σε επικίνδυνες εγκαταστάσεις, όπως αυτές της ανακύκλωσης, που πρόσφατα σε μια απ’ αυτές στο Ομορφοχώρι Λάρισας, υπήρξε επικίνδυνη πυρκαγιά και τοξικό νέφος, που γειτνιάζουν με άλλες επιχειρήσεις, αρκετές εντός ή πλησίον κατοικημένων περιοχών, με απουσία ουσιαστικών ελέγχων απο περιφέρεια και κυβερνήσεις, που εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για βιομηχανικό ατύχημα με επιπτώσεις άμεσες και μακροπρόθεσμες στην υγεία των εργατών, γενικότερα του λαού και στο περιβάλλον.
Χωροταξικός σχεδιασμός με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι το κέρδος, για την ισόρροπη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας με σεβασμό στο περιβάλλον, την υγεία και την ασφάλεια του λαού, μπορεί να υπάρξει μόνο σε μια σοσιαλιστική-κομμουνιστική κοινωνία για την οποία αγωνίζεται το ΚΚΕ, όπου τα μέσα παραγωγής, η γη, το νερό, η ενέργεια, οι επικοινωνίες, οι μεταφορές, θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο.
