Πάνε χρόνια από την εποχή που στον δημόσιο διάλογο κυριαρχούσε το θέμα της διαμόρφωσης της παλιάς χωματερής Λάρισας στην περιοχή των Εργατικών Κατοικιών της Γιάννουλης.
Του Κωνσταντίνου Κοντοκώστα
Φωτ. Θανάσης Καλιακούδας
Εκεί όπου για δεκαετίες η Λάρισα παρατούσε τα σκουπίδια της, από τη δεκαετία του ‘90 και ύστερα, το ζητούμενο ήταν πως να αξιοποιηθεί αυτή η λοφώδης περιοχή που εκτείνεται από το ύψος της εισόδου των παλιών Εργατικών Κατοικιών μέχρι το παλιό εργοστάσιο ζωοτροφών στην περιοχή Κιόσκι.
Οι χρήσεις που είχαν προταθεί, πολλές. Από τις γεωτρήσεις στο έδαφος για το μεθάνιο, τα λάστιχα ποτίσματος και τις προσπάθειες να γίνει ένας χώρος ευχάριστος για μικρούς και μεγάλους, στην πορεία των δεκαετιών τα όποια έργα αφέθηκαν στο πέρασμα του χρόνου και σκούριασαν. Και το παρελθόν της περιοχής σιγά σιγά ξεχάστηκε.
Ώσπου μια καταστροφική πλημμύρα των περασμένο Σεπτέμβριο έφερε ξανά στο προσκήνιο το “βρώμικο” παρελθόν της πόλης. Μπουκάλια, σακούλες και άλλα αντικείμενα περασμένων δεκαετιών εντοιχισμένα μέσα στη γη και διασκορπισμένα σε όλη την περιοχή μερικά εκ των οποίων τόσο “φρέσκα” που καταμαρτυρούν μεταξύ άλλων και την καταστροφική φύση του πλαστικού για το περιβάλλον.
Όλα μαζί όπως φαίνεται στο οδοιπορικό του larissanet στη περιοχή ήρθαν στην επιφάνεια για να θυμίσουν τι υπήρχε κάποτε.
Από τη Γιάννουλη στον ΧΥΤΑ
Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων τουλάχιστον από τη δεκαετία του ‘50, κάθε λογής σκουπίδια στη Λάρισα από πλαστικά που χρησιμοποιούσαν τα νοικοκυριά μέχρι υλικά από βιομηχανίες αφήνονταν στην περιοχή της Γιάννουλης που τότε ήταν μια αγροτική περιοχή με κτήματα.
Με το πέρασμα των δεκαετιών και καθώς διαφαίνονταν το άνοιγμα των πρώτων Εργατικών Κατοικιών στο σημείο, ξεκίνησε και η συζήτηση για το πως η περιοχή αυτή θα σταματήσει να είναι κυριολεκτικά η χωματερή της πόλης και να αναζητηθεί αλλού το μέρος για την εναπόθεση των απορριμμάτων.
Τελικά το 1998 τέθηκε σε λειτουργία σε περιοχή του Δημοτικού Διαμερίσματος Παραποτάμου του Δήμου Μακρυχωρίου ο Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α.) Ν. Λάρισας.
Περίπου την ίδια περίοδο ξεκινούν να μπαίνουν στα σπίτια τους και οι πρώτοι ένοικοι των Εργατικών και η χωματερή που έχει κλείσει ήδη αρχίζει να μπαίνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Επί δημαρχίας Κώστα Τζανακούλη άρχισαν να γίνονται κάποιες προσπάθειες διαμόρφωσης του χώρου οι οποίες με τα χρόνια ατόνησαν την ίδια στιγμή που και άλλες συνοικίες στη Λάρισα ξεκίνησαν να αναπτύσσονται ραγδαία.
Περίπου τριάντα χρόνια όμως μετά το κλείσιμο τη χωματερής τα σκουπίδια βγήκαν ξανά στην επιφάνεια καθώς τα ορμητικά νερά του Πηνειού μετά την κακοκαιρία Daniel έπνιξαν στην κυριολεξία την περιοχή παρασέρνοντας ότι έβρισκαν στο διάβα τους. Μια πελώρια θάλασσα που πέρασε από τις Εργατικές Κατοικίες φτάνοντας μέχρι τη δομή ΚΕΘΕΑ ΕΞΟΔΟΣ.
Μόλις έπεσαν τα νερά, φάνηκε το μέγεθος της καταστροφής. Εκεί που κάποτε ήταν χωματόδρομος ξαφνικά δημιουργήθηκαν αυτοσχέδιες λίμνες και τα σκουπίδια που ήταν θαμμένα μέσα στα χώματα βγήκαν ξανά στην επιφάνεια μαζί με ότι άλλο υλικό έφερε το ποτάμι.
Μια υπενθύμιση της ιστορίας της πόλης αλλά ενδεχομένως και της απουσίας περιβαλλοντικής συνείδησης.
Εικόνες από το σημείο:
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
