Επιστολή διαμαρτυρίας, ζητώντας μέτρα για την είσοδο- έξοδο στον οικισμό της Μ. Βελανιδιάς, προκειμένου να μην γίνονται τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα, έδωσαν στη δημοσιότητα, τα μέλη του Δ.Σ. του Εξωραϊστικού Συλλόγου Μεγάλης Βελανιδιάς.
Όπως αναφέρεται, «ο οικισμός της Μεγάλης Βελανιδιάς (Καντήραγας) υπαγόμενος πλέον εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Βόλου, Δημοτικής Ενότητας Νέας Αγχιάλου είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός του Παγασητικού Κόλπου ανάμεσα στην πόλη του Βόλου και την Νέα Αγχίαλο. Εκεί υπάρχουν περί τις τριακόσιες πενήντα κατοικίες πολλές εκ των οποίων αποτελούν μόνιμες κατοικίες Βολιωτών, οι δε λοιπές είναι παραθεριστικές. Τους καλοκαιρινούς μήνες η Μεγάλη Βελανιδιά κατακλύζεται από επισκέπτες, οι οποίοι προτιμούν την ήσυχη αγκάλη του οικισμού προκειμένου να κάνουν τα μπάνια τους, απολαμβάνοντας την γραφική παραλία και το φυσικό κάλος της περιοχής, εκμεταλλευόμενοι παράλληλα το γεγονός ότι ο οικισμός απέχει μόλις δεκαπέντε χιλιόμετρα από το πολεοδομικό συγκρότημα του Βόλου.
Για να πάει κανείς από τον Βόλο στην Μεγάλη Βελανιδιά θα μπει στην Ε.Ο. Βόλου- Μικροθηβών και θα κατευθυνθεί προς Νέα Αγχίαλο. Μετά τις δεξαμενές «Μαμιδάκη» θα δει μία πινακίδα του Δήμου Βόλου που αναγράφει με μεγάλα γράμματα «ΜΕΓΑΛΗ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ». Ο οικισμός βρίσκεται αριστερά του. Μάταια ο οδηγός θ’ αναζητήσει επί της Ε.Ο. κυκλοφοριακή ρύθμιση που να του επιτρέπει την αριστερή στροφή ώστε να εισέλθει στον οικισμό. Επί της Ε.Ο., στο ύψος του οικισμού, υφίσταται διπλή διαχωριστική γραμμή απαγορεύουσα την προσπέραση πολύ δε μάλλον την αριστερή στροφή προκειμένου να διασχίσει κανείς κάθετα την αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας και να εισέλθει στον οικισμό. Ο οδηγός τότε έχει τρεις εναλλακτικές λύσεις: α) να πάει μέχρι την Νέα Αγχίαλο και να γυρίσει πίσω διανύοντας μία επιπλέον απόσταση 20 χλμ, β) να επισκεφθεί τον οικισμό δια θαλάσσης, γ) να παίξει την ζωή του και την ζωή των συνεπιβατών του κορόνα γράμματα και παρανομώντας να εισέλθει στον οικισμό παραβιάζοντας την διπλή διαχωριστική γραμμή.
Ο Εξωραϊστικός Σύνδεσμος Μεγάλης Βελανιδιάς έχει κάνει πολλές και συνεχείς παρεμβάσεις προς τους αρμόδιους φορείς προκειμένου να δοθεί μία λύση στο πρόβλημα. Συναντήθηκε με τρεις Αντιπεριφερειάρχες (Κοπάνα, Καλτσογιάννη, Κολυνδρίνη), Διευθυντές Υπηρεσιών, Προϊσταμένους Τμημάτων, Συγκοινωνιολόγους, έχει υποβάλλει ήδη από τις 29.3.2011 μέχρι και σήμερα 9 πολυσέλιδες έγγραφες αιτήσεις και υπομνήματα, ξεκινώντας από την πρώην ΔΕΣΕ, τον Δήμο Βόλου, την Περιφέρεια Θεσσαλίας και φθάνοντας μέχρι και το Υπουργείο Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, εκπόνησε ιδία δαπάνη τον Οκτώβριο του 2012 σχετική μελέτη – τοπογραφικό διάγραμμα της Ε.Ο. ώστε να υποβοηθήσει την Περιφέρεια ή οιονδήποτε άλλο αρμόδιο φορέα στο έργο του και σε σχετικό αίτημα αρμόδιας υπηρεσίας αγόρασε ακόμα και μπογιά. Άπαντες οι «αρμοδίως» συνομιλούντες με τον Σύλλογο κατανοούσαν το πρόβλημα, συνομολογούσαν την ανάγκη εξεύρεσης μίας λύσης, ακούγονταν λόγια συμπόνιας και ωραίες ιδέες πλην όμως το αίτημα «χανόταν» στα δαιδαλώδη μονοπάτια της γραφειοκρατίας και της γενικότερης αδράνειας του Δημοσίου να ποιήσει έργον. Στην τελική όλοι μα όλοι οι αρμόδιοι φορείς επικαλούνταν έλλειψη αρμοδιότητας. Γνωστή ρήση που ακούει κανείς συχνά όταν αποτείνεται στο Δημόσιο. Η επίκληση δε αυτή της αναρμοδιότητας γινόταν με τέτοιο σθένος, ώστε σχημάτιζε κανείς την εντύπωση ότι σε αυτή την χώρα οι Δημόσιες Υπηρεσίες που έχουν συσταθεί για να εξυπηρετούν τον πολίτη θέλουν παντί τρόπο ν’ αποτινάξουν από πάνω τους κάθε αρμοδιότητα που συνεπάγεται δουλειά και ευθύνη. Κανείς χριστιανός δεν φιλοτιμήθηκε όλ’ αυτά τα χρόνια να επιλύσει το πρόβλημα, το οποίο σημειωτέον έχει στοιχίσει στο παρελθόν ανθρώπινες ζωές.
Χρειάστηκαν 3 χρόνια, πολυσέλιδη αλληλογραφία και αδιάκοπες συναντήσεις για να βρεθεί ποιος έχει την αρμοδιότητα να κάνει νόμιμη την πρόσβαση στον οικισμό της Μεγάλης Βελανιδιάς. Στην τελευταία υπ’ αρίθμ. πρωτοκόλλου 2572/8.9.2014 επιστολή του το Υπουργείο Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων δηλώνει αναρμόδιο για την εκτέλεση του έργου. Κατόπιν τούτου ο «κλήρος» πέφτει στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, η οποία δια της εις άτοπον απαγωγής είναι και η μόνη αρμόδια (η ΜΟΜΑ και η ΔΕΣΕ έχουν καταργηθεί). Μετά την εξέλιξη αυτή η Περιφέρεια μη δυνάμενη πλέον να προτείνει αναρμοδιότητα (όπως έκανε μέχρι τώρα) εμπλούτισε την επιχειρηματολογία της επικαλούμενη έλλειψη κονδυλίων, έλλειψη προσωπικού, φόρτο εργασίας και τα γνωστά επιχειρήματα των ελληνικών Δημοσίων Υπηρεσιών για να νίψουν τας χείρας των. Και ας μην φανταστεί κανείς ότι μιλάμε για κάποιο τρομερό και πολυδάπανο έργο. Οι κάτοικοι της περιοχής δεν ζητούν ούτε αερογέφυρες, ούτε υπόγειες διαβάσεις, ούτε ανισόπεδους κόμβους. Το μόνο που ζητούν είναι να γίνει μία συγκοινωνιακή ρύθμιση επί της Ε.Ο. αντίστοιχη με αυτές λ.χ. στους οικισμούς Μαμιδάκη, Αγίου Γεωργίου Κυνηγών, Χρυσής Ακτής Παναγιάς, Αλυκών, Αϊβαλιώτικων κ.α. ώστε να μπορεί ο κάτοικος ή ο επισκέπτης μίας συνοικίας του Δήμου Βόλου όπως η Μεγάλη Βελανιδιά να εισέρχεται νόμιμα και με ασφάλεια. Είναι τόσο δύσκολο;
Ως φαίνεται σε τούτη την χώρα τα πιο απλά πράγματα είναι και τα πλέον δυσεπίλυτα. Το οξύμωρο έως αστείο του όλου πράγματος είναι ότι στον οικισμό υφίσταται από το 2004 Πολεοδομική Μελέτη και οσονούπω θ’ ακολουθήσει και η Πράξη Εφαρμογής της. Σύμφωνα δε με την Μελέτη προβλέπονται στον οικισμό πάρκα, πλατείες, αθλητικά κέντρα μέχρι και βρεφονηπιακός σταθμός. Άπαντες δε που εμπνεύστηκαν όλ’ αυτά τα μεγαλόπνοα αδιαφόρησαν στο ότι όλ’ αυτά θα γίνουν σε μία περιοχή όπου δεν επιτρέπεται καν η πρόσβαση μια και η διπλή διαχωριστική γραμμή επί της Ε.Ο. απαγορεύει ρητά την είσοδο στον οικισμό. Και τι έγινε; Βρεφονηπιακός Σταθμός πάντως θα υπάρχει. Θυμίζει δε το όλο ιστορικό ολίγον από την ελληνική ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», με το γκρεμισμένο γεφυράκι, μόνο δε που σ’ εκείνη την περίπτωση ο Μαυρογιαλούρος είχε φιλότιμο, η αρετή δε αυτή τείνει να εκλείψει στις μέρες μας.
Με την παρούσα δημοσίευση τίθεται το εύλογο ερώτημα: την επόμενη φορά που κάποιος, κάτοικος ή επισκέπτης, εισερχόμενος στον οικισμό της Μεγάλης Βελανιδιάς όπου δεν υπάρχει συγκοινωνιακή ρύθμιση, προκαλέσει κάποιο ατύχημα στον εαυτό του ή σε τρίτους τότε τις πταιει; Γι’ αυτό καλό θα ήταν την επόμενη φορά που θα θελήσετε να επισκεφθείτε την Μεγάλη Βελανιδιά να το πράξετε δια θαλάσσης. Η θάλασσα όσο τρικυμιώδης και αν είναι, είναι πιο ασφαλής. Στην Ελλάδα του 2014 η Μεγάλη Βελανιδιά είναι αποκλεισμένη οδικώς όχι από χιόνια, κατολισθήσεις ή πλημμύρες αλλά από μία χειρότερη «α-φύσικη καταστροφή»: το Ελληνικό Δημόσιο και όλους εκείνους (αιρετούς και μη) που έχουν λησμονήσει ότι η θέση κάποιου σ’ έναν δημόσιο πόστο συνεπάγεται την παροχή υπηρεσιών και έργου προς τους πολίτες».
