Απάντηση στο μπλόκο που έγινε από αναρχικούς στις 12 Απριλίου στην «περισυλλογή» σκύλων, όπως ανέφεραν, δίνει ο ανάδοχος της περισυλλογής, φιλοξενίας και φροντίδας αδέσποτων σκυλιών του Δήμου Νίκος Πολύζος.
Όπως αναφέρει, στις 12/04/2016 σε προγραμματισμένη εποπτεία του παραλιακού μετώπου του πάρκου του Αγ. Κωνσταντίνου και μέχρι τον Άναυρο έχοντας καταγγελίες το συνεργείο μας αντιμετώπισε σοβαρότατο πρόβλημα για μια ακόμη φορά από γνωστούς αγνώστους της πόλης μας στις 10.15 π.μ.
Σύμφωνα με τον κ. Πολύζο και με έγγραφο που απέστειλε στον αντιδήμαρχο Κοινωνικής Μέριμνας Τάσο Μπατζιάκα «μας είχαν ενημερώσει ότι κάποιοι αφήνουν ελεύθερα τα σκυλιά τους στο πάρκο να παίξουν και ενοχλούν Δημότες μας και άλλα σκυλιά και προφανώς παιδιά, ποδηλάτες, κ.λπ. Όντως η συνεργάτιδα μου και ο οδηγός του Δημοτικού αυτοκινήτου διαπίστωσαν ότι υπήρχε ένα pit-bull ελεύθερο και ευγενικά έγιναν συστάσεις».
Ο ανάδοχος αναφέρει ότι την ώρα εκείνη συμπολίτης τους επιτέθηκε φραστικά στο συνεργείο με άσχημους χαρακτηρισμούς και απειλές. Τότε κάλεσαν την Αστυνομία και τη Δημοτική Αστυνομία για να επιληφθούν του συμβάντος.
«Η προγραμματισμένη κάθε μήνα τουλάχιστον εποπτεία της παραλίας γίνεται άλλοτε με εντολή του Δήμου, άλλοτε με έγγραφο από το Λιμενικό και πολλές φορές από Δημότες ή περίοικους και περαστικούς. Δαγκώματα, πτώσεις ποδηλάτων κ.ά. έχουν αντιμετωπιστεί άμεσα με πολύ σοβαρότητα και με όλες τις προδιαγραφές του νόμου», αναφέρει ο ανάδοχος.
Καταλήγοντας και απαντώντας στις κατηγορίες αλληλέγγυων, ο κ. Πολύζος τονίζει ότι τη στιγμή εκείνη δεν γινόταν περισυλλογή, δεν γίνεται απαγωγή των σκυλιών αλλά περισυλλογή, στείρωση και ότι άλλο προβλέπεται με τον καλύτερο τρόπο και όπως δε γινόταν τα προηγούμενα χρόνια. Επίσης, δεν υπάρχουν έγκλειστα σκυλιά «αλλά άλλοι τα είχαν επί σειρά ετών και εμείς απεγκλωβίσαμε». Τέλος, αναφέρει ότι ουδέποτε εξαφανίστηκαν σκυλιά, αλλά κρατούνται παραστατικά που ποτέ κανείς δεν έκανε με τόσες λεπτομέρειες σε συνεργασία με τους φορείς και τα φιλοζωικά σωματεία και τα .ζώα του Δημοτικού καταφυγίου όχι μόνο δε λιμοκτονούν και δε βασανίζονται, αλλά κάνουν το πρόγραμμά τους ή θεραπεύονται και ξανά επανεντάσσονται στο φυσικό τους περιβάλλον, εάν δεν προκύψει υιοθεσία που είναι και η προτεραιότητά του.
