Πρόταση νόμου κατέθεσε σύσσωμη η ΚΟ του ΚΚΕ για την «Επαναφορά κατώτερου μισθού, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων».
Όπως αναφέρεται σε αναλυτική ανακοίνωση της Τομεακής Επιτροπής Βόλου του ΚΚΕ, «τα μέτρα των τελευταίων ετών που επηρέασαν άμεσα και έμμεσα τους μισθούς και το λαϊκό εισόδημα, επιδείνωσαν ραγδαία την κατάσταση της εργατικής λαϊκής οικογένειας. Είναι μέτρα που στηρίζουν τον κεντρικό πυρήνα της στρατηγικής της ΕΕ, ώστε να φορτωθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Η πρόταση νόμου που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ουσιαστικά πίσω από τη φρασεολογία περί «σταδιακής» αποκατάστασης του κατώτατου μισθού, δίνει τη δυνατότητα στην εργοδοσία να πιέσει το 55% των εργαζομένων που αμείβονται πάνω από 751€ μέσω κλαδικών συμβάσεων, να ρίξουν κι άλλο τους μισθούς. Η σύνδεση της τύχης της συγκεκριμένης πρότασης νόμου με την «έκβαση των διαπραγματεύσεων» καθώς και η διαδικασία του «κοινωνικού διαλόγου» στην οποία την έβαλε, κατά τα πρότυπα προηγούμενων αντεργατικών μέτρων που έφερναν οι κυβερνήσεις, φανερώνουν και τον σκοπό της συγκεκριμένης ρύθμισης. Η κυβέρνηση με το τυρί του κατώτατου μισθού και διατηρώντας όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο των προηγούμενων χρόνων, δίνει τη δυνατότητα στην εργοδοσία να «παρακάμπτει» με δεκάδες τρόπους την υποχρέωση να δίνουν τον βασικό μισθό (μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασία κτλ.) και ταυτόχρονα να επιχειρήσει ένα συντριπτικό πλήγμα στις κλαδικές συμβάσεις με τις οποίες οι εργαζόμενοι κατοχύρωναν μισθούς πάνω από τον κατώτατο. Ενισχύεται η εργοδοσία κι άλλο με τη δυνατότητα διάσπασης των κλαδικών συμβάσεων με τις «ομιλικές» ΣΣΕ που εισάγει η κυβέρνηση, δεν δίνονται τριετίες και μισθολογικές ωριμάνσεις, διατηρούνται και επεκτείνονται οι άθλιες εργασιακές σχέσεις λάστιχο, διατηρούνται οι ομαδικές απολύσεις και η απόλυση μετά από ένα χρόνο χωρίς αποζημίωση.
Το ΚΚΕ κρίνει τα μέτρα και τους σχετικούς νόμους με κριτήριο τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα. Με αυτό το κριτήριο τονίζει ότι υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, την κατάργηση βασικών εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού.
Τα μέτρα που ήρθαν δεν είναι προσωρινά. Εντάσσονται σε κεντρικό σχεδιασμό που στόχο έχει τη βαθμιαία μείωση του μέσου μισθού, σε συνθήκες κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Η μείωση του κατώτερου μισθού έσπρωξε προς τα κάτω, μια σειρά κλαδικούς μισθούς.
Η σταθερή επιδίωξη του κεφαλαίου και της ΕΕ είναι να συνεχιστεί η επίθεση στα εργασιακά, ασφαλιστικά και μισθολογικά δικαιώματα των εργαζομένων. Να κυριαρχήσουν παντού και να μονιμοποιηθούν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η μισοανεργία, ο μισθός και οι συντάξεις να φτάσουν σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα. Για αυτό το λόγο αξιοποιούνται από την κυβέρνηση παλιές δοκιμασμένες συνταγές καθυπόταξης των εργαζόμενων, όπως πχ ο «κοινωνικός διάλογος» με στόχο να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους, να δοθεί παραπέρα πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση και παράλληλα ο αναγκαίος χρόνος στη μεγαλοεργοδοσία ώστε να οργανώσει με νέα δεδομένα την επίθεση της σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.
Κριτήριο για εμάς είναι οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα όρια της πείνας, ο «ρεαλισμός» των ορίων αντοχής της οικονομίας που επανέρχεται ως ιδεολόγημα από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και προσαρμόζει τις απαιτήσεις των εργαζομένων στις ανάγκες του κεφαλαίου. Η κατάσταση που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία με τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και την κατάργηση βασικών εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθιστά επιτακτικά αναγκαία την ένταση της λαϊκής πάλης για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων και την ανατροπή της πολιτικής που εξαθλιώνει το λαό.
Αναλυτικά η πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ περιλαμβάνει τα εξής:
Με το άρθρο 1 επαναφέρεται ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως ηλικίας, επομένως και για τους εργαζόμενους από 18 έως 25 ετών, ως βάση για την υπογραφή νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις. Επίσης, καταργείται η απαράδεκτη κυβερνητική παρέμβαση με την ΠΥΣ 6/2012, με την οποία μειώθηκαν ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο κατά 22% και για τα νέα παιδιά από 18 έως 25 ετών κατά 32%, όπως και η διάταξη για νομοθετική ρύθμιση του κατώτατου μισθού, που θα ρίξει ακόμα πιο κάτω τα κατώτατα μεροκάματα.
Με το άρθρο 2 αποκλείεται η απαράδεκτη ρύθμιση του άρθρου 37 του ν. 4024/2011, που επέτρεπε την κατάρτιση επιχειρησιακής σύμβασης, όταν δεν υπάρχει συνδικαλιστική οργάνωση στην επιχείρηση, από ένωση προσώπων που συστήνεται από μέρος του συνολικού αριθμού των εργαζομένων.
Με το άρθρο 3 καθορίζεται ότι οι Εθνικές Γενικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας περιέχουν όλους τους ελάχιστους, μισθολογικούς και λοιπούς όρους εργασίας για τους εργαζόμενους όλης της χώρας, χωρίς νομοθετική ή άλλη κρατική – κυβερνητική παρέμβαση. Καταργείται επίσης η απαράδεκτη ρύθμιση του άρθρου 37 του ν. 4024/2011, με την οποία θεσπίστηκε η υπεροχή των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών. Επίσης, ορίζεται ότι οι κλαδικές και λοιπές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μπορεί να περιέχουν μόνο ευνοϊκότερους όρους από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Με το άρθρο 4 προβλέπεται ότι οι Συλλογικές Συμβάσεις κάθε επιπέδου έχουν γενική ισχύ και δεσμεύουν τους εργοδότες σε κάθε επίπεδο όπου ισχύει η αντίστοιχη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ανεξάρτητα αν αυτοί είναι μέλη ή όχι των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργοδοτών που υπέγραψαν την κάθε Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Με το άρθρο 5 προβλέπεται η μετενέργεια των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, χωρίς χρονικούς περιορισμούς.
Με το άρθρο 6 επαναφέρεται το δικαίωμα της μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στη Διαιτησία, για τη ρύθμιση του συνόλου των όρων Συλλογικής Σύμβασης.
Με το άρθρο 7 επανέρχονται σε ισχύ κανονιστικές ρυθμίσεις Συλλογικών (ιδίως κλαδικών) Συμβάσεων Εργασίας που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, την καθιέρωση διαφόρων επιδομάτων, ρυθμίσεις που σε μεγάλο βαθμό καταργήθηκαν, όπως και οι αντίστοιχες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (σταδιακά), από την ΠΥΣ υπ’ αριθμ. 6/2012.
Με το άρθρο 8 επαναφέρονται η 13η και η 14η σύνταξη για τους συνταξιούχους όλων των ασφαλιστικών ταμείων.
Με το άρθρο 9 επαναφέρονται ο 13ος και ο 14ος μισθός στο δημόσιο τομέα.
Με το άρθρο 10 θεσμοθετείται η κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων (όπως της μερικής απασχόλησης, αλλά και της εκ περιτροπής εργασίας και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, όπως και του θεσμού του δανεισμού των εργαζομένων), έτσι ώστε να έχει κάποιο ουσιαστικό αντίκρισμα για το σύνολο των εργαζομένων η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.
Με το άρθρο 11 ορίζεται ότι καταργείται όλο το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τη μείωση του κατώτατου μισθού, τη νομοθετική ρύθμιση του κατώτατου μισθού, την ουσιαστική κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την αφαίρεση του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης και την καθιέρωση και γιγάντωση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
