Μια κατοικία βγαλμένη από παραμύθι. Μια κατοικία που μόλις τη δεις νομίζεις ότι από εκεί θα βγει η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, σε μια πηλιορείτικη όμως παραλλαγή. Ο Δημήτρης Φιλιππιτζής, ο γνωστός αρχιτέκτονας της πόλης, έβαλε όλη την τέχνη και το μεράκι του για να δημιουργήσει ένα καταφύγιο στις Μηλιές Πηλίου, ένα ησυχαστήριο και έναν τόπο ψυχικής αναγέννησης.
Η κατοικία αυτή δεν ακολουθεί τις νόρμες, αλλά ακολουθεί την ψυχή και την παράδοση. Τεχνικές και υλικά, που συνδέουν τη μαγεία με την τοπική αρχιτεκτονική, μετουσιώνουν την κατοικία σε ένα σύγχρονο χώρο, που το μόνο που επιζητά είναι η θαλπωρή των ενοίκων του.
Ο Δημήτρης Φιλιππιτζής περιγράφει το δικό του αρχιτεκτονικό καταφύγιο:
«Τριάντα χρόνια ενός «δοχείου ζωής», που προσαρμόζεται στο φυσικό περιβάλλον και εκπαιδεύει τους κατοίκους του… Αξιώσεις λειτουργικότητας, γεωμετρικής σαφήνειας και απλότητας καθοδηγούν την τελική μορφή, ενώ η οργάνωση των χώρων προδιαθέτει για έναν τρόπο ζωής «απλό και αναγκαίο», που αποζητά την επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Αξιοποιώντας την κλίση του εδάφους δημιουργούνται μικρές «γειτονιές» καλοκαιρινής διαβίωσης με θέα πάντα τον Παγασητικό κόλπο.
Πρόκειται για μια κατασκευή, μια επέμβαση, η οποία σεμνά ενσωματώνεται μέσα στο ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον του Πηλίου. Πέτρα κατεδάφισης και πέτρα Πηλίου που σμιλεύεται από τους τεχνίτες μαζί με στρογγύλια χτυπημένα από το νερό του ρέματος, υφαίνουν τον ιστό της λιθοδομής η οποία αρμολογείται με «κουρασάνι». Κάθε πέτρα έχει το χρώμα της, τον όγκο της, τη μορφή της αλλά και τη βιωμένη εμπειρία, από την προηγούμενη ζωή της, δημιουργώντας ένα χώρο με ψυχή, ένα χώρο που αντέχει το βάρος των αναμνήσεων.
Την ταυτότητα του χώρου ολοκληρώνουν ξύλα διαμορφωμένα από τη φύση, τα οποία μεταμορφώνονται σε μοναδικά έπιπλα και αποκτούν νέα ζωή, καθώς και διαπνέοντα φυσικά υλικά, όπως λάδια και κεριά για την επεξεργασία των ξύλων και κονιάματα με θηραϊκή γη και κεραμάλευρο, τα οποία συμβάλουν σε μια υγιεινή διαβίωση, με ρίζες στην τοπική αρχιτεκτονική.
Οι πέτρες και τα ξύλα εν είδει καλουπιού αφήνουν εσωτερικά νa αναπτυχθεί το ανώτερο από άποψη αντοχής σκυρόδεμα. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι χτίζοντας την λιθοδομή εν είδει «ψύχας» οι μελέτες εφαρμογής όλων των δικτύων είναι απαραίτητες… γιατί κανένα λάθος ή αβλεψία δεν συγχωρείται…!
Στον κύριο όγκο του κτιρίου, που είναι εξολοκλήρου πέτρινος, οργανώνεται ο χώρος της εισόδου με το καθιστικό και την κουζίνα με το χώρο του φαγητού στο βάθος, καθώς και ένα ξενώνα.
Στον χώρο του καθιστικού, απαλλαγμένος από εσωτερικά χωρίσματα, κυριαρχεί μια αίσθηση ανάτασης κάτω από την εμφανή στέγη.
Η εσωτερική ξύλινη σκάλα κατασκευασμένη από τρενόξυλα πακτωμένα στον εξωτερικό πέτρινο τοίχο οδηγεί στο ανοικτό πατάρι, όπου βρίσκεται υπνοδωμάτιο με λουτρό.
Στο μικρότερο όγκο του παράσπιτου φιλοξενείται ξενώνας
και εργαστήριο, λουτρό και οι απαραίτητοι βοηθητικοί χώροι. Οι στέγες κατασκευάστηκαν από ντόπια και «Αγιορείτικη» καστανιά και επικάλυψη με πλάκες Πηλίου.
Δείτε φωτογραφίες
Τοποθεσία: Μηλιές, Πήλιο
Αρχιτεκτονική Μελέτη & Επίβλεψη:
ARCH LAB_149: Δημήτρης Φιλιππιτζής & Συνεργάτες
Φωτογραφίες: Ιωάννης Γιαννέλος
Η δημοσίευση αφιερώνεται στους τρεις σπουδαίους τεχνίτες, συνεργάτες, που μας άφησαν παρακαταθήκη το έργο τους:
- Παπουτσής Στέφανος: κτίσιμο πέτρας & στέγες
- Καγιόπουλος Γιώργος: κουφώματα & ξυλοκατασκευές
- Σαρακατσάνος Νίκος: σιδηροκατασκευές
Πηγή: Περιοδικό Home Deco του Ομίλου Καρεκλίδη
