Ανακοινώσεις με αφορμή την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας για την αναίρεση της ποινής για την 53χρονη Βολιώτισσα καθαρίστρια που θα παραμείνει ελεύθερη μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο, εξέδωσαν τοπικά Σωματεία.
Το Σωματείο Καθαριστριών – Καθαριστών Μαγνησίας αναφέρει ότι η δικαστική απόφαση είναι το αποτέλεσμα του αγώνα των σωματείων, των μαζικών φορέων.
Όπως αναφέρει, σπό την ημέρα που καταδικάστηκε σε 10ετή φυλάκιση ξεκίνησαν με τις παρεμβάσεις τους, με τις ανακοινώσεις τους στο τύπο για να γίνει γνωστό στην κοινωνία απερίφραστα η άδικη απόφαση της «δικαιοσύνης» εναντίον της καθαρίστριας από το Βόλο με απαίτηση την άμεση αποφυλάκισή της και την αναίρεση της ποινής, επισημαίνοντας ότι δεν είναι έγκλημα να εργάζεται κάποιος για να ζήσει και μάλιστα όταν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Γιατί δεν είναι έγκλημα ο αγώνας για επιβίωση ενός φτωχού ανθρώπου σε ένα σύστημα όπου νόμιμα και παράνομα κλέβονται δεκάδες δισεκατομμύρια, όπου νόμιμα και παράνομα φυσικά πρόσωπα και επιχειρηματικοί όμιλοι πλουτίζουν σε βάρος του λαού και κανείς τους δεν πήγε ούτε μια ώρα φυλακή.
«Η πρώτη απαίτηση των σωματείων και φορέων πραγματοποιήθηκε και τώρα ξεκινάμε για την έμπρακτη συμπαράσταση στην συνάδελφο μας και στην οικογένεια της ζητώντας την άμεση αποκατάσταση στη εργασία της, στα ασφαλιστικά δικαιώματα που αφαιρέθηκαν και να επιστραφούν όλα τα δεδουλευμένα ένσημα της για να έχει βάση αυτών ασφαλιστική κάλυψη για την ίδια και για τα παιδιά της», επισημαίνουν οι καθαρίστριες που ζητούν άμεση πρόσληψή της στον Παιδικό Σταθμό του Δήμου, όπου προσέφερε τις υπηρεσίες της επί 20 χρόνια, ενώ καλούν Σωματεία και φορείς να παλέψουν για την πλήρη αποκατάστασή της.
Το Συνδικάτο ΟΤΑ Ν. Μαγνησίας τονίζει ότι το μήνυμα που έστειλαν τα Σωματεία ήταν σαφές όπως και τα συμπεράσματα που προέκυψαν ότι «κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος και η ταξική αλληλεγγύη όπλο στην πάλη μας ενάντια στην εκμετάλλευση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα».
Το Συνδικάτο ΟΤΑ τονίζει ότι το πρώτο βήματα έγινε και ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί για να επανέλθει στην εργασία της με αναίρεση της ποινής της και αναγνώριση των εργασιακών και ασφαλιστικών δεδουλευμένων της, ενώ καλεί Σωματεία και φορείς να αναπτύξουν την ταξική αλληλεγγύη και να συνεχίσουν των αγώνα ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα που γεννά τέτοιες απάνθρωπες αδικίες, ώστε κανένας εργαζόμενος να μην υποφέρει από την φτώχεια και στην ανέχεια.
