Την άμεση ανάκληση της απόφασης για τη δημιουργία από τον Δήμο Βόλου μονάδας παραγωγής SRF στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, πρότειναν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βόλου χθες, 15 δημοτικοί σύμβουλοι των μειοψηφιών και ανεξάρτητοι, όπως και τη δημιουργία εγκατάστασης από τον Δήμο Βόλου για την ολοκληρωμένη διαχείριση στερεών αποβλήτων, με περιβαλλοντικά αποδεκτές λύσεις, με χαρακτηριστικά τη διαλογή στην πηγή σε διαφορετικούς κάδους, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση και την ανάκτηση υλικών.
Οι σύμβουλοι επισημαίνουν ότι η Δημοτική Αρχή Βόλου ενέκρινε προμελέτη (Οκτώβριος 2017) για τη δημιουργία, στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων που θα παράγει SRF. «Θεωρούμε ότι η απόφαση αυτή αποτελεί μία αδικαιολόγητη, ατεκμηρίωτη και επικίνδυνη επιλογή, που θα δεσμεύσει το μέλλον της πόλης και του Δήμου για δεκαετίες. Η δημοτική αρχή πήρε τη συγκεκριμένη απόφαση, χωρίς να έχει δώσει απαντήσεις σε μία σειρά μείζονος σημασίας ερωτημάτων, από τις οποίες απαντήσεις κρίνεται αν η συγκεκριμένη επιλογή αποτελεί τη βέλτιστη λύση για τον Δήμο μας ή όχι», τονίζουν οι δημοτικοί σύμβουλοι.
Σύμφωνα με τους 15 δημοτικούς συμβούλους, η δημοτική αρχή:
• Δεν τεκμηρίωσε τη σκοπιμότητα της επιλογής της. Αποφάσισε τη δημιουργία μονάδας προϋπολογισμού 41 εκατομμυρίων ευρώ, όταν οι ποσότητες των παραγόμενων αποβλήτων στον Νομό μας, τις οποίες διαχειρίζεται ο ΧΥΤΑ, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλες, ενώ, ως συνέπεια της κρίσης και της αλλαγής της καταναλωτικής νοοτροπίας, βαίνουν μειούμενες.
• Δεν αιτιολόγησε, με βάση τις ποσότητες των απορριπτόμενων στον ΧΥΤΑ απορριμμάτων, αποκλειστικά από την περιοχή εξυπηρέτησης του ΣΥΔΙΣΑ, την απόφαση για την παραγωγή του δευτερογενούς καυσίμου SRF, που, μάλιστα, θα προορίζεται μόνο για καύση στην τσιμεντοβιομηχανία…. Και φυσικά, καμία δέσμευση δεν υπάρχει πως η προτεινόμενη επένδυση παραγωγής SRF θα εξυπηρετεί αποκλειστικά την περιοχή που ο ΣΥΔΙΣΑ Μαγνησίας εξυπηρετεί.
• Δεν έλαβε υπόψη της ότι οι τεχνικές παραγωγής δευτερογενών καυσίμων (RDF-SRF) απαιτούν μεθόδους θερμικής ανάκτησης της ενέργειας (καύση, αεριοποίηση, πυρόλυση), που είναι υψηλής περιβαλλοντικής όχλησης, ζήτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την περιοχή μας που, έτσι κι αλλιώς, αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
• Δεν εκτίμησε ότι η παραγωγή SRF δεν ευνοεί, αντίθετα εμποδίζει την καλλιέργεια κουλτούρας ανακύκλωσης στους πολίτες, που αποτελεί σημαντικό στόχο σε όλες τις προηγμένες κοινωνίες για τη βιώσιμη ανάπτυξή τους.
• Δεν αξιολόγησε την ελληνική εμπειρία από τη λειτουργία ανάλογων μονάδων, στην Αθήνα – Φυλή, την Καλαμάτα, τα Χανιά. Στην Αθήνα, η αφόρητη δυσοσμία υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Το παραγόμενο προϊόν και από τις τρεις μονάδες είναι κακής ποιότητας, ακατάλληλο προς καύση και δεν απορροφάται στην αγορά, οπότε καταλήγει στους ΧΥΤΑ. Η μονάδα της Καλαμάτας έκλεισε, ενώ οι άλλες δύο είναι ζημιογόνες και επιχορηγούνται από τους δήμους και τους αντίστοιχους ΣΥΔΙΣΑ.
• Δεν υπολόγισε το ποσοστό επί του συνόλου των αποβλήτων που θα υπόκεινται σε επεξεργασία στη σχεδιαζόμενη μονάδα και θα καταλήγουν στον ΧΥΤΑ, το οποίο ποσοστό, με βάση τα στοιχεία, φαίνεται ότι θα είναι υψηλό ενώ, συνυπολογίζοντας τις ποσότητες αποβλήτων που οδηγούνται εξαρχής ανεπεξέργαστες στον ΧΥΤΑ, προκαλείται προβληματισμός για την ωφελιμότητα της επιλογής.
• Δεν παρουσίασε συγκεκριμένα στοιχεία στην προμελέτη για βασικές παραμέτρους της σχεδιαζόμενης επένδυσης, όπως είναι το σύνολο της απαιτούμενης επιφάνειας, η ακριβής χωροθέτηση στον ΧΥΤΑ, τα οποία θέτουν εν αμφιβόλω τη δυνατότητα υλοποίησης της μονάδας, σε σχέση και με τις άλλες δραστηριότητες στον ΧΥΤΑ.
• Δεν αναφέρθηκε καθόλου στο πώς θα χρηματοδοτηθεί ένα έργο, για το οποίο η δημοτική αρχή θεωρεί πως θα απαιτηθούν 41. 120.316,06 ευρώ, τη στιγμή που ο προϋπολογισμός του προγράμματος ΕΣΠΑ για τη δημιουργία των τριών προβλεπόμενων μονάδων διαχείρισης απορριμμάτων στη Θεσσαλία (μία στον Βόλο, μία στη Λάρισα και μία για Καρδίτσα-Τρίκαλα) ανέρχεται στα 45.000.000 ευρώ, ενώ ολόκληρος ο προϋπολογισμός του ΣΥΔΙΣΑ κινείται στη ζώνη των 4.000.000 ευρώ.
• Δεν επιχειρηματολόγησε για τη βιωσιμότητα της σχεδιαζόμενης μονάδας, που προβλέπεται να έχει υψηλό ετήσιο λειτουργικό κόστος περίπου 3 εκατ. ευρώ, αφού δεν έδωσε συγκεκριμένα στοιχεία για την εκτιμώμενη παραγόμενη ποσότητα SRF, τα εκτιμώμενα οικονομικά οφέλη για τον Δήμο, τους πιθανούς αγοραστές, πέραν, βεβαίως, των αρχικών δηλώσεων του επικεφαλής της παράταξης της δημοτικής πλειοψηφίας, για προώθηση του παραγόμενου προϊόντος στην ΑΓΕΤ και τη μετέπειτα αναδίπλωση και άρνηση των δηλώσεών του. Δεν αξιολόγησε, τελικά, τον κίνδυνο μελλοντικής σοβαρής οικονομικής επιβάρυνσης των δημοτών, σε περίπτωση μη απορρόφησης του παραγόμενου προϊόντος, όπως συμβαίνει με τις άλλες τρεις ανάλογες μονάδες στη χώρα μας.
Από τα παραπάνω, γίνεται πασιφανές ότι η απόφαση της δημοτικής αρχής, για τη δημιουργία, στις εγκαταστάσεις του ΧΥΤΑ, μονάδας παραγωγής SRF, είναι έωλη, ασύμφορη και επικίνδυνη για την τοπική κοινωνία.
«Πιστεύουμε ότι η κατεύθυνση του Δήμου θα πρέπει να είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση των στερεών αποβλήτων με περιβαλλοντικά αποδεκτές λύσεις, δηλαδή με χαρακτηριστικά τη διαλογή στην πηγή σε διαφορετικούς κάδους, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση και την ανάκτηση υλικών. Μία τέτοια επιλογή αποτελεί μία ήπια μέθοδο διαχείρισης απορριμμάτων με σημαντικά πλεονεκτήματα: χαμηλό επενδυτικό και λειτουργικό κόστος, λιγότερα αέρια του θερμοκηπίου, έσοδα από την ανάκτηση υλικών, όχι απόβλητα ειδικής διαχείρισης, σημαντική εκτροπή από την ταφή, χαμηλότερο τέλος χρήσης, ευαισθητοποίηση των δημοτών και προώθηση της φιλοσοφίας της ανακύκλωσης και άνοιγμα νέων θέσεων εργασίας», αναφερόταν στην εισήγηση των συμβούλων.
