Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών ο Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών εκφράζει την αλληλεγγύη του σε κάθε γυναίκα της βιοπάλης που είναι θύμα βίας με όποια μορφή και αν εκφράζεται αυτή, δυναμώνει τον συλλογικό αγώνα ενάντια στην πολύμορφη βία που βιώνουν οι γυναίκες στο χώρο εργασίας, στην οικογένεια, σε κάθε πλευρά της κοινωνικής τους ζωής, ενάντια σε κάθε μορφής βίας που εντείνει την γυναικεία ανισοτιμία και βάζει φραγμό στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.
Σε συνέντευξη Τύπου η πρόεδρος του Συλλόγου Ρίτσα Κωττή, η αντιπρόεδρος Λίλα Πέτρου, η γραμματέας Δέσποινα Ευαγγελινού κι η φοιτήτρια και μέλος του Συλλόγου Μαρία Ρουχά, τόνισαν ότι ο Δημοκρατικός σύλλογος γυναικών με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών αναδεικνύει την αιτία που γεννά κάθε μορφή βίας με παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς, σχολές και σχολεία.
Το Σάββατο 25 Νοέμβρη 2023 θα γίνει προβολή της ταινίας της Παλαιστίνιας σκηνοθέτριας Mai Masri «3000 νύχτες» στις 6 μμ στην αίθουσα Μ στο ισόγειο του κτηρίου «Ρόζα Ιμβριώτη» του παραλιακού συγκροτήματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η ταινία αναφέρεται σε μια Παλαιστίνια μητέρα που μαζί με το παιδί της έμεινε και βασανίστηκε και βίωσε τη βία σε φυλακές του Ισραήλ 3000 νύχτες και κάλεσαν όσους επιθυμούν να την παρακολουθήσουν.
Όπως ανέφεραν, στο δρόμο της γνώσης και του αγώνα μπορεί να καταπολεμηθεί και ο φυσιολογικός ατομικός φόβος για το αύριο. Μπορεί να βρει διέξοδο η ανασφάλεια από τις βίαιες και βάρβαρες συνθήκες ζωής και δουλειάς, που μας εξουθενώνουν.
Με τη μαχητική στάση κάθε γυναίκας της βιοπάλης μπορεί να δυναμώσει το ρεύμα αγωνιστικής διεκδίκησης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες μας στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική προστασία της μητρότητας και στήριξη της οικογένειας, στην κοινωνική ζωή και δράση.
Ο Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών αντιπαλεύει τη βία σε κάθε πλευρά της ζωής όπως:
– Την εργοδοτική βία και τρομοκρατία, που φτάνει ακόμα και στη σεξουαλική παρενόχληση απέναντι σε εργαζόμενες στους χώρους δουλειάς.
– Το αντεργατικό οπλοστάσιο, που καταδικάζει τις εργαζόμενες στη βία της ζωής- λάστιχο, των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων, της δουλειάς τις Κυριακές, της εντατικοποίησης της εργασίας, της τηλεργασίας, που δίνει αέρα στα πανιά των εργοδοτών για απολύσεις εγκύων.
– Τη βία του λεηλατημένου εισοδήματος, σε συνθήκες ακρίβειας, ενεργειακής φτώχειας, νέας θύελλας φορολεηλασίας στις αυτοαπασχολούμενες ελευθεροεπαγγελματίες επιστήμονες.
– Τη βία και ανασφάλεια των τραγικών ελλείψεων στα δημόσια Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, που θυσιάζει την υγεία και τη ζωή των γυναικών και των οικογενειών τους στο βωμό των κερδών των ιδιωτικών ομίλων της υγείας.
– Την ανασφάλεια για την εκρηκτική κατάσταση στις δομές προσχολικής αγωγής και φροντίδας, ειδικής αγωγής, σχολικής στέγης, γιατί λογαριάζονται ως “κόστος” για το κράτος.
– Τους οικονομικούς, κοινωνικούς καταναγκασμούς που συναντά μια φοιτήτρια στην πορεία των σπουδών της,
Επίσης, αντιπαλεύει όλες τις οικονομικές και κοινωνικές αιτίες, την κοινωνία της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, που βρίσκονται πίσω από όλες τις μορφές βίας, πίσω από τις πιο αποκρουστικές όψεις της την ενδοοικογενειακή βία, τα κυκλώματα trafficking και μαστροπείας, τη διαδικτυακή σεξουαλική παρενόχληση και καταδίωξη, που φτάνουν μέχρι τη δολοφονία μιας γυναίκας και δεν συμβιβάζεται με την βαρβαρότητα:
• Της τεράστιας έλλειψης δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών στήριξης κακοποιημένων γυναικών και παραμελημένων παιδιών, της υποστελέχωσής τους με εργαζόμενους από προγράμματα με ημερομηνία λήξης.
• Της αστυνομικής αυθαιρεσίας και αδιαφορίας στις σχετικές καταγγελίες των κακοποιημένων γυναικών, των μακροχρόνιων και πολυδάπανων νομικών διαδικασιών, των ελλείψεων σε ιατροδικαστικές υπηρεσίες και σε εισαγγελείς για την ενδοοικογενειακή βία, της απουσίας φροντίδας από δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες για τα θύματα βιασμών και σεξουαλικής βίας από μόνιμο επιστημονικό προσωπικό.
• Των τραγικών ελλείψεων σε μέτρα πρόληψης της βίας, ιδιαίτερα στις σχολικές μονάδες που οι ανάγκες καλύπτονται από ελάχιστους, περιπλανώμενους ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, που στην πλειοψηφία τους είναι αναπληρωτές.
Η εξάλειψη της ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών συνδέεται με όλες τις οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που θα εξασφαλίσουν τη δυνατότητα σε μία γυναίκα να σπάσει τα δεσμά μιας βίαιης οικογενειακής ή διαπροσωπικής σχέσης.
Με ασπίδα προστασίας την οργανωμένη συλλογική μας δράση για τη γυναικεία ισοτιμία, ο Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών διεκδικεί:
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς μισθούς, πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, για όλες. Κοινωνική προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού και κάλυψη των αναγκών μας με δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας. Μέτρα στήριξης των εργαζόμενων, των άνεργων γυναικών, των γυναικών από μονογονεϊκές και πολύτεκνες οικογένειες, επίδομα ανεργίας χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Να αποσυρθεί τώρα το νέο φορολογικό έκτρωμα που εξοντώνει τις αυτοαπασχολούμενες. Αύξηση ΤΩΡΑ στις συντάξεις. Κατάργηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων στην ενέργεια. Φθηνή, ασφαλή στέγη.
• Εκτεταμένο δίκτυο δημόσιων και δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών για την ολόπλευρη προστασία των γυναικών και των παιδιών από τη βία, ιδιαίτερα των απροστάτευτων, στελεχωμένων με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, χωρίς καμία επιχειρηματική δράση και εμπλοκή των ΜΚΟ.
• Ενημερωτικά προγράμματα σε σχολεία και σχολές από επιστημονικούς κρατικούς φορείς.
Ακόμη, ο Δημοκρατικός σύλλογος γυναικών εκφράζει την αλληλεγγύη και τη στήριξή του στο δίκαιο αγώνα του λαού της Παλαιστίνης, βρίσκεται στο πλάι των ηρωικών γυναικών και παιδιών τους που παλεύουν ενάντια στη βία και την τρομοκρατία της ισραηλινής κατοχής. Γιατί η χειρότερη μορφή βίας που μπορεί να δεχτεί ένας λαός – άντρες, γυναίκες και παιδιά – είναι ο πόλεμος και η γενοκτονία. Δεν ανεχόμαστε να καταγγέλλουν το παλαιστινιακό λαό ως “τρομοκράτη”, γιατί παλεύει για να ζήσει ελεύθερος ενάντια στην ισραηλινή κατοχή, αναφέρει.
Συνεχίζουμε ανυποχώρητα στο πλευρό του λαού και των γυναικών της Παλαιστίνης και στον αγώνα μέχρι να τερματιστεί η Ισραηλινή κατοχή και οι εποικισμοί, μέχρι να επιστρέψουν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους, μέχρι να ελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι από τις Ισραηλινές φυλακές, μέχρι τη νίκη για Παλαιστίνη ανεξάρτητη στα όρια του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ και το λαό κυρίαρχο στον τόπο του, επισημάνθηκε από τα μέλη του Δημοκρατικού Συλλόγου Γυναικών.
