Τα πρόσφατα δημοσιεύματα σχετικά με τη διαχείριση κονδυλίων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, σκιαγραφούν σύμφωνα με τη φοιτητική παράταξη Attack στα ΑΕΙ Βόλου ένα βαθύτερο και συστημικό πρόβλημα στη λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης. Η φοιτητική παράταξη σε ανακοίνωσή της συνδέει ευθέως τις καταγγελλόμενες πρακτικές απευθείας αναθέσεων και οικονομικών σχέσεων με το ευρύτερο μοντέλο του «πανεπιστημίου-επιχείρηση», κάνοντας λόγο για θεσμοποιημένη αδιαφάνεια, οικογενειοκρατία και διαπλοκή.
Η ανακοίνωση:
«Τις τελευταίες ημέρες, είδαν το φως της δημοσιότητας βαρύτατες καταγγελίες που αφορούν τη διαχείριση των κονδυλίων στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, αποκαλύπτοντας ένα σκανδαλώδες δίκτυο απευθείας αναθέσεων και οικονομικών δοσοληψιών. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο πρύτανης Μπιλλίνης φαίνεται να υπογράφει συμβάσεις δεκάδων χιλιάδων ευρώ από τα ταμεία του Ιδρύματος και τον ΕΛΚΕ (Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας) στα τρια παιδιά της αντιπρυτάνεως Χρυσής Λασπίδου, που είναι πρώην σύζυγος καθηγητή του Πανεπιστημίου και νυν κυβερνητικού στελέχους.
Οι αποκαλύψεις αυτές περιγράφουν μια εικόνα οικογενειοκρατίας, αδιαφάνειας και διαφθοράς όπου η πρυτανική αρχή είναι το όχημα για πελατειακές σχέσεις και εξυπηρέτηση συμφερόντων. Πρόκειται για μια εικόνα που δεν έρχεται ως «κεραυνός εν αιθρία» αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης πραγματικότητας στην οποία θέλουν να συνηθίσουμε. Είναι σε μεγάλο βαθμό η αποτύπωση της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση, που μετατρέπει τα δημόσια ιδρύματα σε κλειστά πεδία κερδοφορίας για μια ακαδημαϊκή και επιχειρηματική ελίτ. Το «πανεπιστήμιο-επιχείρηση», που θωρακίστηκε θεσμικά στα πρότυπα της ΕΕ από όλες τις κυβερνήσεις(ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ) και αποθεώθηκε από τον νόμο Κεραμέως-Πιερρακάκη, έχει ως στρατηγικό στόχο την αποκοπή της ανώτατης εκπαίδευσης από τις κοινωνικές ανάγκες και την πλήρη υποταγή της στους νόμους της αγοράς.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ΕΛΚΕ λειτουργεί ως μέσο διακίνησης κεφαλαίων μακριά από κάθε φοιτητικό και κοινωνικό έλεγχο, επιβάλλοντας ένα αυταρχικό καθεστώς στις πλάτες των φοιτητών. Αυτό γίνεται ξεκάθαρο και με το παράδειγμα του ΕΜΠ που η πρυτανεία επιχειρεί να τροποποιήσει τον οδηγό χρηματοδότησης του ΕΛΚΕ και τον εσωτερικού κανονισμό λειτουργίας του ιδρύματος προκειμένου να συνεργαστεί και να πραγματοποιήσει έρευνα για τους δολοφονικούς σκοπούς του ΝΑΤΟ.
Είναι πρόκληση πρώτου μεγέθους, την ώρα που χιλιάδες φοιτητές αφήνονται χωρίς ουσιαστική φοιτητική μέριμνα και παλεύουν με την ακρίβεια, τα εξοντωτικά ενοίκια και την εντατικοποίηση των σπουδών, να αποκαλύπτεται πως τα κονδύλια του ιδρύματος καταλήγουν ως «οικογενειακό επίδομα» στις κλίκες των πρυτανικών αρχών.
H απάντηση σε αυτόν τον βούρκο δεν μπορεί να είναι η αναμονή για κάποια «κάθαρση» από τους ίδιους τους μηχανισμούς και τις κρατικές αρχές που γεννούν τη σήψη. Η πραγματική κάθαρση θα έρθει μόνο μέσα από τη σύγκρουση με το μοντέλο του πανεπιστημίου της αγοράς και την ανατροπή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης της ΕΕ και του κεφαλαίου που η κυβέρνηση μας επιβάλλει. Το φοιτητικό κίνημα και οι εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια έχουν χρέος να υψώσουν τείχος απέναντι στη διαπλοκή και την υποτίμηση της ζωής τους. Δεν θα γίνουμε θεατές στην καταλήστευση των δημόσιων πόρων και την λεηλασία των σπουδών μας. Μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις και με οργανωμένο ανυποχώρητο αγώνα, παλεύουμε για ένα πανεπιστήμιο πραγματικά δημόσιο και δωρεάν, με γνώση και έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες κόντρα στην αστική πολιτική, τους θεσμούς του επιχειρηματικού πανεπιστημίου και τον πόλεμο».
