Λάθος χαρακτήρισε το νέο μοντέλο Διοίκησης των Πανεπιστημίων ο Καθηγητής του Τμήματος Χωροταξίας και πρώην Πρύτανης του ΠΘ κ. Γιώργος Πετράκος επισημαίνοντας πως άνθρωποι εκτός Πανεπιστημίου δεν γνωρίζουν και δεν κατανοούν τη γραφειοκρατική δουλειά που υπάρχει και γίνεται. Πρότεινε δε πως εάν επιθυμούσε το Υπουργείο και τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα θα μπορούσε να φτιάξει ένα ξεχωριστό συμβουλευτικό όργανο.
«Θεωρώ λάθος το νέο μοντέλο Διοίκησης. Εάν το Υπουργείο είχε την πρόθεση να έχει και τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα στο πανεπιστήμιο, θα μπορούσε να φτιάξει ένα συμβουλευτικό συμβούλιο, ένα όργανο, το οποίο θα αποτελούνταν από επιχειρηματίες, ανθρώπους του πολιτισμού, των τεχνών, του ιδιωτικού τομέα, των ΜΚΟ που θα λειτουργούσε συμβουλευτικά. Τα όργανα διοίκησης έχουν ένα τεράστιο βάρος λήψης αποφάσεων κι αυτές είναι τόσο εξειδικευμένες, που ένας άνθρωπος που δεν ζει μέσα στο πανεπιστήμιο ούτε μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς συζητιέται και ούτε έχει τον τρόπο να συμβάλλει, οπότε από ένα σημείο και μετά θα αρχίσει να εγκαταλείπει και να παραιτείται», υπογράμμισε ο κ. Πετράκος.
Τόνισε πως μία τέτοιου είδους εμπειρία την έχει ζήσει και ο ίδιος, όταν εκλέχθηκε Πρύτανης, καθώς υπήρχε συμβούλιο στο Πανεπιστήμιο, με πολλούς καθηγητές του εξωτερικού.
«Όταν έρχονταν για παράδειγμα το θέμα προκήρυξη διαγωνισμού για καθαριότητα είχαμε μια ώρα συζήτηση για να καταλάβουν και δεν καταλάβαιναν γιατί δεν βγαίνουμε έξω να πάρουμε δέκα καθαρίστριες και χρειάζονταν όλη αυτή η ιστορία ή γιατί δεν μπορούμε να ανανεώσουμε τη θητεία όσων είχαμε και έπρεπε να τις διώξουμε και να φωνάζουν έξω από την πρυτανεία. Έχει τόση γραφειοκρατία και τόσο ειδικά ζητήματα η διοίκηση που δεν νομίζω ότι άνθρωποι που δεν ζουν μέσα στα πανεπιστήμια και δεν έχουν εμπειρία διοίκησης να μπορέσουν να συμβάλλουν σε αυτό. Οπότε δεν ξέρω πόσο επιτυχημένο θα είναι αυτό», εξήγησε ο πρώην Πρύτανης, σχολιάζοντας πως ο νομοθέτης δεν έκανε ούτε κάποια απλά πράγματα, όπως να ορίσει σε μονό αριθμό τα εσωτερικά μέλη και σε ζυγό τα εξωτερικά.
Σε ότι αφορά αυτή την αδυναμία ανάδειξης εξωτερικών μελών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ο κ. Πετράκος σχολίασε πως δεν είναι μόνο το τοπικό Ίδρυμα σε αυτή την κατάσταση, αλλά και διάφορα άλλα Πανεπιστήμια της χώρας.
« Υπάρχει μια δυσκολία αλλά δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Οι συνάδελφοι που έχουν εκλεγεί έχουν τις απόψεις τους, έχουν κάνει τις επιλογές τους, αλλά έχουν και μια ευθύνη να διοικηθεί το ίδρυμα, οπότε θα υπάρξει κάποια στιγμή μία σύνθεση. Η ισορροπία δεν επιτρέπει να επικρατήσει η μία άποψη ή η άλλη. Θα πρέπει να υπάρξει μία συζήτηση», κατέληξε ο ίδιος.
Προχωρά το έργο της Βαμβακουργίας- Χρονοβόρα η διαδικασία του ΣΔΙΤ
Ένα σημαντικό έργο για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αλλά και για την πόλη του Βόλου είναι αυτό της Βαμβακουργίας, όπου σε μία έκταση 88 στρεμμάτων θα αναπτυχθούν πάνω από 600 φοιτητικές κατοικίες για 750 φοιτητές, πανεπιστημιακά τμήματα, ερευνητικά ινστιτούτα, χώροι άθλησης, εστίασης αναψυχής.
«Το έργο πάει καλά, απλά η διαδικασία των ΣΔΙΤ είναι χρονοβόρα από μόνη της. Τώρα είμαστε στη φάση που αναμένεται να προκηρυχθεί, μάλλον στο τέλος του έτους η τελική πρόσκληση τους υποψήφιους αναδόχους για να υποβάλλουν τελικές προσφορές. Είμαστε στην τρίτη φάση του διαγωνιστικού διαλόγου, που έχουμε ολοκληρώσει τα τεύχη δημοπράτησης και τα σχέδια σύμβασης.
Το έργο θα προκηρυχθεί λογικά στο τέλος του χρόνου θα έχουμε προσωρινό ανάδοχο γύρω στον Απρίλιο και μετά υπάρχει ένα διάστημα για να συγκεντρώσει ο ανάδοχος τα δικαιολογητικά, να πάρει τα δάνειά του από τις τράπεζες και να υπογράψουμε τη σύμβαση κατασκευής κάποια στιγμή το καλοκαίρι με χρόνο υλοποίησης 30 μήνες», επεσήμανε ο κ. Πετράκος ως προς τη διαδικασία του ΣΔΙΤ.
Τόνισε δε πως τα έργα ΣΔΙΤ δεν παίρνουν παρατάσεις και εφόσον ορίζεται ο χρόνος υλοποίησης σε 30 μήνες, αυτό πρέπει να ακολουθηθεί, καθώς θα υπάρξουν μετά ρήτρες.
Σημείωσε επίσης πως το έργο για 27.5 χρόνια θα συντηρείται, φυλάσσεται και θα καθαρίζεται από τον ανάδοχο.
Σχολιάζοντας τέλος τη λύση που θα έρθει να δώσει η Βαμβακουργία στο στεγαστικό πρόβλημα που υπάρχει, ο κ. Πετράκος δεν έκρυψε ακόμη και τη στεναχώρια του για το ζήτημα, μιας και υπάρχουν φοιτητές που διακόπτουν τις σπουδές τους για τον λόγο αυτό.
«Είναι τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα το θέμα της κατοικίας, πολλά παιδιά έπρεπε να διακόψουν τις σπουδές τους, γιατί δεν είχαν να πληρώσουν το ενοίκιο. Εδώ κάνουμε μία σημαντική παρέμβαση. Τουλάχιστον τα παιδιά που προέρχονται από χαμηλά οικονομικά στρώματα να μπορούν να σπουδάσουν αξιοπρεπώς έχοντας και στέγαση και σίτιση από το Πανεπιστήμιο», υπογράμμισε ο ίδιος.
