Οι κόντρες με αυτοκίνητα και δίκυκλα στους ελληνικούς δρόμους προφανώς και δεν έχουν θέση ούτε πρέπει να γίνονται. Οι κόντρες όμως σε πίστες και ειδικά διαμορφωμένους χώρους όχι μόνο πραγματοποιούνται νομίμως αλλά έχουν εξελιχθεί και σε πρωτάθλημα! To Dragster έχει το δικό του φανατικό κοινό, και έχει και βολιώτικο χρώμα, αφού οι Μάνος Λεβαντής και Παναγιώτης Χαρχαλάκης, υπό τη σκέπη της Leva Power συμμετέχουν στις πανελλήνιες διοργανώσεις που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο και οι επιτυχίες έχουν ήδη έρθει!
Συνέντευξη: Χρυσόστομος Τρίμμης
Ο Μάνος Λεβαντής έχει πάρει μέρος ως αναβάτης σε αγώνες Dragster για 12 συνεχόμενα χρόνια και πλέον έχει ρίξει το βάρος στην τεχνική υποστήριξη του Παναγιώτη Χαρχαλάκη που έκλεισε το 2024 ιδανικά, αφού αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην κατηγορία true street και δευτεραθλητής στην κατηγορία street 2. Πλέον προετοιμάζονται για τις διοργανώσεις του 2025, και μας εξηγούν τι είναι το Dragster αλλά και τι μπορεί να γίνει προκειμένου οι κόντρες να φύγουν από τους ελληνικούς δρόμους και όλα να γίνονται με ασφάλεια…
-Οπότε ας μας εξηγήσετε αρχικά, τι είναι το Dragster, για όσους δεν ξέρουν.
Π.Χ: Είναι αγώνας επιτάχυνσης 402 μ. Ξεκινάς από το σημείο εκκίνησης και τρέχεις για 402 μέτρα με τη μηχανή σε δυάδες.
Μ.Λ.: Στην ουσία είναι μία κόντρα και όποιος κάνει χαμηλότερο χρόνο κερδίζει.
-Γιατί ξεκινήσατε να συμμετέχετε σε ένα τέτοιο σπορ;
Μ.Λ.: Εγώ ξεκίνησα πρώτος, έχοντας ήδη αρχίσει να συμμετέχει σε αγώνες ένας φίλος μου. Είχα ξεκινήσει με πιο μικρή κατηγορία, με «παπί». Σιγά σιγά ανέβηκα κατηγορίες μέχρι που έφτασα και στην πρώτη κατηγορία. Μετά ήρθε και ο Παναγιώτης μαζί μου.
Π.Χ.: Ο ένας ουσιαστικά τράβηξε τον άλλον. Εγώ δεν ξεκίνησα από τόσο μικρή κατηγορία βέβαια.
-Ενδιαφέρεται ο κόσμος;
Μ.Λ.: Υπάρχουν αρκετοί αναβάτες που συμμετέχουν σε αγώνες στην Ελλάδα και πολλά συνεργεία που ασχολούνται με τη βελτίωση μηχανών.
-Τι χρειάζεται για να πάρει μέρος ένας αναβάτης με τη μηχανή του σε έναν τέτοιο αγώνα;
Μ.Λ.: Θέλει ιπποδύναμη και κατάλληλο στήσιμο για να μην σηκωθεί στην πίσω ρόδα η μηχανή από την επιτάχυνση. Κάποιες κατηγορίες έχουν και μπάρες στις μηχανές ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Επίσης χρειάζεται ειδικός συμπλέκτης και η κατάλληλη ρύθμισή του.
Π.Χ.: Απαιτεί ρύθμιση ανάρτησης, σωστά λάστιχα, γρανάζια, αλυσίδες, βελτίωση κινητήρα και εγκεφάλου μηχανής και οδηγικές ικανότητες για να μπορεί ο αναβάτης να χειριστεί μία τέτοια μηχανή. Τέτοια δίτροχα μπορούν να πιάσουν 300 χλμ/ώ, που είναι ο μέσος όρος, και περισσότερο.
-Αυτό ακούγεται πολυέξοδο και ακριβό όμως…
Π.Χ.: Είναι σίγουρα ακριβό. Έτσι, κοιτούμε κι εμείς να βρούμε στήριξη πχ με κάποιον χορηγό, έστω για τα έξοδα συμμετοχής στους αγώνες. Η μηχανή σίγουρα έχει κόστος, είναι ο εξοπλισμός (ρούχα, κράνη, μπότες), η ανανέωση του ειδικού αγωνιστικού διπλώματος, οι εξετάσεις από γιατρούς, η συνδρομή στη Λέσχη.
Μ.Λ.: Εμείς είμαστε μέλη της ΛΕΝΟΕ, στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει και σωματείο για μηχανές στον Βόλο και ήμασταν μέλη του, έχοντας πάρει και κάποιες διακρίσεις, αλλά δεν ήταν ένα σωματείο που έδινε σημασία στο dragster. Δεν γνώριζαν και δεν ασχολήθηκαν και δεν είχαμε την απαραίτητη στήριξη.
-Σκεφτήκατε ποτέ να τρέξετε σε κάτι άλλο;
Π.Χ.: Το dragster είναι η ταυτότητά μας. Όταν ασχολείσαι με αυτό, ξέρεις ότι θ’ ασχοληθείς με τη βελτίωση και κοιτάς να βελτιώσεις κάποια συγκεκριμένα μέρη της μηχανής.
Μ.Λ.: Το dragster δεν είναι μόνο μία διαδρομή 402 μέτρων όπως μπορεί να πιστεύουν ορισμένοι. Η προετοιμασία που χρειάζεται η μοτοσυκλέτα και του αναβάτη που πρέπει να δεθεί μ’ αυτή και να είναι 100% έτοιμος είναι σημαντική. Ένα μικρό λάθος μπορεί να κοστίσει τη νίκη. Επίσης η προετοιμασία μιας μοτοσυκλέτας μπορεί να κρατήσει μήνες και ώρες ατελείωτες και να γίνει κάτι τελευταία στιγμή, πχ σε ένα απλό σετάρισμα και να διαλυθεί ο κινητήρας.
Π.Χ.: Όλα είναι στο όριο. Σκεφτείτε ότι μία μοτοσυκλέτα που από το εργοστάσιο έχει 170 ίππους, τη φτάνουμε στους 500.
-Είδαμε ότι πήρατε και πετύχατε διακρίσεις με τον Παναγιώτη και τη Leva Power το 2024. Οι στόχοι της ομάδας από εδώ και πέρα;
Π.Χ.: το πρωτάθλημα του 2025. Ξεκινάμε Μάρτιο και έχουμε έξι αγώνες και υπάρχει και από πέρυσι το κύπελλο Ελλάδας, με άλλους έξι.
Μ.Λ.: Υπάρχει και η σχετική ομοσπονδία η ΑΜΟΤΟΕ και τους αγώνες αναλαμβάνουν τα δύο σωματεία που υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη και στην Κρήτη.
«Μια πίστα βρε παιδιά»!
-Οι κόντρες στην πίστα και σε οργανωμένο ασφαλές περιβάλλον είναι σίγουρα κάτι καλύτερο από τις αυτοσχέδιες κόντρες στους δρόμους…
Π.Χ.: αυτό που βλέπετε έξω στον δρόμο είναι σίγουρα επικίνδυνο.
Μ.Λ.: Όλοι έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο. Δύσκολα θα ακολουθήσει κάποιος ένα πρωτάθλημα γιατί είναι μία ακριβή ενασχόληση. Αλλά δεν έχει πίστες. Ο καλύτερος που είχαμε ήταν στον αεροδιάδρομο στο Στεφανοβίκειο. Στο εξωτερικό μπορούν οι διαγωνιζόμενοι να μείνουν στην πίστα. Ο δρόμος είναι επικίνδυνος, αλλά σκεφτείτε να μην είχε το ποδόσφαιρο γήπεδα. Δεν θα έπαιζαν όλοι στον δρόμο; Εμένα δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο πχ. Αλλά μπορεί να πάω σε έναν αγώνα. Το ίδιο θα μπορούσε να γίνει αν υπήρχαν εγκαταστάσεις και για τους δικούς μας αγώνες.
Π.Χ.: Ας είχαμε μία πίστα. Στο Αγρίνιο η πίστα που τρέχουμε είναι αεροδρόμιο. Οργανωμένη πίστα υπάρχει μόνο στις Σέρρες. Αν υπήρχε και μία απλή πίστα θα πήγαιναν και οι νεαροί. Ας φτιαχτεί μία πίστα, για να έρθει και ο κόσμος να δει. Θα μπορούσε να δει και οχήματα που δεν κυκλοφορούν στον δρόμο.
Πηγή: Περιοδικό Auto-Moto του Ομίλου Καρεκλίδη
