Ολοκληρώθηκε το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου η Β΄ Συνάντηση Ορθοδόξων και Ευαγγελικών, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 10 έως τις 12 Σεπτεμβρίου στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου, με γενικό θέμα «“Περί της εν υμίν ελπίδος” (Α΄ Πέτρ. 3,15): Χριστιανική μαρτυρία και κοινή διακονία σ’ έναν κόσμο αβεβαιότητας».
Η συνάντηση, όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση, αποτέλεσε συνέχεια της πρωτοβουλίας διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ευαγγελικών που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια. Αν η πρώτη συνάντηση είχε επικεντρωθεί κυρίως στην υπέρβαση ιστορικών προκαταλήψεων και της αμοιβαίας καχυποψίας, η φετινή διοργάνωση επιχείρησε ένα επόμενο βήμα: να διερευνήσει πώς η οικοδόμηση εμπιστοσύνης μπορεί να μεταφραστεί σε κοινή χριστιανική μαρτυρία και συγκεκριμένη διακονία, χωρίς να αποσιωπούνται οι θεολογικές διαφορές ή να υποβαθμίζεται η ιδιαίτερη εκκλησιαστική ταυτότητα κάθε παράδοσης. Τις εργασίες άνοιξαν με χαιρετισμούς ο Διευθυντής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου Παντελής Καλαϊτζίδης και η Μυρτώ Θεοχάρους από το Ελληνικό Βιβλικό Κολλέγιο.
Οι εργασίες αναπτύχθηκαν γύρω από βασικές προκλήσεις που αφορούν τη θέση των χριστιανικών κοινοτήτων στον σύγχρονο κόσμο. Στον άξονα της ιεραποστολής και του σεβασμού της εκκλησιαστικής ταυτότητας του άλλου, παρεμβάσεις όπως εκείνες του Θανάση Ν. Παπαθανασίου (Αρχισυντάκτη του περιοδικού “Σύναξη”) και του Καθηγητή στο Ελληνικό Βιβλικό Κολλέγιο Κάιλ Μακράκεν έθεσαν το ζήτημα της διάκρισης ανάμεσα στη χριστιανική μαρτυρία και τον προσηλυτισμό.
Ένας δεύτερος άξονας με ομιλητές τους Γιώργο Καλαντζή (Ελληνικό Βιβλικό Κολλέγιο) και Παρασκευή Αράπογλου (Υποψ. Διδάκτορα της Καινής Διαθήκης) αφορούσε το μέλλον των θεολογικών σπουδών και την ανάγκη μιας θεολογίας που να συνδυάζει επιστημονική σοβαρότητα, εκκλησιαστική ευθύνη και ουσιαστική παρουσία στη δημόσια σφαίρα.
Σημαντικό μέρος της συνάντησης αφιερώθηκε επίσης στη σχέση των νέων με την πίστη και την Εκκλησία, με ιδιαίτερη αναφορά στην αμφιβολία, τη μοναξιά, την ψυχική ευαλωτότητα και την ανάγκη του ανήκειν. Η Αναστασία Ζαΐμη (από την Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών) και ο π. Ιουστίνος Κεφαλούρος (θεολόγος με ειδίκευση στην Οικουμενική Θεολογία και την Ψυχική Υγεία) προσέγγισαν από διαφορετικές οπτικές την ανάγκη για εκκλησιαστικές κοινότητες που μπορούν να ακούν, να συνοδεύουν και να δημιουργούν πραγματικούς χώρους σχέσης και εμπιστοσύνης ειδικά για τους νέους.
Παράλληλα, εξετάστηκε η μετάβαση από τον θεολογικό διάλογο στην κοινή διακονία. Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, η μετανάστευση, η οικογένεια, η φροντίδα ευάλωτων ομάδων και η οικολογική ευθύνη αποτέλεσαν πεδία στα οποία η συνεργασία μεταξύ χριστιανικών κοινοτήτων μπορεί να αποκτήσει άμεσο και ορατό περιεχόμενο (με εισηγητές τον π. Κλήμη Πυρουνάκη, Συντονιστή του Δικτύου Στήριξης Φυλακισμένων και Αποφυλακισμένων Γυναικών και τον Βασίλη Μελετιάδη, Ιστορικό και Ξεναγό).
Ιδιαίτερη θέση κατείχε και η αποτίμηση της εμπειρίας των δύο τελευταίων ετών στον Βόλο, με παρεμβάσεις του Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου και του αιδεσιμωτάτου Μελέτη Μελετιάδη, και με επίκεντρο το κατά πόσο οι σχέσεις εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκαν μέσα από την πρώτη συνάντηση μπορούν να οδηγήσουν σε σταθερότερες μορφές επικοινωνίας και συνεργασίας.
Η τελευταία ενότητα επικεντρώθηκε στη χριστιανική πίστη στη δημόσια σφαίρα και ειδικότερα στις προκλήσεις του πολέμου, του μιλιταρισμού, του ρατσισμού και του εθνικισμού (με ομιλητές τον Πάρη Παπαγεωργίου, Πρεσβύτερο της Ευαγγελικής Εκκλησίας Κατερίνης και τον Νίκο Κουρεμένο από την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου). Τέθηκε το ζήτημα του προφητικού ρόλου των Εκκλησιών, αλλά και του κινδύνου η θρησκευτική γλώσσα να εργαλειοποιείται για την υποστήριξη εθνικών ή πολιτικών αφηγημάτων. Η συζήτηση ανέδειξε την ανάγκη μιας δημόσιας χριστιανικής μαρτυρίας που να συνδυάζει την ειρήνη με την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, και την κριτική προς την κοινωνία με την αυτοκριτική των ίδιων των εκκλησιαστικών κοινοτήτων.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της διοργάνωσης υπήρξε ο σημαντικός χρόνος που διατέθηκε στη συζήτηση και την ανταλλαγή απόψεων, επιτρέποντας να αναδειχθούν τόσο οι πραγματικές διαφορές όσο και οι δυνατότητες κοινής δράσης.
Η Β΄ Συνάντηση Ορθοδόξων και Ευαγγελικών επιβεβαίωσε ότι ένας ουσιαστικός οικουμενικός διάλογος δεν προϋποθέτει την αναζήτηση ενός ασαφούς ελάχιστου κοινού παρονομαστή, αλλά σχέσεις εμπιστοσύνης αρκετά ώριμες ώστε να επιτρέπουν την ειλικρινή διαφωνία, την αμοιβαία αυτοκριτική και τη συγκεκριμένη συνεργασία. Σ’ έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από πολέμους, πόλωση και κοινωνική ανασφάλεια, η κοινή χριστιανική μαρτυρία αποκτά αξιοπιστία όταν συνδέεται με την ελευθερία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ειρήνη και τη διακονία του άλλου.
Η Συνάντηση διοργανώθηκε με χορηγία της Agape Hellas (Agape.gr).
