Τη δική του απάντηση στην επίθεση που δέχτηκε από το ΕΚΒ έδωσε ο επικεφαλής της Συμμαχίας για τον Βόλο κ. Νίκος Παπαπέτρος, χαρακτηρίζοντας, μεταξύ άλλων, επιεικώς γελοίο το να τον εγκαλούν, επειδή κάνει απλώς τη δουλειά του. Το ΕΚΒ από την πλευρά του απάντησε ξανά στον δικηγόρο και δημοτικό σύμβουλο λέγοντας ότι δεν πρόκειται να ξεπλύνει τις αμαρτίες του, στην ιμιτασιόν “αγωνιστική κολυμβήθρα του Σιλωάμ”.
Η απάντηση Παπαπέτρου
«Επετείου συνέχεια …
Κάποιοι, των οποίων τα πρόσωπα ούτε γνώριζα, ούτε με προξενούν ενδιαφέρον, με ταχύτητα αυτοματισμού, έστειλαν αμέσως τη «φωτογραφία» τους, ταυτοποιώντας τον εαυτό τους στην ανακοίνωσή μου για την επέτειο της Πρωτομαγιάς. Ξέρουν οι ίδιοι προφανώς το λόγο, που δεν γνωρίζω εγώ, και σίγουρα ξέρουν και πράγματα που επίσης δεν γνωρίζω.
Τελώντας προφανώς σε σύγχυση, αδυνατούν να διακρίνουν μεταξύ άσκησης επαγγέλματος και συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Το να με εγκαλεί κάποιος γιατί κάνω τη δουλειά μου είναι επιεικώς γελοίο. Εκτός και αν δεν έχει αντιληφθεί ότι βασικό στοιχείο του λειτουργήματος του δικηγόρου είναι η συνεπής εκπροσώπηση αυτών που του αναθέτουν τις υποθέσεις τους. Το αντίθετο θα αποτελούσε αδίκημα. Και ευτυχώς δεν μου απέδωσε κανένας, μέχρι σήμερα, ασυνειδησία. Και έχω εκπροσωπήσει – πιστεύω με επάρκεια – εταιρίες, επιχειρηματίες, εμπόρους, αλλά και εκβιαστές, μπράβους, τζογαδόρους (και αυτοί άνθρωποι είναι), συκοφάντες, υβριστές, κ.ο.κ., όπως επίσης και εργαζόμενους (σωματείο της ΤΕΟΚΑΡ, της ΑΔΕΛΚΑΝ, της ΚΟΝΤΙ, εργαζόμενους της ΒΑΜΒΑΚΟΥΡΓΙΑΣ, της ΣΟΒΕΛ κ.ο.κ.), ακόμη και Προέδρους Εργατικών Κέντρων. Το να αναγνωρίζεσαι από τους εντολείς σου ως συνεπής στη δουλειά σου μάλλον τιμή περιποιεί.
Δεν ξέρω όμως τι γίνεται μ΄αυτούς που έχουν ταχθεί να «φυλάττουν Θερμοπύλες» και έχουν ανοίξει τις πύλες στον Εφιάλτη. Και όταν, ακόμη χειρότερο, οι Σπαρτιάτες γνωρίζουν τον Εφιάλτη.
Αναμένοντας κάποια χορηγία στην πόλη μας για γέφυρες, παιδικές χαρές και νηπιαγωγεία, ευχόμαστε και πάλι καλή έργο…., συγγνώμη εργατική, Πρωτομαγιά».
Η ανταπάντηση στον Ν. Παπαπέτρο από το ΕΚΒ
««Oυδείς δύναται δυσίν κυρίοις δουλεύειν…”, αλλά ακόμη ασεβέστερο είναι το να “δουλεύει” κανείς εκείνους, που έχει ήδη προδώσει στα δικαστήρια, παραδίδοντάς τους στους εργοδότες, για “τριάκοντα αργύρια” …βιοποριστικά!
Καμμιά δικανική σοφιστεία, κανένα επαγγελματικό, απολογητικό κλαψούρισμα” δεν πρόκειται να ξεπλύνει τις αμαρτίες του, στην ιμιτασιόν “αγωνιστική κολυμβήθρα του Σιλωάμ”.
Ίσως δε είναι ο μόνος που αφελώς συνεχίζει να το πιστεύει. Και αυτό δεν προκαλεί, πια, θυμό, αλλά θυμηδία και οίκτο».
