Την εργατική Πρωτομαγιά τιμά το Συνδικάτο Μετάλλου «Μήτσος Παπαρήγας» και θα δώσει το παρών στην απεργιακή συγκέντρωση, που θα γίνει στις 10 το πρωί εκείνης της ημέρας στην Πλατεία Πανεπιστημίου.
Σε ανακοίνωσή του δε, απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής όλων των εργαζομένων, προκειμένου να τιμήσουν τα 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγο, για την καθιέρωση της 8ωρης εργασίας και τα 90 χρόνια από τον Μάη του 1936, που υψώθηκε ξανά η σημαία του αγώνα για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης απέναντι στην πολεμική προετοιμασία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ανακοίνωση του Συνδικάτου
Τιμάμε την Πρωτομαγιά, την παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης στον δρόμο του αγώνα! Όλοι στην απεργία!
Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών του Σικάγο για την καθιέρωση της 8ωρης δουλειάς και 90 χρόνια από τον Μάη του 1936, που υψώθηκε ξανά η σημαία του αγώνα για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης απέναντι στην πολεμική προετοιμασία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, απέναντι στην καταστολή και την ένταση της εκμετάλλευσης. Συνεχίζουμε διεκδικώντας το 7ωρο -5μερο – 35ωρο, απέναντι στους νόμους της 13ωρης δουλειάς, των απλήρωτων υπερωριών και της διευθέτησης του χρόνου εργασίας. Σε αντιστοιχία με την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας της εποχής μας.
Τιμάμε την υπέρτατη θυσία των 200 ηρώων – κομμουνιστών που εκτελέστηκαν Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή που στάθηκαν με το κεφάλι ψηλά απέναντι στον θάνατο, φανερώνοντας τη δύναμη που κρύβει η συλλογική δράση και η πίστη σε αυτήν με στόχο την ανατροπή του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων.
Ο φετινός εορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς γίνεται σε συνθήκες που φουντώνουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και επεμβάσεις, σε μια ζωή που μεγαλώνουν η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια, η φτώχεια. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στο Ιράν από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους, ο πόλεμος στην Ουκρανία και τα πολεμικά μέτωπα που πολλαπλασιάζονται σε όλο τον κόσμο, είναι απόρροια των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο στο μοίρασμα της πίττας των κερδών και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών. Η εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο στο Ιράν, στην Ουκρανία, στους διάφορους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, φέρνει το λαό και την περιοχή μας μπροστά σε μεγάλους κινδύνους και μεγάλες επώδυνες συνέπειες.
Οι εργαζόμενοι να σταθούν κάτω από τη σημαία των δικών τους συμφερόντων, που είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των δυνάμεων που στηρίζουν τη στρατηγική και την εξουσία του. Δεν θα δεχτούμε να πληρώσουμε τις συνέπειες με την ακρίβεια και με τις περικοπές στις δαπάνες του κράτους για τις δικές μας ανάγκες. Δεν δεχόμαστε οι χώροι δουλειάς του κλάδου να γίνονται μέρος του πολέμου, στόχοι αντιποίνων και θυσία για τα δικά μας δικαιώματα στο όνομα της εθνικής ασφάλειας.
Δυναμώνουμε τον αγώνα απέναντι στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο που οργανώνει η κυβέρνηση με τη στήριξη των κομμάτων του κεφαλαίου για το όφελος των εφοπλιστών και των ενεργειακών ομίλων, των βιομηχάνων του κλάδου που στην σφαγή των λαών βλέπουν ευκαιρίες για περισσότερα κέρδη.
Όλοι αυτοί, που διακηρύττουν την «εθνική ομοψυχία», την «πρόοδο» και το «καλό» του λαού μας, έχουν στην προσοχή τους τα συμφέροντα των λίγων και όχι τις ανάγκες των πολλών. Είναι αυτοί που μας καλούν να συνηθίσουμε την εικόνα του θανάτου και να ετοιμαστούμε να θυσιαστούμε για να εξασφαλίσουν τα μέγιστα κέρδη.
Η πολεμική οικονομία οδηγεί σε νέα πιο οξυμένη επίθεση στις ανάγκες των εργαζομένων. Πάγωμα των μισθών και τη διατήρησή τους στα όρια του κατώτατου εθνικού μισθού, 13 ώρες δουλειά, εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση ,τσάκισμα των Συλλογικών Συμβάσεων.
Από την άλλη μεριά αυτό που έχουμε ανάγκη σήμερα είναι το 7ωρο- 5νθερο- 35ωρο γιατί δεν θέλουμε να δουλεύουμε σαν σκλάβοι για χάρη των συμφερόντων των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουμε να έχουμε Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας υποχρεωτικές, μεροκάματα που να καλύπτουν τις ανάγκες μας και συνθήκες ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για να μην σκοτωνόμαστε. Θέλουμε μόρφωση για τα παιδιά μας, νοσοκομεία και υγεία.
Η εργατική τάξη έχει αποδείξει πως ξέρει να αγωνίζεται και να νικά. Από το Σικάγο ως τους πρώτους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς στο Βόλο εν μέσω πολέμου. Από την Πρωτομαγιά του 36 στη Θεσσαλονίκη ως την Καισαριανή. Η σκυτάλη είναι τώρα στα δικά μας χέρια!
Εμπνεόμαστε από τους ταξικούς αγώνες του παρελθόντος, τιμάμε τους ήρωες της τάξης μας συνεχίζοντας και δυναμώνοντας τους δικούς μας αγώνες, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους, προσφυγιά.
Παίρνουμε όλοι μέρος στην Πρωτομαγιάτικη Απεργία και στη συγκέντρωση στις 10.00π.μ. στην πλατεία Πανεπιστημίου.
