Το τελευταίο αντίο θα πουν σήμερα Δευτέρα συγγενείς και φίλοι στον γνωστό επαγγελματία του Βόλου Βασίλη Χουλιάρα. Η κηδεία του θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων στη συνοικία των Παλαιών στις 4 το μεσημέρι, ενώ η σορός θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό στις 3.30.
Ο Βασίλης Χουλιάρας βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του το απόγευμα του Σαββάτου στο κτήμα τους στη Βρύναινα και μάζευαν ελιές, όταν ξαφνικά ένιωσε αδιαθεσία με τη σύζυγό του Λένα να του προσφέρει τις πρώτες βοήθειες κάνοντας του μαλάξεις στο στήθος και ΚΑΡΠΑ και δίνοντάς του ένα χάπι που έπαιρνε, ενώ στη συνέχεια ειδοποίησε έναν ανιψιό της που βρισκόταν κοντά για να τους βοηθήσει. Στη συνέχεια κάλεσαν ασθενοφόρο για να τον μεταφέρουν στο Κέντρο Υγείας Αλμυρού, ωστόσο αυτό καθυστερούσε, με συνέπεια να επιλέξουν να τον μεταφέρουν οι ίδιοι με το αγροτικό εκεί. Παρά τις προσπάθειες τον γιατρών όμως, ο άνθρωπος κατέληξε και άφησε την τελευταία του πνοή.
Ο εκλιπών ήταν επί πολλά χρόνια δραστήριο μέλος στον χώρο της Αριστεράς με συμμετοχή στα κινήματα και τους αγώνες για όλα τα προβλήματα της περιοχής. Διατηρούσε επιχείρηση με εργαλεία και βιομηχανικά είδη στην οδό Λαρίσης. Ήταν επίσης ενεργό μέλος και αντιπρόεδρος του Εξωραϊστικού Συλλόγου Παλαιών, ενώ στο παρελθόν είχε διατελέσει και πρόεδρος.
Αφήνει πίσω του τη σύζυγό του Ελένη, τα παιδιά τους Ματίνα & Αντώνη, Αναστασία & Παναγιώτη, αδέλφια, ανίψια και λοιπούς συγγενείς.
Η οικογένεια αποφάσισε αντί στεφάνων να υπάρξει ενίσχυση του Συλλόγου Παλαιού Λιμεναρχείου – Παλαιών, στον παρακάτω τραπεζικό λογαριασμό: ALPHA GR4501403100310002002047855.
Σύλλογος Παλαιών- Παλαιού Λιμεναρχείου: «Ο Βασίλης υπήρξε ένας πραγματικά ξεχωριστός άνθρωπος»
Συλλυπητήρια ανακοίνωση για τον θάνατο του Βασίλη Χουλιάρα εξέδωσε ο Σύλλογος Παλαιών- Παλαιού Λιμεναρχείου με τα μέλη του να μην μπορούν ακόμη να συνειδητοποιήσουν τον ξαφνικό χαμό του.
«Με βαθιά θλίψη και χωρίς να μπορούμε ακόμα να το πιστέψουμε αποχαιρετούμε τον Βασίλη Χουλιαρά, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή.
Ο Βασίλης υπήρξε ένας πραγματικά ξεχωριστός άνθρωπος. Αγνός, ανιδιοτελής, με βαθιά πίστη στις αξίες της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας. Ένας άνθρωπος που δεν έμενε στα λόγια, αλλά έκανε πράξη όσα πίστευε, συμμετέχοντας ενεργά σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, πάντα με ευαισθησία απέναντι στον άνθρωπο και την κοινωνία.
Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Παλαιού Λιμεναρχείου – Παλαιών και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αναζωογόνηση, την ανάπτυξη και την αναβάθμισή του. Τα τελευταία χρόνια ήταν πραγματικά η ψυχή του Συλλόγου. Με την παρουσία, τη δράση και την ακούραστη προσφορά του κράτησε ζωντανό το πνεύμα της συλλογικότητας και έδωσε δύναμη στην προσπάθεια για μια καλύτερη γειτονιά και μια καλύτερη κοινωνία.
Και στην επαγγελματική του πορεία ξεχώριζε. Ήταν ένας άνθρωπος που συνδύαζε την εργατικότητα και τη συνεχή εξέλιξη με την εντιμότητα, την αξιοπρέπεια και την επαγγελματική ακεραιότητα.
Ο Βασίλης ήταν ένας πραγματικός αγωνιστής σε όλα τα επίπεδα. Με βαθιά δημοκρατικά αισθήματα, στάθηκε απέναντι στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στον φασισμό και στην καταστροφή του περιβάλλοντος. Υπερασπίστηκε με συνέπεια τις ιδέες και τις αξίες του, χωρίς συμβιβασμούς, με ήθος και αξιοπρέπεια.
Η απώλειά του είναι πολύ μεγάλη, τόσο για τον Σύλλογό μας όσο και για ολόκληρη τη γειτονιά των Παλαιών. Το κενό που αφήνει είναι πραγματικά δυσαναπλήρωτο. Θα μας λείψει η παρουσία του, η διάθεσή του για προσφορά, η αγωνιστικότητά του και πάνω απ’ όλα ο ίδιος ο άνθρωπος.
Βασίλη, σε ευχαριστούμε για όσα πρόσφερες στον Σύλλογο και στη γειτονιά μας. Η παρακαταθήκη σου θα παραμείνει ζωντανή και θα αποτελεί σημείο αναφοράς για τη συνέχεια της προσπάθειάς μας.
Τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στην Ελένη, την Αναστασία και τη Ματίνα.
Καλό ταξίδι, Βασίλη. Δεν θα σε ξεχάσουμε».
Συλλυπητήριες ανακοινώσεις
Η Τ.Ε. Μαγνησίας ΚΚΕ εκφράζει με ανακοίνωσή της, τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Βασίλη Χουλιαρά, στη σύζυγό του Ελένη και στις κόρες του Αναστασία και Ματίνα, για τον ξαφνικό χαμό του.
Ανακοίνωση εξέδωσαν και οι Οργανώσεις Βάσης Βόλου Κομμουνιστική Απελευθέρωση/ νΚΑ, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά πως ο Βασίλης δεν ξέχασε ποτέ τις αποσκευές που κουβαλούσε από τα γεννοφάσκια του, τους κτηνοτρόφους και αγρότες της επαρχίας Αλμυρού που τον “ανάθρεψαν”, τα παιδιά από το ΤΕΙ της Λάρισας που πάλευαν για μόρφωση-ελευθερίες και το μεροκάματο. Αυτές τις αποσκευές κρατούσε σφιχτά ανά χείρας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, οπουδήποτε κι αν βρέθηκε.
Όλη η ανακοίνωση
«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον αγαπημένο μας σύντροφο Βασίλη Χουλιαρά που έφυγε το Σάββατο 14 Νοέμβρη από τη ζωή.
Η διαδρομή του σ. Βασίλη στα πολιτικά πράγματα ήταν συνυφασμένη με τη διαδρομή του πολιτικού μας ρεύματος στην περιοχή. Διαδρομές που συναντήθηκαν και έδεσαν σφιχτά.
Ο σ. Βασίλης μεγάλωσε στη Βρύναινα του Αλμυρού, στην Όθρυ, ακούγοντας εξ’ απαλών ονύχων, τις ιστορίες μελών της οικογένειάς του που είχαν μετάσχει της ΕΑΜικής εποποιίας. Tελείωσε το Λύκειο στον Αλμυρό, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, και οργανώθηκε στην ευγενική υπόθεση της ταξικής πάλης στη μαζική οργάνωση Σπουδάζουσας της ΚΝΕ της Λάρισας της εποχής, στις γραμμές της οποίας αναδείχθηκε ως στέλεχος πρώτης γραμμής σε γεμάτα και διψασμένα αμφιθέατρα που είχαν όλη την ορμή της Άνοιξης της Μεταπολίτευσης. Ήταν μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ με Γραμματέα τον Γράψα, γραφείο περιοχής Θεσσαλίας και γραμματέας του νομαρχιακού γραφείου της ΚΝΕ στο Βόλο. Ακολούθησε το ρεύμα της ρήξης του ’89 ενάντια σε όσους ήθελαν την Αριστερά “με κοστούμι και γραβάτα” στα μεγάλα τραπέζια της υποταγής και της συνδιαχείρισης.
Ο Βασίλης, πλέοντας στο ρεύμα της φυσικής ροής της ανατρεπτικής ταξικής πολιτικής του συγκρότησης, προσέγγισε τα πρώτα βήματα του ΝΑΡ στην πόλη του Βόλου, στις άγονες γραμμές της δεκαετίας του ’90 που οι “θεωρητικοί της δεκάρας” διακήρυτταν εμφατικά το τέλος της Ιστορίας και η Ελλάδα ζούσε στη ζάλη του μύθου του Εκσυγχρονισμού και της Ισχυρής Ελλάδας. Ήταν πάντα με τη δική του διακριτική παρουσία και καθοριστική συμβολή στο πλευρό αυτής της δύσκολης προσπάθειας που αντέτεινε πεισματικά ότι η εργατική τάξη δεν έχει πει την τελευταία της λέξη.
Στα χρόνια των μνημονίων, των γεμάτων Πλατειών και των μεγάλων απεργιών ενάντια στην πολιτική φτωχοποίησης του λαού έδωσε τη μάχη αποφασιστικά μέσα από τις γραμμές του ΝΑΡ.
Ο σ. Βασίλης δεν ξέχασε ποτέ τις αποσκευές που κουβαλούσε από τα γεννοφάσκια του. Τους κτηνοτρόφους και αγρότες της επαρχίας Αλμυρού που τον “ανάθρεψαν”, τα παιδιά από το ΤΕΙ της Λάρισας που πάλευαν για μόρφωση-ελευθερίες και το μεροκάματο.
Αυτές τις αποσκευές κρατούσε σφιχτά ανά χείρας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Οπουδήποτε κι αν βρέθηκε. Για παράδειγμα, στη γειτονιά του, μέσα από τη δράση του στον Σύλλογο Παλαιών -Παλαιού Λιμεναρχείου, όπου διετέλεσε και μέχρι πρότινος πρόεδρος, για να σταθούν ξανά οι κάτοικοι των δυτικών συνοικιών της πόλης του Βόλου στα πόδια τους μετά τα χτυπήματα του Ντάνιελ.
Εκεί ήξερε καλά ότι οι αναγκαίες διεκδικήσεις περνάνε μέσα από το χτίσιμο δεσμών ταξικής αλληλεγγύης και συντροφικότητας.
Σ ‘αυτές τις ράγες πορεύτηκε, σταθερά και αταλάντευτα. Δεν ξέχασε ποτέ “της ανάγκης τα θρανία” στα οποία έμαθε το Αλφαβητάρι της άλλης κοινωνίας.
Ο σύντροφος Βασίλης ήταν βαθιά λαϊκός, λιτός και απλός σε όλες τις πτυχές του. Ήταν της άποψης ότι τα λόγια πρέπει να είναι καθαρά σαν το κόκκαλο. Λόγια απλά με ευθύτητα και ενάργεια. Έτσι πίστευε ότι θα ξεκλειδώσουμε τις αγωνίες των ανθρώπων του μόχθου που “από Δευτέρα πάλι” αντιμετωπίζουν “πίκρα και σκοτάδι” αλλά αποζητούν να έρθει επιτέλους ένα όμορφο Σαββατόβραδο και μια Κυριακή.
Ο σ. Βασίλης με την ίδια γόνιμη και συνάμα κριτική ματιά προσέγγισε την προσπάθεια ανώτερης πολιτικής υπέρβασης και την ίδρυση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης.
Ήταν δίπλα μας και σ’ αυτό το τολμηρό επόμενο βήμα, παρακολουθούσε την πορεία του νέου εγχειρήματος-με συγκλίσεις και αποκλίσεις-προσφέροντας με τον τρόπο που αυτός μπορούσε, στα μικρά και στα μεγάλα. Με έγνοια για τα παιδιά της Σπουδάζουσας της νΚΑ και τις δικές τους μάχες στα Πανεπιστήμια, με διεισδυτικούς προβληματισμούς για την πρόσφατη Εργατική Συνδιάσκεψη της Οργάνωσης, με το δικό του καθαρό βλέμμα να συμβαδίζει με όλα εκείνα τα βλέμματα που πιστεύουν ότι το βάθος του ουρανού είναι κόκκινο.
Κάθε σύντροφος είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος. Από αυτή την άποψη το κενό δεν αναπληρώνεται. Και είχαμε πολλά ακόμα να μοιραστούμε, κι αυτό είναι που μας βασανίζει πολύ . Μας παρηγορεί όμως το γεγονός ότι ο Βασίλης θα συνεχίσει να είναι κοντά μας. Με τις ιστορίες του, τα διαπεραστικά του λίγα και συμπυκνωμένα λόγια, τη στάση αρχών απέναντι στις προκλήσεις των καιρών μας, την γενναιοδωρία του, το κρασί παραγωγής του που μας κερνούσε σε βραδιές στη Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, και εκείνο το απλό, λιτό, λεβέντικο και δωρικό ζεϊμπέκικο που αντανακλούσε την προσωπικότητά του και που το κρατούσε για εκείνες τις λίγες, εκλεκτές, στιγμές χαράς και συναδέλφωσης στις οποίες καθρεφτιζόταν η άλλη κοινωνία που μαζί ονειρευτήκαμε. Όλα αυτά που μας προσέφερε απλόχερα, τα κρατάμε σαν κειμήλιο.
Σύντροφε, Βασίλη, θα παλέψουμε να συνεχίσουμε. Και είναι και Νοέμβρης έξω που εδώ και 53 χρόνια μας καλεί σε Πολυτεχνεία. Νοέμβρη έμελλε και να σε αποχαιρετήσουμε. Έτσι το έφερε η “μοίρα και τα χρόνια “…
Σύντροφε, πρέπει να συνεχίσουμε μέχρι “να αλλάξουν οι καιροί και να ‘ρθει η στιγμή που ο δούλος θα βάλει στέμμα”.
Αυτές τις δύσκολες ώρες του αποχαιρετισμού, η σκέψη μας είναι με την οικογένειά του, με τη συντρόφισσά του, την Ελένη , και τις δύο θυγατέρες του, τη Ματίνα και την Αναστασία.
Το δικό του αντίο λέει και ο ΟΚΔΕ Σπάρτακος / Πυρήνας Βόλου χαρακτηρίζοντας τον Βασίλη Χουλιάρα ως έναν άνθρωπο, συντροφικό, αλληλέγγυο, φιλικό, γενναιόδωρο και διεκδικητικό, που κράτησε πάντα μια έντιμη στάση στους καθημερινούς αγώνες για ζητήματα τόσο της τοπικής κοινωνίας όσο και της κεντρικής πολιτικής σκηνής.
«Με πόνο αποχαιρετούμε τον σύντροφο Βασίλη Χουλιαρά που πέθανε ξαφνικά χθες, στις 14 Νοεμβρίου, στα 63 του χρόνια, προδομένος από την καρδιά του.
Ο σύντροφος Βασίλης γεννήθηκε στο χωριό Βρύναινα της Μαγνησίας. Καταγόταν από οικογένεια που αγωνίστηκε στον εμφύλιο για κοινωνική απελευθέρωση. Με αυτά τα ιδανικά πορεύτηκε και ο ίδιος σε όλη του τη ζωή.
Από μικρή ηλικία εντάχτηκε στην ΚΝΕ, για να αποχωρήσει το 89 και να συνεχίσει τους αγώνες του στην Αντικαπιταλιστική Αριστερά.
Ως ενεργός πολίτης συμμετείχε στη Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, όπως επίσης και στην Αριστερή παρέμβαση στη Θεσσαλία. Άνθρωπος με κοινωνικές ανησυχίες, αντιστεκόταν μέσω του συλλόγου Παλιών-Παλιού Λιμεναρχείου στα σχέδια της δημοτικής αρχής για «εξευγενισμό» της γειτονιάς και αγωνιζόταν για περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα.
Άνθρωπος συντροφικός, αλληλέγγυος, φιλικός, γενναιόδωρος και διεκδικητικός ο Βασίλης κράτησε πάντα μια έντιμη στάση στους καθημερινούς αγώνες για ζητήματα τόσο της τοπικής κοινωνίας όσο και της κεντρικής πολιτικής σκηνής.
Θα μας λείψεις, Βασίλη!
Όμως αν και δεν είναι πια μαζί μας, θα αφήσεις το στίγμα σου τόσο στους αγώνες μας όσο και στις καρδιές μας!», αναφέρει στην ανακοίνωσή του.































