Σε κλίμα έντονης συγκίνησης, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 5/9, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος, ιερό Μνημόσυνο των Καλλιόπης (Πίας) Χατζηνίκου και Γεωργίου Αγγελίνη, στον Ιερό Ναό Παναγίας στο Χόρτο, με μέριμνα του ομότιμου Καθηγητού Δρ. Δημητρίου Κολύμβα, υιού της Πίας Χατζηνίκου, και Προέδρου του «Ιδρύματος Γεωργίου Αγγελίνη–Πίας Χατζηνίκου». Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιγνάτιο είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος και, με την παρουσία του,
έδειξε την ευαισθησία και την εκτίμησή του σε ανθρώπους που δημιούργησαν, με την τέχνη της μουσικής και το όραμά τους, μια κοιτίδα πολιτισμού διεθνούς επιπέδου στο Χόρτο, που πάνω από τριάντα χρόνια λειτουργεί, έχοντας καταστεί πόλος έλξης για σπουδαία πολιτιστικά γεγονότα με αξιοσημείωτη ποικιλία.
Πλήθος πιστών από το Ν. Πήλιο και από το εξωτερικό, παραβρέθηκε στην επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των ιδρυτών του Ιδρύματος Αγγελίνη-Χατζηνίκου, αφού όλοι αναγνωρίζουν τον σπουδαίο ρόλο που διαδραματίζει το Ίδρυμα στην πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη του Χόρτου και γενικά του Δήμου Ν. Πηλίου, αφού δείχνει έντονη δραστηριότητα υψηλού επιπέδου, όλο το χρόνο και η φήμη του έχει περάσει προ πολλού τα όρια της χώρας και εκατοντάδες είναι αυτοί που συμμετέχουν στα σεμινάρια, συναυλίες, εργαστήρια, κινηματογράφο, θέατρο κ.ά., δημιουργώντας ένα πολυεθνικό περιβάλλον, που είναι μοναδικό σε όλη την Ελλάδα.
Στο τέλος του μνημοσύνου ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιγνάτιος, τόνισε :
«Θέλω να ευχαριστήσω για τη δυνατότητα που μου δόθηκε, που δεν είναι ένα τυπικό καθήκον, είναι μια ουσιαστική συμμετοχή σε μια προσευχή και ευχή, αλλά και ευεργετική ευχαριστία προς τους αείμνηστους Γεώργιο (Αγγελίνη) και Καλλιόπη (Πία Χατζηνίκου), τους πρωτεργάτες αυτού του Ιδρύματος, που καταγράφει, από την στιγμή που ιδρύθηκε, την έντονη παρουσία του στον πολιτισμό. Πρόλαβα την αείμνηστη, για δέκα χρόνια και γνώρισα από την πρώτη ώρα την ευγένεια της ψυχής της, που αγαπούσε τον τόπο, που ήξερε πολύ καλά τί σημαίνει ο πολιτισμός για τη ζωή των ανθρώπων και το εξέφρασε με τη δημιουργία του Ιδρύματος, μαζί με τον αδελφό της. Είναι αυτή η ομορφιά που διασώζουν οι Έλληνες, όταν θέλουν να υπηρετήσουν τον τόπο τους.
Όμως, θέλω να συγχαρώ και όσους συνεχίζουν αυτό το έργο. Ξέρω, δεν είναι εύκολο, είναι μεγάλος ο κόπος, τεράστια η ευθύνη. Από την πλευρά μας, συμβάλλουμε κατά το δυνατόν. Όμως, χαίρομαι, γιατί όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει μια συνέχεια με συνέπεια, προπαντός με ήθος και κυρίως με ποιότητα. Είναι αυτό που έχουμε ανάγκη στην εποχή μας, μια εποχή η οποία, δυστυχώς, ισοπεδώνει πολλά πράγματα, τα παραδίδει στη μηχανή, ουσιαστικά, σε αυτό που λέγεται τεχνητή νοημοσύνη, ακόμα και τον Πολιτισμό, μια εποχή που κινδυνεύουμε να χάσουμε το κυριότερο που ο Θεός μας έδωσε, την ελευθερία του προσώπου. Την ελευθερία να επικοινωνούμε οι άνθρωποι μεταξύ μας, ως άνθρωποι, να βρούμε και να εκφράσουμε την αγάπη μας, να μπορούμε να προσευχόμαστε, να ενώνουμε τις ζωές μας, να επιδιώκουμε πάντοτε το καλύτερο δυνατό. Κινδυνεύουμε με αυτό ακριβώς και ίσως το Ίδρυμα που δημιούργησαν είχε αυτό ακριβώς, να διασώσουν την ουσία του Πολιτισμού, που είναι το ανθρώπινο πρόσωπο. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος. Διακυβεύεται να χάσουμε τη δυνατότητα της ανθρώπινης επικοινωνίας. Η μηχανή παίρνει τη μορφή ανθρώπου και αυτό θα εξελιχθεί στα επόμενα χρόνια με ραγδαίους ρυθμούς. Δεν θα μπορούμε να ξεχωρίσουμε. Δεν θα μπορούμε να αναγνωρίσουμε τί είναι από τον άνθρωπο και τί είναι από τη μηχανή. Εύχομαι, λοιπόν, από την καρδιά μου, προσευχόμενος για την αιώνια μνήμη τους, βέβαιος ότι απολαμβάνουν και προγεύονται του παραδείσου, να κρατήσουμε ζωντανή, αυτή την παράδοση που παραλάβαμε. Εύχομαι σε εσάς όλους υγεία και δύναμη, στους κατοίκους να στηρίζετε αυτή την προσπάθεια, δίνει μεγάλη αξία στον τόπο, έναν τόπο που αγαπούν οι άνθρωποι που έρχονται, που τον προσεγγίζουν. Και σε ό,τι μας αφορά, θα είμαστε πάντοτε κοντά σας, με όποιον τρόπο μπορούμε και κυρίως, θαυμάζοντας το έργο σας, γιατί ξέρω ότι το να πεις έναν καλό λόγο, πολλές φορές, είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να προσευχηθώ για τις ψυχές τους, εύχομαι σε όλους υγεία και δύναμη, να περάσουμε στο φθινόπωρο, όσο το δυνατόν με πιο ήρεμο τρόπο και να μας χαρίσει ο Θεός έναν ειρηνικό χειμώνα. Βλέπετε, παρόλο που προοδεύσαμε τόσο πολύ, η ειρήνη στον κόσμο είναι και πάλι, ένα ζητούμενο. Γι’ αυτό, πάντοτε, προσευχόμαστε γι’ αυτήν».
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε τον χώρο, όπου ήταν σε εξέλιξη η προετοιμασία της πολυεθνικής χορωδίας, με μαέστρο του Γερμανού Philipp Amelung, η οποία απαρτίζονταν από 34 φοιτητές από τα πανεπιστήμια του Tübingen και του Α.Π.Θ., που μαζί με 25 ακόμα χορωδούς από διαφορετικά μέρη της Ευρώπης και την Ελλάδα, εργάστηκαν συστηματικά, καθημερινά επί ώρες, για να προετοιμάσουν χορωδιακά έργα από την Αναγέννηση μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Για πέμπτη συνεχή χρονιά, ο Philipp Amelung (διευθυντής χορωδίας από το Πανεπιστήμιο του Tübingen) πραγματοποίησε σεμινάριο χορωδιακής μουσικής στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ Χόρτου. Οι συμμετέχοντες ερμήνευσαν επιλογές χορωδιακών έργων μαζί με τη χορωδία Camarata Vocalis (Χορωδία Δωματίου του Πανεπιστημίου του Tübingen) και τη Χορωδία του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου ( Μαέστρος Εριφύλη Δαμιανου). Παράλληλα, τα μέλη της χορωδίας είχαν την ευκαιρία να δουλέψουν φωνητικά σε ατομικά μαθήματα με την Gerda Hondros (ειδική στη φωνητική διδασκαλία από τη Βιέννη). Οι πρόβες και η τελική συναυλία πραγματοποιήθηκαν στο κατάμεστο ανοιχτό θέατρο του
Χόρτου, το περασμένο Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026.
Ένα Ίδρυμα κόσμημα για την Ελλάδα
Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Αγγελίνη-Χατζηνίκου ιδρύθηκε το 1994. Είναι ένα αναγνωρισμένο μη κερδοσκοπικό ίδρυμα και για πάνω από 30 χρόνια φέρνει ένα ευρύ φάσμα μουσικών και πολιτιστικών εμπειριών στην περιοχή του Νοτίου Πηλίου. Εμπνευστής του Ιδρύματος είναι η Πία Χατζηνίκου-Αγγελίνη. Είχε μια εξαιρετικά
επιτυχημένη καριέρα στην Αθήνα, φέρνοντας τους καλύτερους διεθνείς καλλιτέχνες, υπηρετώντας τον Ελληνικό πολιτισμό . Το 1984, αξιοποιώντας αυτή την εμπειρία, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα καλοκαιρινό φεστιβάλ στο Χόρτο. Από τα τέλη του 2017, το Ίδρυμα διευθύνεται από ένα νέο Διοικητικό Συμβούλιο υπό την προεδρία του Δημήτρη Κολύμβα και με την εμπνευσμένη συμβολή του μαέστρου και πιανίστα Νίκου Αδρασκέλα.
