Τιμήθηκε σήμερα η επέτειος της 9 Μάη, ως μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Ελευθερίας, από το παράρτημα Βόλου της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας – ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ- , την ΚΝΕ και την Τομεακή επιτροπή Μαγνησίας του ΚΚΕ.
Για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης επιλέχθηκε, όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση « η πλατεία Ελευθερίας, αφού εκεί το ταξικό εργατικό κίνημα από τα μέσα τη δεκαετίας του ΄20 πραγματοποιούσε αντιφασιστικές εκδηλώσεις, εκεί η ΕΑΜική εθνική αντίσταση αναμετρήθηκε με τις φασιστικές κατοχικές δυνάμεις τον Αύγουστο του 1943 αντιτασσόμενη στην βουλγαρική κάθοδο όταν τα αστικά κόμματα της χώρας είχαν εγκαταλείψει τον ελληνικό λαό στην μοίρα του, εκεί οι ναζί Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους τα ΕΑΣΑΔ που δημιουργήθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν από την ντόπια αστική τάξη μάτωσαν τους αγωνιστές κρεμώντας τους από τις μουριές, εκεί ήταν που ο λαός γιόρτασε την απελευθέρωσή του.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με μία σύντομη ομιλία του προέδρου του παραρτήματος Βόλου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Θανάση Βογιατζή και ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων από την ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και την ΤΕ Μαγνησίας του ΚΚΕ.
Όμως ποια επέτειο γιορτάζουμε την 9η του Μάη ;Πριν μερικά χρόνια, το ερώτημα θα κρινόταν αφελές, αφού για τους λαούς της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου η μέρα αυτή συμβόλιζε τη νίκη κατά του φασισμού και το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Στις 9 Μάη 1945, ο Κόκκινος Στρατός μπήκε στο Ράιχσταγκ και τα υπολείμματα του άλλοτε ανίκητου ναζιστικού στρατού παραδίδονται. Από τότε, την ίδια μέρα, πάντα οι λαοί της Ευρώπης γιόρταζαν, όχι μόνο την απαλλαγή από τον εφιάλτη της φασιστικής βαρβαρότητας, αλλά και για τα οράματα που συνόδευαν το τέλος του πολέμου, για έναν κόσμο με ειρήνη, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη.
Ξαφνικά, πριν λίγα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή “ανακάλυψε” ότι η 9η Μάη είναι η “Ημέρα της Ευρώπης” και σαν τέτοια θέλει να την καθιερώσει. Γιατί, λένε, στις 9 Μάη 1950, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν έκανε τη διακήρυξη για τη δημιουργία μιας “ευρωπαϊκής ομοσπονδίας”.Το ότι πέρασαν πάνω από 40 χρόνια για να ανασυρθεί από τη λήθη της ιστορίας ένα τέτοιο γεγονός και να θεωρηθεί γενέθλιο μιας τέτοιας επετείου αποδεικνύει τη σκοπιμότητα. Η επιχείρηση “αναθεώρηση της Ιστορίας”, δηλαδή ο βιασμός της ιστορικής μνήμης των λαών είναι σε πλήρη εξέλιξη, με στόχο τη δικαιολόγηση του δόγματος για την οριστική και τελεσίδικη επικράτηση του καπιταλισμού, κάτι που μερικοί ονόμασαν και “τέλος της Ιστορίας”.
Ετσι, λοιπόν, φτάνουμε σήμερα στην προκλητική προσπάθεια για την “αποενοχοποίηση” της Γερμανίας σχετικά με τα εγκλήματα που διέπραξε στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην προσπάθεια αυτή συμμετέχουν πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, καθηγητές πανεπιστημίων από τη Γερμανία και άλλες χώρες. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι πριν δύο χρόνια, το 1995, στη συμπλήρωση των 50 χρόνων από τη Νίκη κατά του Φασισμού το ζήτημα που κυριάρχησε στις επίσημες συζητήσεις, ημερίδες και συνέδρια ήταν το τι σημαίνει για τη Γερμανία η 9η Μάη 1945: Απελευθέρωση ή κατοχή;
Τώρα, βέβαια, οι “σύμμαχοι” επιφυλάσσουν στη Γερμανία μια ηγετική θέση στις παγκόσμιες εξελίξεις, αναγνωρίζοντάς της την πρωτοκαθεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εξηγείται, λοιπόν, και η ανοχή τους στην προσπάθεια για “αποενοχοποίηση”.
Η ΕΕ έχει εντάξει στην επίσημη ιδεολογία της την απαράδεκτη «θεωρία των δύο άκρων», την εξίσωση του ναζιστικού τέρατος με τον κομμουνισμό, πρωτοστατεί στον αντικομμουνισμό και την παραχάραξη της Ιστορίας. Στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, που απελευθερώθηκαν από το ναζισμό με την ηρωική δράση των ΚΚ και της Σοβιετικής Ενωσης, όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, σήμερα με τη στήριξη της ΕΕ, τίθενται εκτός νόμου τα Κομμουνιστικά Κόμματα και σύμβολα, τιμώνται οι συνεργάτες των Ες Ες και γκρεμίζονται ιστορικά μνημεία της Αντιφασιστικής Νίκης που θύμιζαν στους λαούς πώς, ποιοι και με τι θυσίες τσάκισαν τον φασισμό.
Αυτούς τους στόχους, λοιπόν, εξυπηρετεί η προσπάθεια για την καθιέρωση της μεθαυριανής μέρας σαν “Ημέρας της Ευρώπης”, της “δικής τους” Ευρώπης, της Ευρώπης των πολυεθνικών, της “νέας τάξης”, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Μιας “Ευρώπης” που απαιτεί από τους λαούς όχι μόνο το “κοινωνικό σιωπητήριο” αλλά και την απώλεια της ιστορικής τους μνήμης. Αυτής της μνήμης που ακόμη ζωντανή και όρθια αναγνωρίζει ότι η 9η Μάη είναι η μέρα της αντιφασιστικής νίκης, της μεγάλης συμβολής της Σοβιετικής Ενωσης στην πορεία της ανθρωπότητας, των ανεκπλήρωτων πόθων και των οραμάτων.
Οι σημερινές εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία και στο μέτωπο των διεθνών ανταγωνισμών προσδίδουν ακόμα περισσότερη σημασία στην Ιστορία και τα διδάγματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο Α’, ήταν απόρροια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα των αγορών, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Επιβεβαιώνεται ότι όταν οι αντιθέσεις των μονοπωλίων για τον έλεγχο των αγορών και την κερδοφορία τους δεν μπορούν να λυθούν με εύθραυστους συμβιβασμούς, στο πλαίσιο μιας ιμπεριαλιστικής «ειρήνης», λύνονται με τον πόλεμο.
Γι’ αυτό και σήμερα οι λαοί πρέπει να επαγρυπνούν, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, όπου διαφορετικά ιμπεριαλιστικά κέντρα συγκρούονται με «μήλον της Εριδος» τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τους δρόμους Ενέργειας. Σήμερα, που η χώρα μας, με ευθύνη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, έχει ενισχυθεί ως πολεμικό ορμητήριο του ΝΑΤΟ, προωθώντας τους επικίνδυνους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία και την Κίνα, η πιο αναβαθμισμένη εμπλοκή της χώρας στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια καθιστά τον λαό μας «στόχο».
Η 9η Μάη όμως εμπνέει τους λαούς, τους διδάσκει πίστη στη δική τους δύναμη. Το ελπιδοφόρο αύριο ξεκινάει στο σήμερα της οργανωμένης δράσης και πάλης για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών και λαϊκών αναγκών, στην ισχυροποίηση της πάλης σε κάθε χώρα ενάντια στην ΕΕ και την εξουσία των μονοπωλίων, για αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, με την εξουσία και την οικονομία στα δικά τους χέρια, με επίκεντρο τις σύγχρονες εργατικές – λαϊκές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος.
Ο σημερινός αγώνας για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας είναι «πιστός και άγρυπνος φρουρός» της ιστορικής αλήθειας, κόντρα στην προσβλητική προσπάθεια να εξισωθεί ο ναζισμός με αυτόν που τον συνέτριψε: Τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Ο σοσιαλισμός είναι το μόνο, φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας.
Το δίκιο του λαού θα νικήσει «ό,τι και να είναι τ’ άστρα»»!
