Στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση: Βόλος, 6 Απρίλη, 10.30πμ, Ταχυδρομείο, κατά της ακρίβειας, ανεργίας, απολύσεων, λουκέτων και του πολέμου, καλεί το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση, η Γενική Πανεργατική Απεργία της 6ης Απρίλη είναι μία ιδιαίτερη απεργία. Έρχεται μετά από μία αταίριαστη με την ταραγμένη εποχή, μακρόχρονη αγωνιστική σιωπή του συστημικού συνδικαλισμού, σχεδόν ένα χρόνο μετά από την τελευταία σημαδιακή απεργία της 10 Ιούνη 2021 κατά του νόμου Χατζηδάκη. Μία χρονιά που ξεκίνησε το 2021 σημαδεμένη από την απειλή, το φόβο και το θάνατο της πανδημίας και μήνα-μήνα έφτασε σήμερα ένα χρόνο μετά, να κυριαρχείται από την απειλή, το φόβο και το θάνατο ενός παγκόσμιου πολέμου. Ό,τι σήμερα επικρέμεται απειλητικά πάνω από τα κεφάλια των εργαζόμενων και του λαού, δεν έπεσε από τον ουρανό σαν θεόσταλτη κατάρα. Ό,τι σήμερα συμβαίνει, έπαιρνε σάρκα και οστά κάθε στιγμή, εδώ και πολύ καιρό.
Γινόταν πραγματικότητα κάθε στιγμή, που οι ταγοί του συστημικού συνδικαλισμού (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ) σφιχταγκαλιάζονταν με τους θιασώτες του κοινωνικού εταιρισμού και της ταξικής συναίνεσης (κυβέρνηση, αστικά κόμματα, εργοδοτικές οργανώσεις), για να τα βρούνε πάντα εις βάρος του εργατικού «υποζύγιου».
Με αυτά και εκείνα, ο προσωρινός κατ’ αυτούς πληθωρισμός και η αβάσταχτη ακρίβεια που φέρνει στα πιο βασικά για μία αξιοπρεπή διαβίωση, όχι μόνο δεν αποδεικνύονται προσωρινά, αλλά γίνονται πλέον η νέα κανονικότητα, που οι εργαζόμενοι καλούνται πάλι να αποδεχτούν ως αναπόφευκτη φυσική εξέλιξη. Η φτώχεια, η πανάκριβη ενέργεια, η επισφάλεια, η ανεργία, η διαλυμένη υγεία με τις 50άδες και 100άδες νεκρούς καθημερινά από τον Covid, η υποβαθμισμένη παιδεία, έρχονται να προστεθούν στη νέα κανονικότητα με την οποία φροντίζει να μας εξοικειώνει η κυβερνητική συμμορία με τη βοήθεια των διεφθαρμένων, εξαγορασμένων, συστημικών ΜΜΕ.
Η νέα κανονικότητα, στην οποία η εργασία γίνεται συχνά για όλο και περισσότερους εργαζόμενους μία καθημερινή δοκιμασία ζωής και θανάτου, που πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στο μεροκάματο για την οικογένεια και στην υγεία και σωματική τους ακεραιότητα. Που πρέπει να δουλεύουν νύχτα-μέρα μόνο και μόνο για να πληρώσουν το απλησίαστο νοίκι για να μην τους πετάξουν στο δρόμο. Που πρέπει να δουλεύουν μαύρα νύχτα-μέρα, μέρα με τη μέρα, χωρίς ποτέ αυτή η δουλειά να αναγνωριστεί επίσημα σαν εργασία, αφήνοντάς τους για πάντα στη μεριά των αθέατων, αόρατων για το κράτος πρόνοιας εργαζόμενων κάθε φυλής, χρώματος και καταγωγής, των «ανύπαρκτων» παραγωγών πραγματικού πλούτου, που ολάκερο το είναι τους, μετατρέπεται σε ζεστό χρήμα που πάει κατευθείαν στις στρουμπουλές, αιματοβαμμένες τσέπες των αφεντικών τους.
Σύμφωνα με το ΕΕΚ η 24ωρη συμβολική απεργία της 6ης Απρίλη μπορεί και πρέπει να καταστεί η τροχιοδεικτική βολή για την οργάνωση και την κλιμάκωση ενός ανυποχώρητου εργατικού αγώνα μέχρι αυτή η επικίνδυνη κυβέρνηση και τα κάθε είδους τσιράκια της να φύγουν από τη μέση. Γιατί ο εργατικός αγώνας που διακηρύσσεται στις 6 Απριλίου εναντίον της ακρίβειας, για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, για ενίσχυση του ΕΣΥ και για δωρεάν δημόσια Υγεία και Παιδεία, δεν μπορεί να μην αποβλέπει στην ανατροπή της κυβέρνησης και όλων των αντεργατικών νόμων που αυτή ψήφισε και στηρίζει. Δεν μπορεί να μην στοχεύει στην ανατροπή του νόμου 4808/2021 (νόμου Χατζηδάκη), με τον οποίο το αντιδραστικό κατεστημένο επιχειρεί να αφοπλίσει το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, στο μέσο ενός ταξικού πολέμου που μαίνεται και διεξάγεται με όλο και λιγότερους κανόνες υπέρ των αδύναμων, όπως ακριβώς γίνεται στους πολέμους.
