Ήταν 5 Σεπτεμβρίου το 2023 όταν σημειώθηκε ο Daniel, η πρώτη μεγάλη κακοκαιρία των τελευταίων δεκαετιών, που σάρωσε στο πέρασμά της τα πάντα. Δρόμους, γέφυρες, το βιος των κατοίκων του Βόλου και της Μαγνησίας, αλλά και πήρε μαζί της ανθρώπινες ζωές. Η ημέρα εκείνη δεν πρόκειται να ξεχαστεί από κανέναν. Οι βροχές, η πλημμύρα, η λάσπη που έμπαιναν ορμητικά μέσα στα σπίτια, οι εκκλήσεις για βοήθεια, ο πόνος, ο φόβος, η αγωνία.
Τρία χρόνια μετά όμως οι πληγές δεν έχουν κλείσει. Ο φόβος σε κάθε σταγόνα βροχής ακουμπά την καρδιά όλων και κυρίως αυτών που έμειναν χωρίς σπίτι, χωρίς ζώα, χωρίς τους ανθρώπους τους. Κάθε φορά που βρέχει, ακόμη και τρία χρόνια μετά τον Daniel κάτοικοι και επαγγελματίες οχυρώνονται, τοποθετώντας τις πόρτες τους και στις αυλές τους αναχώματα και σακιά με άμμο. Η αγωνία είναι ριζωμένη βαθιά μέσα στην ψυχή των Βολιωτών, που είδαν να “σπάνε” ποτάμια, να σχίζονται σαν χαρτί γέφυρες, να ψάχνουν τα λασπωμένα σπίτια τους, τα υπάρχοντά τους.
Η δυτική πλευρά της πόλης, κατά κύριο λόγο, ήταν αυτή που δέχτηκε τον τεράστιο όγκο νερού.
Το Παλιό Λιμεναρχείο, το Νέο Δέλτα, η Αγία Παρασκευή, η περιοχή στην Αγία Άννα, ήταν κάποιες από αυτές. Τα σπίτια δεν άνοιξαν τις πόρτες τους σε καλεσμένους αλλά σε ορμητικά λασπόνερα. Μητέρες ανέβαζαν παιδιά και ηλικιωμένους σε στέγες σπιτιών για να μην τους παρασύρουν τα νερά, ενώ μάταια πολλοί προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τους αγαπημένους τους, μιας και οι επικοινωνίες είχαν διακοπεί.
Η πόλη επλήγη σοβαρά, όμως από τον Daniel δεν “τραυματίστηκε” μόνο ο Βόλος. Μακρινίτσα, Πορταριά, Αλμυρός, Ν. Αγχίαλος, Ζαγορά, Ν. Πήλιο, όλη η Μαγνησία κατέρρευσε, με το γεωγραφικό της ανάγλυφο να αλλάζει μέσα σε μια μέρα.
Οι άνθρωποι που χάθηκαν
Η κακοκαιρία Daniel δεν πλημμύρισε την πόλη μόνο, δεν κατέστρεψε μόνο υποδομές, σπίτια και δρόμους, αλλά πήρε μαζί της και ανθρώπινες ζωές. Από την καταστροφή έχασαν τη ζωή τους έξι άνθρωποι. Ένα νιόπαντρο ζευγάρι Αυστριακών στην Πάλτση, ένας 51χρονος στον Άγιο Γεώργιο Βόλου, όταν καταπλακώθηκε από τοίχο που υποχώρησε, μία 87χρονη γυναίκα στην Πάλτση, που εντοπίστηκε ανάμεσα σε ένα σωρό από ξύλα, ένας 42χρονος, ο οποίος παρασύρθηκε με το αμάξι του από ορμητικά νερά στο ρέμα της Αγίας Αικατερίνης κι ένας 77χρονος, ο οποίος παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά στην Πάλτση, με τη σορό του να εντοπίζεται μέρες μετά, στην Εύβοια.
Τα έργα που έγιναν, οι καθυστερήσεις και το τρένο…που ακόμη δεν σφύριξε
Μετά το χάος, που έφερε ο Daniel σε όλη τη Μαγνησία, έπρεπε να ξεκινήσουν οι αποκαταστάσεις. Η κυβέρνηση αποφάσισε να μετατοπίσει τις αρμοδιότητες από την Περιφέρεια στα αρμόδια Υπουργεία και η Περιφέρεια να προχωρήσει σε πρόχειρες αποκαταστάσεις. Αυτό όμως το σχέδιο, στην πορεία άλλαξε, βλέποντας πως υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στα έργα, με την Περιφέρεια εκτός από όλες τις προσωρινές αποκαταστάσεις , να προχωρά και σε μόνιμα έργα.
Με τον χρόνο να πιέζει και τις μόνιμες αποκαταστάσεις να μην προχωρούν, στις 24 Ιανουαρίου του 2025, ο Όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αναδείχθηκε ανάδοχος για τα μόνιμα έργα αποκατάστασης
των υποδομών στους δήμους Ζαγοράς–Μουρεσίου, Νοτίου Πηλίου, Βόλου και Ρήγα Φεραίου, με συνολικό προϋπολογισμό 264 εκ ευρώ, έργα όμως που άργησαν πολύ να ξεκινήσουν.
Στις 17 Απριλίου 2026 εγκαινιάστηκε η γέφυρα στο Αλιγαρόρεμα, μετά από οκτώ περίπου μήνες εργασιών, στις 23 Ιουλίου 2026 ολοκληρώθηκε η γέφυρα στον Ξηριά Αλμυρού, ενώ η γέφυρα στο Γαλανόρεμα του Δήμου Ζαγοράς Μουρεσίου αποκαταστάθηκε από την Περιφέρεια Θεσσαλίας, η οποία εκπόνησε μελέτη με καθηγητές από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, βρήκε τη χρηματοδότηση και κατάφερε να την αποκαταστήσει και να δοθεί στην κυκλοφορία.
Κάτι παρόμοιο έγινε και στη γέφυρα Μπελεγρίνο στα Καλά Νερά, όπου η Περιφέρεια Θεσσαλίας βρήκε χρηματοδότηση και την αποκατέστησε. Τα έργα, που είχαν ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης, ουσιαστικά ολοκληρώθηκαν, όμως είναι ακόμη πάρα πολλά να γίνουν και αφορούν κυρίως στο οδικό δίκτυο. Μόνο στον Δήμο Ζαγοράς Μουρεσίου υπάρχουν 110 σημεία σε δρόμους και γέφυρες, που θα πρέπει να γίνουν έργα!
Αυτά τα έργα έχουν χαρακτηριστεί ως Π2 δηλαδή δεύτερης προτεραιότητας, με τον ορίζοντα του χρόνου αποκατάστασής τους να είναι έως και τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Σε ότι αφορά στον Βόλο, τα έργα ορεινής υδρονομίας δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη, παρά το γεγονός ότι είχαν χαρακτηριστεί άκρως απαραίτητα από τον Πρωθυπουργό, ο οποίος το 2024 είχε πει χαρακτηριστικά πως “είναι φθηνά έργα, μπορούν να γίνουν γρήγορα, κάνουν μεγάλη διαφορά”.
Ωστόσο, από το 2024 η σύμβαση του αναδόχου με το Υπουργείο Περιβάλλοντος υπεγράφη μόλις τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026 και αφορά σε έργα ορεινής υδρονομίας, ευθύνης του Δασαρχείου Βόλου.
Ειδικότερα, το έργο αναφέρεται ως « «AQUA MONTIS»- Διευθέτηση χειμάρρων στις ορεινές λεκάνες εντός περιοχής ευθύνης του Δασαρχείου Βόλου και εντός των ορίων του Υ.Δ. Θεσσαλίας». Ανάδοχος είναι η Ανώνυμη Εταιρεία με τον διακριτικό τίτλο «ΖΙΤΑΚΑΤ ΑΤΕΒΕ», που εδρεύει στη Σαλαμίνα και το έργο έχει ενταχθεί στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας, ενώ χρηματοδοτείται από το Πράσινο Ταμείο με 21.987.410,71€ (πλέον ΦΠΑ).
Η διάρκεια της σύμβασης ορίζεται σε 32 μήνες από τον χρόνο υπογραφής της μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ ο χρόνος συντήρησης, κατά τον οποίο ο ανάδοχος φέρει τον κίνδυνο του έργου και υποχρεούται στη συντήρησή του, ορίζεται σε 15 μήνες.
Καθυστέρηση όμως σημειώθηκε και στην αντιπλημμυρική μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η οποία θα παραδίδονταν στο τέλος του 2025, όμως παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2026 και προκειμένου να γίνουν τα έργα και να θωρακιστεί η πόλη του Βόλου, η Περιφέρεια Θεσσαλίας βάζει 10 εκ ευρώ.
Σύμφωνα με τον κ. Κουρέτα σε δηλώσεις του στο Ράδιο ΕΝΑ το «πακέτο» έργων, αφορά σε οκτώ σημεία παρέμβασης, μετά από υπόδειξη της αντιπλημμυρικής μελέτης του ΠΘ. Τα έργα αυτά χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ Θεσσαλίας και δημοπρατούνται άμεσα, ενώ για τα έργα ορεινής υδρονομίας σημείωσε ότι ο ανάδοχος θα ξεκινούσε εργασίες από αυτό τον Σεπτέμβριο.
Κι αν μετά από πολλές καθυστερήσεις κάτι ξεκίνησε να κινείται σε έργα, είναι ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν, με την ευθύνη των αρμόδιων Υπουργείων.
Αυτό όμως για το οποίο κανείς δεν ξέρει τι μέλλει γενέσθαι και δεν έχει γίνει τίποτα, είναι η σιδηροδρομική σύνδεση του Βόλου με τη Λάρισα, με το κόστος της αποκατάστασης να ανέρχεται στα 192.00.000 ευρώ.
Εδώ και τρία χρόνια ο Βόλος είναι “κομμένος” από το σιδηροδρομικό δίκτυο, με τις αρχικές εξαγγελίες να έλεγαν πως η γραμμή Βόλος- Λάρισα θα ολοκληρώνονταν ως το 2025.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Έλξης, Κώστας Γενηδούνιας σε δηλώσεις του στο Ράδιο ΕΝΑ επεσήμανε ότι “είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει και πάλι η γραμμή και να υπάρξει σιδηροδρομική σύνδεση πριν τις … αρχές του 2028”, ενώ με απόφαση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών εντάσσεται στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) 2026–2030 το έργο αναβάθμισης της σιδηροδρομικής γραμμής Λάρισα – Βόλος, με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 51,4 εκατ. Ευρώ, με την ολοκλήρωση του έργου τοποθετείται έως το τέλος του 2030. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, οι βασικές νομικές δεσμεύσεις για τα υποέργα θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί έως τα τέλη του 2027.
Και ο Daniel ακόμη ένα χρόνο “στοιχειώνει” τη Μαγνησία και τους κατοίκους της, που περίμεναν η κυβέρνηση να “πέσει” πάνω από τον νομό για να μπορέσει ξανά να σταθεί στα πόδια του…
Οι εικόνες είναι αποκαλυπτικές για τις εικόνες χάους που βίωσε η πόλη, κάτι που όλοι ευχόμαστε να μην ξανασυμβεί.
