Ρημάδι φαίνεται πως έχει καταντήσει το πάρκο στο Καραγάτς, με σκουπίδια, γκρεμισμένα τοιχία, αλλά και καραβόπανα να «κλείνουν» και να περιφράζουν το κτήριο, που στεγάζεται η Λέσχη Εργαζομένου Κοριτσιού, θυμίζοντας περισσότερο καραγκιόζ μπερντέ από τον Καραγκιόζη, παρά έναν σύγχρονο χώρο κι ένα φιλόξενο πάρκο προς όλους.
Στα κτήρια του πάρκου πριν από κάποια χρόνια, στεγάζονταν το ιστορικό Ερασιτεχνικό Εργαστήρι Θεάτρου, που το 2014 συμπλήρωνε 21 χρόνια λειτουργίας, με πλήθος μαθητών και ποικιλία ρεπερτορίου. Επίσης, εκεί λειτουργούσαν τμήματα ζωγραφικής και κεραμικής ενηλίκων για δημιουργική απασχόληση, καθώς και εργαστήρια για ψηφιδωτό και διάφορα χειροτεχνήματα.
Το άλλοτε σημείο πολιτισμού, πλέον δεν θυμίζει τίποτα από την αίγλη του παρελθόντος. Το κτήριο, που στεγάζεται τα τελευταία χρόνια η Λέσχη Εργαζόμενου Κοριτσιού, έχει γύρω του μια φθηνή περίφραξη, με καραβόπανο γεμάτο τρύπες, κλείνοντας τμήμα του πάρκου, ενώ τμήμα του τοιχίου της εξωτερικής περίφραξης έχει καταρρεύσει.
Παντού υπάρχουν γκράφιτι με οπαδικά συνθήματα και βωμολοχίες, ενώ και το κτήριο του Αθλητικού Κέντρου φαίνεται πως έχει εγκαταλειφθεί, καθώς οι τοίχοι του είναι γραμμένοι με συνθήματα.
Την ίδια στιγμή, λίγα μέτρα πιο πάνω από το πάρκο, δίπλα σε κάδους απορριμμάτων έχουν εναποτεθεί καναπέδες, τραπέζια κι άλλων ειδών έπιπλα, μετατρέποντας όλη την περιοχή σε έναν ανεξέλεγκτο σκουπιδότοπο. Μάλιστα, ακριβώς δίπλα σε αυτό το θέαμα, υπάρχουν κατοικίες, με τους δημότες να ανοίγουν τα παράθυρά τους και να αντικρύζουν αυτή την θλιβερή εικόνα.
Το πάρκο στο Καραγάτς, αντί να είναι ένας πνεύμονας πρασίνου, μία κοιτίδα αθλητισμού, πολιτισμού και μάθησης, έχει χάσει κάθε αίγλη του παρελθόντος κι έχει μετατραπεί, όπως δυστυχώς και πολλά άλλα σημεία της πόλης, ιδίως αυτά που δεν είναι κοντά στο κέντρο, σε σημεία μη θελκτικά για τον πολίτη.
Κανείς δεν μπορεί να κάνει τον περίπατό του, να αφήσει το παιδί του να παίζει στα αθλητικά κέντρα και τα πάρκα της πόλης.
Αλήθεια, υπάρχει κάποιος σχεδιασμός ώστε να επιτευχθεί έστω μία αισθητική αναβάθμιση του χώρου;
