83 χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης

Γράφει ο Χρήστος Ελ. Σολιδάκης

Πρόεδρος Κρητικής Αδελφότητας Βόλου «Το Αρκάδι»

 

Ξένος καρπός στο χώμα μου εμένα δε ριζώνει,

γιατί η γη μου τον ξερνά, γιατί τον πνίγει το αίμα.

Κοράκια στ’ ακροβούνια μου εμένα δε φωλιάζουν,
γιατί τα διώχνουν οι αητοί, γιατί τα τρών’ οι γύπες…
κι εδά τη σέρνω τη φωνή ν’ ακούσουν οι Μαδάρες,
να κατεβούνε οι γενιές, να μαζωχτούν τα σόγια
και να χυμήξουν στη φωτιά παιδιά, γυναίκες, άντρες,
να δουν οι σκύλοι Γερμανοί πώς πολεμά η Κρήτη…

 

Συμπληρώνονται φέτος 83 χρόνια από εκείνη την ημέρα που η ελληνική ψυχή έγραψε μία ακόμη ολόχρυση σελίδα στην Ιστορία του Έθνους μας και που έχει καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία ως η ξακουστή «ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ». Οι εικόνες και οι αφηγήσεις παραμένουν ακόμα και στις ημέρες μας ζωντανές, γεμάτες θάνατο και ηρωισμό, ωμότητες και θυσίες.

Στο διάβα των αιώνων η Κρήτη υπήρξε πάντοτε ένα πεδίο που λάμβαναν χώρα αιματηροί αγώνες μεταξύ των σκληροτράχηλων και περήφανων Κρητικών και των κατά καιρούς εναντίον των εισβολέων: Ρωμαίων, Αράβων, Ενετών, Σαρακηνών, πειρατών, Τούρκων και τελευταία των Γερμανών.

Η Κρήτη, που η θέση της προσδιόρισε, και πάλι, την τραγική της μοίρα τον Μάιο του 1941. Το πρωί της 20ης Μαΐου 1941 ξεκίνησε η επιχείρηση της κατάληψης της από τους Γερμανούς. Μετά από την κατάληψη της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας ήταν η Κρήτη ο επόμενος σταθμός του Χίτλερ. Κατά την επίθεση η άμυνα του νησιού, οι Κρητικοί με τη συμμετοχή των συμμαχικών στρατιωτικών δυνάμεων, την “Creforce”, αναχαίτισαν χρονικά τον κατακτητή και «λοξοδρόμησαν» την γενικότερη πορεία του Β’ Παγκοσμίου πολέμου καθυστερώντας την επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα» εναντίον της Ρωσίας. Μία μάχη που αποτέλεσε, όχι μόνον έναν ακόμη σταθμό στη μακρόχρονη και περιπετειώδη ιστορία του νησιού, αλλά και την πιο ευγενική εκδήλωση και την πιο έντονη αντίδραση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην κτηνώδη βία των δυνατών. Οι λαοί τρομαγμένοι μπροστά στην αδυσώπητη πολεμική μηχανή του φασισμού, χωρίς πίστη στον αγώνα και χωρίς ελπίδα έσκυβαν μοιρολατρικά στην υποδούλωση. Ήταν τότε που ο τρόμος και η απόγνωση είχαν κυριεύσει όλη την ανθρωπότητα.

Η μεγάλης κλίμακας αεραποβατική επίθεση των Γερμανών κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χαρακτηρίστηκε από την άνευ προηγουμένου χρήση αερομεταφερόμενων δυνάμεων για την επίτευξη του αντικειμενικού σκοπού, αλλά και από τη σκληρότητα των μαχών, σε μεγάλο βαθμό λόγω της αναπάντεχα σθεναρής αντίστασης του κρητικού πληθυσμού.

Η ηρωική αντίσταση των Κρητικών στην επίθεση των αερομεταφερόμενων δυνάμεων του Χίτλερ με σκοπό την κατάληψη του νησιού, προκειμένου να αποτελέσει βάση για τις μετέπειτα επιχειρήσεις προς τη Βόρεια Αφρική θα έμενε στην παγκόσμια ιστορία, ως η Μάχη της Κρήτης. Ο αγώνας ήταν συγκλονιστικός κάνοντας όλο τον κόσμο να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Ό κρητικός λαός παρότι βρέθηκε άοπλος, απροετοίμαστος και με τα παιδιά του στα Αλβανικά βουνά δεν φοβήθηκε. Με αξίνες, δρεπάνια και ακόμη και με μαγκούρες πολέμησαν άντρες, γυναίκες, παιδιά, όχι με την ελπίδα της νίκης, αλλά, κυρίως, με την ευθύνη του προγονικού, ανθρώπινου χρέους. Οι απώλειες από όλες τις πλευρές και οι υλικές καταστροφές που σημειώθηκαν, υπήρξαν τρομακτικές. Ο διοικητής του ΧΙ Γερμανικού Σώματος Αεροπορίας αντιπτέραρχος Στούντεντ παραδέχτηκε ότι η Κρήτη υπήρξε «ο τάφος των Γερμανών Αλεξιπτωτιστών», με αποτέλεσμα να μην τολμήσουν οι Γερμανοί μέχρι το τέλος του πολέμου παρόμοια επιχείρηση.

Οι νεκροί από τις μάχες, τους βομβαρδισμούς, τις ομαδικές εκτελέσεις, γεμίζουν τα νεκροταφεία. Άλλωστε η εκδικητική μανία των Γερμανών για την αντίσταση που συνάντησαν ξέσπασε σε ομαδικές εκτελέσεις Κρητικών αμέσως μετά την κατάληψη του νησιού. Σε πολλά σημεία η Κρήτη άνοιξε φιλόξενα τα σπλάχνα της και δέχτηκε σε ομαδικούς τάφους τους ξένους που έπεσαν σ αυτή. Ολόκληρα χωριά ξεκληρίστηκαν, άλλα βομβαρδίστηκαν και ισοπεδώθηκαν. Ο πόνος και η θλίψη φώλιασαν στις καρδιές των κατοίκων του νησιού.

Τα χρόνια που πέρασαν ξεθώριασαν τα επί μέρους γεγονότα, περιστατικά και αδυναμίες. Όμως πρόβαλαν την ιδιαίτερη σημασία, το βαθύτερο νόημα και την αποφασιστική συμβολή της στον πανανθρώπινο αγώνα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.

Σήμερα τιμούμε και ευγνωμονούμε όλους αυτούς που πολέμησαν, που αντιστάθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, που σκοτώθηκαν ή εκτελέστηκαν, που έδωσαν το παρόν στο προσκλητήριο της θυσίας. Και όχι μόνο τα παιδιά της Κρήτης. Μα και τους λεβέντες από τη Ρούμελη, αετούς από το Μόριά παλικάρια από την Ήπειρο, από την πολύπαθη Μακεδονία από τα νησιά μας, την Θεσσαλία, παιδιά των συμμαχικών δυνάμεων, Άγγλους, Νεοζηλανδούς, Αυστραλούς.

Η Μάχη της Κρήτης ξυπνά μέσα μας αναμνήσεις και ιδανικά που πρέπει να διατηρήσουμε στην κοινωνία μας για να δικαιώσουμε τους αγώνες τους και να φανούμε αντάξιοί των.

Αιωνία τους η μνήμη…

 

Εγγραφείτε στην ομάδα Magnesianews στο Viber για να λαμβάνετε ενημερώσεις.
Ακολουθήστε τη ροή Magnesianews στο Google News και μείνετε σε επαφή με ότι συμβαίνει.