Ας ξεκινήσουμε με μια απαραίτητη διευκρίνιση: Η αναπηρία δεν είναι πρόβλημα, είναι μια κατάσταση. Στην πραγματικότητα, ορίζεται ως η κατάσταση ενός ατόμου που καθιστά δυσκολότερη την εκτέλεση ορισμένων καθημερινών δραστηριοτήτων.
Ξέχνα το ξεπερασμένο «ΑμεΑ» ή το «άτομα με ειδικές ανάγκες». Σήμερα, ο σωστός και διεθνώς αποδεκτός όρος είναι «άτομα με αναπηρία», αναφερόμενος σε ανθρώπους που είτε γεννήθηκαν με μια βλάβη είτε την απέκτησαν στην πορεία της ζωής τους.
Οι αναπηρίες μπορεί να είναι ολικές ή μερικές (οι οποίες υπολογίζονται σε ποσοστά). Στην Ελλάδα, ο επίσημος κρατικός φορέας που τις πιστοποιεί είναι τα ΚΕΠΑ (Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας).
Οι 5 Μεγάλες Κατηγορίες: Πέρα από τα Στερεότυπα
Η αναπηρία δεν είναι «μία». Χαρακτηρίζεται από τεράστια ποικιλομορφία και χωρίζεται σε πέντε βασικές κατηγορίες:
• Κινητική αναπηρία: Περιλαμβάνει την εγκεφαλική παράλυση, την τετραπληγία, την παραπληγία και κάθε σωματική βλάβη που δυσκολεύει την κίνηση.
• Αισθητηριακή αναπηρία: Εδώ υπάγονται η ολική ή μερική τύφλωση, η κώφωση και κάθε άλλη βλάβη των αισθήσεων.
• Νοητική αναπηρία: Περιλαμβάνει τον αυτισμό, το σύνδρομο Down και τη νοητική υστέρηση.
• Ψυχική αναπηρία: Αφορά ψυχιατρικές παθήσεις, όπως η σχιζοφρένεια ή η διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη).
• Βαριές και Πολλαπλές αναπηρίες: Όταν συνυπάρχουν περισσότερες από μία μορφές αναπηρίας.
Γιατί έχει σημασία αυτός ο διαχωρισμός; Γιατί ο σωστός ορισμός οδηγεί στις σωστές λύσεις για την καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων.
Το «Φλέγον» Ζήτημα της Προσβασιμότητας
Δεν μπορούμε να μιλάμε για «ένταξη», «συμπερίληψη» και «ισότητα» όταν δεν έχει λυθεί το αυτονόητο: η ελεύθερη μετακίνηση.
Στην κατηγορία των «εμποδιζόμενων ατόμων» στην Ελλάδα δεν ανήκουν μόνο οι συμπολίτες μας με αναπηρία. Ανήκουν επίσης οι ηλικιωμένοι, οι εγκυμονούσες, αλλά και οι γονείς με παιδικά καρότσια. Μιλάμε, δηλαδή, για ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας μας!
Η ισότιμη πρόσβαση δεν είναι «κατόρθωμα» ή «χάρη». Είναι θεμελιώδες δικαίωμα.
Δυστυχώς, οι υποδομές στη χώρα μας είναι από ελλιπείς έως επικίνδυνες. Οι κακοτεχνίες στους δρόμους και στα κτίρια είναι τόσες πολλές, που έρευνες δείχνουν ότι πολλά εμποδιζόμενα άτομα αναγκάζονται να ζουν αποκλεισμένα στα σπίτια τους.
Μπορείς να φανταστείς, έστω και για μια μέρα, πώς είναι να εξαναγκάζεσαι σε έναν τέτοιο εγκλεισμό;
Η Δική Σου Ευθύνη Διαρκεί… «5 Λεπτά»;
Η πολιτεία έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης, αλλά η αλλαγή ξεκινά και από εμάς τους ίδιους. Δεν χρειάζεται να βγεις στους δρόμους για να διεκδικήσεις τα δικαιώματα των «άλλων».
Αρκεί να κάνεις το πιο απλό: Να τηρείς τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Την επόμενη φορά που θα βιαστείς και θα σκεφτείς « Έλα μωρέ, για 5 λεπτά θα το αφήσω» μπροστά σε μια ράμπα, θυμήσου: αυτά τα 5 δικά σου λεπτά, στερούν από έναν συνάνθρωπό σου το δικαίωμα να κυκλοφορεί ελεύθερος.
Μην γίνεσαι εσύ το εμπόδιο.
