Η Μαγνησία δεν υπήρξε ποτέ ένας πολιτικά «ουδέτερος» νομός. Από τους μεγάλους εργατικούς αγώνες του Βόλου των αρχών του 20ού αιώνα, μέχρι τη Μικρασιατική προσφυγιά της Νέας Ιωνίας, η περιοχή κουβαλά στο DNA της μια βαθιά προοδευτική, ταξική και αριστερή ταυτότητα. Σε αυτό ακριβώς το εύφορο έδαφος ρίζωσε μεταπολιτευτικά το ΠΑΣΟΚ, εκφράζοντας αυθεντικά τον κόσμο της εργασίας, της αγροτιάς και της δημιουργίας. Σήμερα, σε μια εποχή έντονης πολιτικής ρευστότητας, το ερώτημα επιστρέφει επιτακτικά. Πώς το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ξαναγίνει ο κυρίαρχος εκφραστής της Μαγνησίας;
Για τη Μαγνησία, το ΠΑΣΟΚ της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη δεν ήταν απλώς μια κυβερνητική εναλλακτική.
Ήταν το όχημα για την κοινωνική δικαιοσύνη. Ήταν η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης που έκλεισε τις πληγές του εμφυλίου, η καθιέρωση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ), η γέννηση του ΕΣΥ και η ριζική ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το αριστερό πρόσημο του κινήματος μεταφράστηκε σε χειροπιαστά έργα για τη Μαγνησία, δίνοντας φωνή και αξιοπρέπεια στους «μη προνομιούχους» των εργοστασίων του Βόλου, των χωριών του Πηλίου, των Σποράδων και του κάμπου του Αλμυρού.
Δεν επρόκειτο για μια θεωρητική αριστερά των σαλονιών, αλλά για μια ζωντανή, λαϊκή δύναμη που άλλαξε την καθημερινότητα των πολιτών.
Οι κρίσεις των τελευταίων ετών, από τη μνημονιακή δοκιμασία μέχρι τις καταστροφικές πλημμύρες που πλήγωσαν ανεπανόρθωτα τον νομό μας, απέδειξαν ότι οι νεοφιλελεύθερες συνταγές της δεξιάς διαχείρισης αποτυγχάνουν παταγωδώς.
Η Μαγνησία βιώνει σήμερα τις συνέπειες αυτών των πολιτικών μέσα από την απαξίωση του δημόσιου χώρου και την επικίνδυνη υποβάθμιση του Νοσοκομείου Βόλου και των Κέντρων Υγείας. Παράλληλα, η εργασιακή ανασφάλεια και η ακρίβεια καλπάζουν σε έναν νομό που πλήττεται διαχρονικά από την αποβιομηχάνιση, ενώ παραμένει η έλλειψη ενός δίκαιου σχεδίου ανασυγκρότησης για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους επαγγελματίες που έχασαν τις περιουσίες τους.
Η απάντηση σε αυτά τα αδιέξοδα δεν μπορεί να είναι ούτε ο συντηρητισμός της Νέας Δημοκρατίας, ούτε ο στείρος λαϊκισμός. Απαιτείται μια καθαρή, σοσιαλιστική και ριζοσπαστική πολιτική πρόταση.
Το ΠΑΣΟΚ στη Μαγνησία οφείλει να ξαναμιλήσει τη γλώσσα των κινημάτων και της βάσης.
Να βρεθεί ξανά στην πρώτη γραμμή δίπλα στα συνδικάτα, να στηρίξει μια πράσινη μετάβαση με κοινωνική δικαιοσύνη, να προστατεύσει το περιβάλλον του Παγασητικού και να παλέψει για ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος
Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια νοσταλγική ματιά στο 1981 ή στο κομματικό παρελθόν.
Είναι η ζωντανή ανάγκη για ριζοσπαστικές τομές στο παρόν. Είναι η πολιτική που βάζει τον άνθρωπο και τις ανάγκες της κοινωνίας πάνω από τα κέρδη των λίγων.
Η προοδευτική δημοκρατική παράταξη θα μεγαλώσει ξανά μόνο όταν εμπνεύσει τη βάση της και όταν ταυτιστεί με τα συμφέροντα των πολλών.
Η Μαγνησία έχει το ιστορικό υπόβαθρο και τους ανθρώπους για να πρωταγωνιστήσει σε αυτή τη νέα πορεία. Ο κόσμος της αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας και του προοδευτικού κέντρου αναζητά μια καθαρή ιδεολογική πυξίδα.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να την προσφέρει χωρίς εκπτώσεις.
*Υπ. Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου, Μέλος Κ.Π.Ε. ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
