Η κλιματική αλλαγή που βιώνουμε έντονα τις δύο τελευταίες δεκαετίες, έχει ως κυριωτερο γνώρισμα τη μείωση των χιονοπτώσεων στους ορεινούς όγκους της Θεσσαλίας..
Το αποτέλεσμα είναι ότι αποθηκεύεται λιγότερο νερό στις υπόγειες, φυσικές δεξαμενές.
Στην ίδια περίοδο οι ανάγκες άρδευσης στον πρωτογενή τομέα αυξάνονται.
Το ίδιο συμβαίνει με τις ανάγκες ύδρευσης των πολεοδομικών συγκροτημάτων.
Αν ληφθεί υπόψη ότι πρώτιστη ανάγκη είναι η διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος σε καλή κατασταση ,τότε ο προβληματισμός για τη συνέχεια,
δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Σαν κοινωνία και κράτος , έχουμε καθυστερήσει σημαντικά στην κατασκευή έργων συλλογής και διαχείρισης του νερού
Από την δεκαετία του ’80 είχε σχεδιαστεί η κατασκευή τριών νέων, μεγάλων λιμνοδεξαμενων-φραγματων, τα οποία θα λειτουργούσαν και ως αντιπλημμυρικά έργα: στο Μουζάκι ( Πάμισος), στην Πύλη (Πορταιτης) και στη Σκοπιά Φαρσάλων (Ενιπέας).
Δεν έγινε ούτε ένα.
Το τελευταίο μεγάλο έργο ήταν το φράγμα Σμοκόβου που λειτούργησε από το 2022 και μετά . Την ίδια περίοδο σε τοπικό επίπεδο Μαγνησίας τέθηκε σε λειτουργία το φράγμα Παναγιωτικο ,στο κεντρικό Πήλιο. Χάρις στην ύπαρξη του υδρεύεται ολόκληρος ο Δήμος Νοτίου Πηλίου, από Αργαλαστή μέχρι Τρίκερι.
Τελικά η Θεσσαλία οφείλει την σημερινή της ευημερία στα φράγματα- λιμνοδεξαμενές :
1. της λίμνης Πλαστήρα (1959, (Ταυρωπός, παραπόταμος του Αχελώου, για άρδευση του Θεσσαλικού καμπου και παραγωγή υδροηλεκτρικής ενεργειας), 2. στο Φράγμα Σμοκόβου (2002, Σοφαδιτης,άρδευση,ύδρευση και υδροηλεκτρική ενεργεια)
3. Ταμιευτηρας Κάρλας (2014, Κερασιωτης- για άρδευση 240.000 στρεμμάτων και ύδρευση του Βόλου)
καθώς και στα μικρότερα, άλλα πολύτιμα φράγματα :
1. Φράγμα Παναγιωτικο (2001, Πήλιο, υδρευση)
2. Φράγμα Ληθαίου (Τρίκαλα για άρδευση 20.000 στρεμ.)
3. Λιβαδίου Ελασσώνα ( άρδευση)
4. Βρυσιας Φαρσάλων (άρδευση )
5. Μαυρομάτικο ( άρδευση, Αλμυρός)
Στον άμεσο σχεδιασμό και σε φάση πλησίον της έναρξης εργασιών κατασκευής είναι το μεγάλο έργο στον Ενιπέα, στη Σκοπιά Φαρσάλων και εδώ σταματάμε.
Οι πρόσφατες έγκυρες μελέτες που κατέγραψαν τα υπόγεια αποθέματα νερού στη Θεσσαλία, κάνουν λόγο για μη αντιστρέψιμη κατάσταση, για υποβάθμιση της στάθμης και αρνητικό ισοζύγιο στον κύκλο της χρήσης του γλυκού νερού.
Αν δεν κατασκευστουν τώρα, τα φράγματα σε Πύλη, Μουζάκι και Σκόπια Φαρσάλων, η Θεσσαλία θα γίνει η δεύτερη έρημος στην Ευρώπη, μετά την Ισπανική έρημο Ταβέρνα στην Ανδαλουσία .
Στο Βόλο η ΔΕΥΑΜΒ ξεκινά να δεσμεύσει αμφισβητούμενες ποσότητες πηγαίου νερού από δύο περιοχές του Πηλίου , με κλειστά υπόγεια δίκτυα ενώ θα έπρεπε αυτό να συνδυαστεί με δύο μικρούς ταμιευτήρες νερού, ακριβώς κάτω από τις πηγές.
Με τον τρόπο αυτό ,θα συγκέντρωνε με δυνατότητα ελέγχου και βιοσημοτητας τα νερά, αλλά προτιμά εύκολες λύσεις που στην περιοχή Καλιακούδας , εφαρμόστηκαν με καταστροφικό τρόπο για το περιβάλλον.
Κλείνοντας είναι σίγουρος ότι σήμερα πρέπει να ξεκινήσει ο σχεδιασμός μιας μεγάλης μονάδας παραγωγής πόσιμου νερού από αφαλάτωση με τις επόμενες δύο προυποθεσεις:
Α. η απαιτούμενη ενέργεια να παράγεται από φωτοβολταϊκά συστήματα.
Β. Η αλμη να συλλέγεται και να μην αφήνεται στο θαλάσσιο περιβάλλοντα χώρο .
Τέτοιες τεχνολογίες είναι πλέον εφικτές .
