Είμαστε πια στο Καλοκαίρι (με κάτι ενδιάμεσες καταιγιδούλες, που δυσκολέψανε την φετινή Ναυτική Εβδομάδα) Καλημέρα αγαπητές και αγαπητοί. Και επειδή ακριβώς έχουνε πιάσει οι ζέστες βγήκε ένας «δημοσιογράφος» (με πάρα πολλά εισαγωγικά…) ονόματι Σταμάτης Ζαχαρός και δήλωσε ευθαρσώς και τιμίως ότι, επί λέξει: «Με τον Μητσοτάκη ζούμε πολύ καλύτερα από ό,τι ζούσαν οι άνθρωποι στον μεσαίωνα». Μάλιστα, αυτό ακριβώς δήλωσε. Και υπάρχουν Έλληνες που τον πληρώνουν κι άλλοι Έλληνες που τον ακούν και τον βλέπουν…
Αλλά, ευτυχώς για εμάς, έχουμε πολύ σοβαρότερα πράγματα για να ασχολούμαστε. Για παράδειγμα, το Αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου, με το διεθνές διακριτικό VOL (εκ του Βόλος). Το Σάββατο 9 Μαΐου έγινε η έναρξη των δρομολογίων από Ντύσελντορφ, με σχετική υποδοχή, ενώ την Τετάρτη 3 Ιουνίου έγινε ένα μεγάλο γλέντι για την υποδοχή 187 τουριστών από το Κατοβίτσε της Πολωνίας. Είχε προηγηθεί την Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026 η έναρξη επικοινωνίας με Βρυξέλλες, χωρίς ιδιαίτερους πανηγυρισμούς. Δηλώσεις επί δηλώσεων και πλήθος φωτογραφιών ομιλούν περί αισιοδοξίας για την τουριστική ανάπτυξη της Θεσσαλίας ολόκληρης. Παραλλήλως δημοσιοποιήθηκε από τον Κρατικό (ακόμα…) Αερολιμένα το πλήρες πρόγραμμα των πτήσεων, αφίξεων και αναχωρήσεων, για όλη την περίοδο, από 9 Μαΐου μέχρι 31 Οκτωβρίου 2026. Είπαμε να ασχοληθούμε λίγο ψύχραιμα, να καταλάβουμε τι γίνεται, επιτέλους, με αυτό το πολύ «ευαίσθητο» θέμα, για το οποίο άλλοτε μαθαίνουμε θριάμβους κι άλλοτε ακούμε έναν σωρό γκρίνιες – πάντα με τον κίνδυνο να χαρακτηριστούμε «εχθροί του τόπου».
Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Σύνολο πτήσεων, για ολόκληρη την περίοδο των 157 ημερών (υπολογίζοντας μόνο τα 4 Σάββατα του Μαΐου), 155, τουτέστιν στατιστικά 1 πτήση την ημέρα. Για να έχετε μια σύγκριση, η Σκιάθος έχει 20-35 πτήσεις την ημέρα, η Καλαμάτα 5-15, το Ηράκλειο 100-120 και φτάνει τις 200+, η Θεσσαλονίκη 70-90 και το καλοκαίρι 150-200. Αυτά έτσι, απλώς για να ξέρουμε περί τίνος ομιλούμεν. Αυτές οι 155 πτήσεις κατανέμονται ως εξής: 21 Δε.+21 Πα.=42 Βρυξέλλες, 15 Τρ.+15 Πα.=30 Ηράκλειο, 6 Τε.+26 Σα.=32 Ντύσελντορφ, 18 Τε. Κατοβίτσε, 15 Πε. Μπρνο και 18 Σα. Παρίσι.
Αυτά λένε οι αριθμοί. Το (Πολιτικό το λέγαμε κάποτε) Αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου ξεκίνησε να λειτουργεί το 1993, κυρίως με μισθωμένες πτήσεις (charter) και για ένα μικρό διάστημα με τακτική γραμμή Αθήνα-Βόλος – θυμάμαι τότε μπροστάρη τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας αείμνηστο Χρήστο Αντωνίου. Αργότερα ανέλαβε δράση η Αντινομάρχης Κυρία Τζαβέλλα με πολύ καλά αποτελέσματα. Μόλις το 2010, μετά από διεκδικήσεις ετών, ολοκληρώθηκε ο καινούργιος, σύγχρονος και όμορφος Αεροσταθμός και έκτοτε λειτουργεί περίπου στους φετινούς ρυθμούς, λίγο πάνω λίγο κάτω, λίγο Μόναχο ή Λονδίνο, λίγο Ισραήλ, τίποτε σταθερό ή, πολύ περισσότερο, τίποτε αισιόδοξο για το μέλλον, πέρα από τις εκάστοτε δηλώσεις της αρχής, που στο τέλος, κατά κανόνα, μετατρέπονται σε ελεγείες. Τώρα συζητιέται η παραχώρηση και αυτού του Αεροδρομίου σε Ιδιωτική Εταιρεία (υπάρχει και η Fraport A.G., που ήδη λειτουργεί 14 Ελληνικά Αεροδρόμια) και όλοι οι ασχολούμενοι, στα φανερά ή στα κρυφά, στους ιδιώτες εναποθέτουν τις ελπίδες τους…
«Πάμε γι’ αλλού / πάμε γι’ αλλού / μονάχα η τρέλα του μυαλού / μας έμεινε αμανάτι
σ’ αυτού του κόσμου το τουρλού / γίναμε εμείς τ’ αλάτι» μας τραγούδησε το 1994 ο Γιώργος Νταλάρας
Πάμε στην Αγριά, στην παραλιακή Λεωφόρο Δημοκρατίας, όπου τον Μάιο 2024 ο ΟΣΕ παιδεύονταν επί μέρες να τοποθετήσει σωστά τις σιδηροτροχιές του Τραίνου του Πηλίου και μόλις τελείωσε ήρθε ο Άρχοντας και έθαψε τελείως, σε ένα κόκκινο τσιμέντο τις γραμμές, την Ιστορία, τα πάντα. Τα έχουμε πει αυτά, περιμένουμε να εκδικαστούν, σε καμιά δεκαριά χρόνια να ‘μαστε καλά, οι αρμόδιες μηνύσεις. Σήμερα άλλο θέμα. Ο Άρχοντας, ως γνωστόν, αρέσκεται στα άνθη. Μαζί λοιπόν με το θάψιμο φρόντισε να αποκτηθούν καμια εκατοστή ζαρντινιέρες-θηρία, οι οποίες οριοθετούν την κόκκινη λωρίδα προς τον δρόμο, και να φυτευτούν με κάθε τι το ωραίον, χάρμα δια το ειδέσθαι και απαραίτητον δια το επιλανθάνεσθαι την καταστροφήν. Έκτοτε, ως ήτο φυσικόν, ουδείς ασχολήθηκε με τα έρμα τα φυτά (τι φταίνε τα καημένα…) και σήμερα υπάρχει πέρα-πέρα μια άθλια εικόνα την οποία, είμαι βέβαιος, κανείς από τους παρόδιους ή παρατρεχάμενους δεν βλέπει. Θαύμα!
Και επί του «πληκτρολογίου» μας βρήκε μια «κατραπακιά», σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή Βιώσιμης Κινητικότητας του Δήμου Βόλου (της οποίας προΐσταται Αντιδήμαρχος Ιατρός…) αποφάσισε να «υπάρξει τροποποίηση του τύπου του υφιστάμενου ποδηλατοδρόμου που έχει υλοποιηθεί στα τμήματα της οδού Παπαδιαμάντη…». Και να δείτε που θα το πλασάρουν, μέσω των γνωστών σκουπιδομέσων, ως σημαντική επιτυχία του Δόκτορος ή του Καθηγητού. Αλλά όταν εμείς κι άλλοι πολλοί λέγαμε ότι αυτή η ζωγραφιά στην άσφαλτο είναι μια επικίνδυνη μπούρδα ήμασταν εχθροί της πόλης. Όταν το κοριτσάκι, η φοιτήτρια από την Σμύρνη, σακατεύτηκε εκεί, «κακό του κεφαλιού της» – κι αλήθεια, λογοδότησε κανένας γι’ αυτό το δυστύχημα; Και δεν είναι ο μόνος επικίνδυνος ή άχρηστος κατ’ ευφημισμόν «ποδηλατόδρομος».
Πλησιάζει, συμπολίτες μου, ο καιρός που θα τα πούμε όλα σχετικά με τους ποδηλατοδρόμους στον Βόλο. Όλα και για όλους.
Σας ασπάζομαι αμφοτεροβαρώς, γεια σας! Στην (μία ακόμη) πολυπρόσωπη φωτογραφία η Ομάδα του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου 1966-68, 28 Πρόσκοποι, 3 Βαθμοφόροι (άπαντες απόντες) και 1 Αρχηγός (πάντοτε παρών).
