Φτάνει πια με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και τις θριαμβολογίες περί «ευημερίας των αριθμών». Πίσω από τις ωραίες γραβάτες, τις επικοινωνιακές ατάκες και τα κυβερνητικά αφηγήματα, η σκληρή πραγματικότητα αποκαλύπτει μια ανείπωτη κοινωνική ντροπή, 310.000 συνταξιούχοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να εργάζονται. Ακούτε αυτόν τον αριθμό; Τον συνειδητοποιείτε; 310.000 απόμαχοι της δουλειάς, άνθρωποι που παρέδωσαν τα νιάτα τους, την υγεία τους και τις εισφορές μιας ολόκληρης ζωής, εξαναγκάζονται να φορούν ξανά τη φόρμα της εργασίας, να στήνονται στο μεροκάματο και να παλεύουν με τις σωματικές τους αντοχές. Όχι από επιλογή. Όχι από μεράκι. Αλλά για την επιβίωση
Από αυτούς τους 310.000 εργαζόμενους ηλικιωμένους
-95.000 είναι μισθωτοί, που ψάχνουν απεγνωσμένα ένα συμπληρωματικό μεροκάματο για να καλύψουν τις τρύπες που αφήνουν οι περικεκομμένες συντάξεις.
-80.000 είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, που δεν μπορούν να κλείσουν τα μαγαζιά τους γιατί τους κυνηγούν τα χρέη και η αδίστακτη φορολογική επιδρομή.
-125.000 είναι αγρότες, που υπάγονται σε καθεστώς απαλλαγής από εισφορές, δουλεύοντας στα χωράφια κάτω από τον καύσωνα και το λιοπύρι μέχρι τα βαθιά τους γεράματα, γιατί η αγροτική σύνταξη είναι ένα απλό φιλοδώρημα πείνας.
-5.000 ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες συνταξιούχων, που παλεύουν σε ειδικές συνθήκες για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.
Ντροπή σας! Ντροπή σε ένα κράτος που αντί να παρέχει στους ηλικιωμένους του την ξεκούραση, την φροντίδα και την αξιοπρέπεια που δικαιούνται μετά από 35 και 40 χρόνια σκληρής δουλειάς, τους μετατρέπει σε σύγχρονους «είλωτες». Την ώρα που η ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ, το ρεύμα και τα φάρμακα κατασπαράζει τη σύνταξη μέσα στις πρώτες δέκα ημέρες του μήνα, η πολιτεία πανηγυρίζει επειδή «διευκόλυνε» τους συνταξιούχους να εργάζονται.
Δεν πρόκειται για «ευκαιρία απασχόλησης», πρόκειται για καταναγκαστικά έργα της τρίτης ηλικίας. Πρόκειται για την πλήρη ομολογία αποτυχίας του ασφαλιστικού συστήματος. Όταν η σύνταξη δεν φτάνει ούτε για τα βασικά φάρμακα και το ενοίκιο, ο ηλικιωμένος δεν εργάζεται από διάθεση προσφοράς• εργάζεται γιατί φοβάται ότι θα μείνει χωρίς φαγητό ή χωρίς ρεύμα.
Ως Κόμμα των Συνταξιούχων, βροντοφωνάζουμε, ως εδώ.
Δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν τα γηρατειά μας βορά στην ανάλγητη πολιτική σας. Απαιτούμε τώρα πραγματικές, ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις, κατάργηση όλων των ληστρικών κρατήσεων και εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, ώστε κανένας συνταξιούχος να μην υποχρεώνεται να δουλεύει μέχρι τον τάφο. Η γενιά που έφτιαξε αυτή τη χώρα δεν σας χρωστάει• εσείς της χρωστάτε τα πάντα.
