Στα μισά ο Ιούλιος, Καλημέρα συμπολίτες! Και κάθε φορά που μνημονεύω τον Ιούλιο μπροστά μου αναδύονται οι Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού καθώς φεύγουνε «…ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά…» – κουβαλάω στην ψυχή μου τέσσερις (4) εκτελέσεις του συνόλου του έργου «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη και του Μίκη Θεοδωράκη: 15 Ιουνίου 2014, Βόλος, Πνευματικό Κέντρο, 28 Οκτωβρίου 2014, Βόλος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, 29 Μαΐου 2015, Αταλάντη, Πλατεία Αγίων Θεοδώρων, 16 Σεπτεμβρίου 2018, Βόλος, «Μελίνα Μερκούρη». Όλες ως Πρόεδρος της Βολιώτικης Χορωδίας, μαζί με την Χορωδία Αταλάντης (πλην της εκτέλεσης στο Πανεπιστήμιο). Αυτές είναι στιγμές που χαράζονται βαθιά, ανεξίτηλα, κι ευγνωμονώ τον Θεό που με αξίωσε να τις ζήσω.
Ο Ιούλιος, λοιπόν. Το πάντοτε θερμό Ελληνικό Καλοκαίρι. Και η πάντοτε κακοδαιμονία του όμορφου τόπου μας, στον οποίο κάποιοι λίγοι προσπαθούν να κάνουν το καλό και οι πολλοί, οργανωμένα ή ανοργάνωτα, στέκονται αντίθετοι. Διαχρονικό παράδειγμα πρώτο, η αέρια ρύπανση με προέλευση την τσιμεντοβιομηχανία Lafarge-AGET. Δεύτερο το νέο κτήριο των Δικαστηρίων, τρίτο ο Περιφερειακός Δρόμος, τέταρτο το ποδήλατο στην πόλη, πέμπτο η θέση και το νέο κτήριο της Πυροσβεστικής.
Για το θέμα έχουμε κι εμείς κι άλλοι πολλοί γράψει, εδώ και χρόνια ψάχνουμε να βρούμε τόπο και χρήμα για να γίνει ένα σοβαρό κτήριο, μια σοβαρή εγκατάσταση, για την Πυροσβεστική Υπηρεσία, που τώρα έφτασε να υπάρχει διασπασμένη στα δύο, αλλού τα οχήματα, αλλού η Διοίκηση. Ψάχνοντας μάθαμε ότι υπάρχει οικόπεδο-δωρεά του Δήμου Βόλου από το 2011, ότι από τον Φεβρουάριο 2023 που σταμάτησε η ανακαίνιση της Κίτρινης Αποθήκης (άλλο αίσχος κι αυτό…) τα περίπου 6 εκατομμύρια που περίσσευαν θα πήγαιναν απ’ ευθείας σε κτήριο της Πυροσβεστικής, ύστερα, και ορθώς, προκηρύχτηκε μελέτη, η μελέτη είναι έτοιμη, εγκεκριμένη από τον Σεπτέμβριο 2024, άρα; Γιατί δεν ξεκίνησε να γίνεται το κτήριο; Και χρειάστηκε να παρέμβει η Κυρία Βουλευτής (εμένα αυτό το «Βουλεύτρια» δεν μου κάθεται καλά…) στον Κύριο Υπουργό και να διαβεβαιώσει αρμοδίως; Γιατί; Για να βγει η Περιφέρεια, ο μέχρι τούδε κύριος του έργου, άχρηστη; Και άντε πες όλα καλά μέχρι εκεί, εμάς το κτήριο μας νοιάζει, σκασίλα μας ποιος θα το χτίσει. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, αγαπητοί συντοπίτες. Έχει κι άλλους Βουλευτές η Μαγνησία και ο ένας εξ αυτών, ο Θεόσταλτος, είχε άλλη ιδέα περί την χωροθέτησιν της δράσεως. Κι αντί να την φέρει σ’ ένα τραπέζι, λέμε τώρα, να συζητηθεί κι αυτή μαζί με την άλλη, υπέρ-κατά, εδώ-εκεί, εδώ τα λεφτά-πού τα λεφτά; κουβέντιασε με τον ίδιον, κατά τα λεγόμενά του, Υπουργό και ο ίδιος Υπουργός συμφώνησε με την πρότασή του, όπως είχε συμφωνήσει και με της Κυρίας Βουλευτού. Για γέλια ή για κλάματα, συντοπίτες;
Τελικώς, όπως συμβαίνει και με όλες τις υπόλοιπες εκκρεμότητες αυτού του τόπου, πολύ φοβάμαι ότι «θα πάρει τον χρόνο της» (τι βλακώδης αμερικανιά κι αυτή-takemy, your, his, her, itstime…) η νέα εγκατάσταση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Το άλλο που δεν βλέπω να τελειώνει είναι το τραίνο Βόλου-Λάρισας. Μαθαίνω ότι το πολυτραγουδισμένο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RecoveryandRecilienceFacility-RRF), ένα χρηματοδοτικό εργαλείο που στόχο είχε να βοηθήσει τα Κράτη να «συνέλθουν» μετά την λαίλαπα του CoViD, έχει οριστική λήξηστις 31 Αυγούστου 2026, τουτέστιν τον άλλο μήνα! Και όχι Ηλεκτροκίνηση, ούτε καν γραμμές δεν υπάρχουν για το κακόμοιρο το τραίνο. Τα ρεπορτάζ λένε ότι ψάχνουν οι καλοί αρμόδιοι να βρουν λεφτά από άλλες πηγές και δεν βρίσκουν.
Πού να βρουν, που έχουν δώσει ένα σωρό εκατομμύρια για να τσιμεντώσουν το ρέμα του Αη Γιάννη! Κι άλλα μερικά για την οδική παράκαμψη του Χιονοδρομικού Κέντρου στις Αγριόλευκες, αν είναι δυνατόν! Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν, για 15 μέρες τον χρόνο με υπάρχοντα Εθνικό Δρόμο, τρέλα!
Διάβασα και για ένα καινούργιο χρηματοδοτικό πακέτο με τίτλο, αν δεν κάνω λάθος, AquaMontis, το οποίο, λέει, θα αφορά έργα ορεινής υδρονομίας, θα δούμε εν καιρώ τω δέοντι τι σημαίνει αυτό, μαζί και με τις καθημερινές μεγαλοστομίες της ΔΕΥΑΜΒ περί των συνεχών έργων – προς στιγμήν η βρυσούλα, που με κόπους και θυσίες ανακατασκευάσαμε οι Παλαιοί Πρόσκοποι του 58ου Σ.Ν/Π στα Χάνια, απέναντι από τον «Λούκουλο», στη μνήμη του Αδερφού μας Γιάννη Κολέτσου, δεν λειτουργεί, έχει το νερό κομμένο, εκεί όπου εμείς έχουμε χαραγμένο σε μάρμαρο «είθε η βρυσούλα τούτη εδώ / στων Κένταυρων τα χώματα / να σου προσφέρει γιατρικό / τα δροσερά της νάματα», τι να προσφέρει η καημένη όταν δεν τροφοδοτείται με γάργαρο, πηγαίο νεράκι από το Γαλανόρεμα…
Σήμερα ξεφύγαμε τελείως από τα στενά όρια της πόλης και της (τραγικής, όντως…) κυκλοφορίας της. Αναγκαίον ήτο. Σας αγαπώ εμπεριστατωμένως, Γεια-Χαρά.
Στην φωτογραφία,μία ακόμη ιστορική στιγμή στον Βόλο,15 Ιουνίου 2014, μέσα στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος (επειδή στο Ανοιχτό Δημοτικό Θέατρο έβρεχε σαλαμάντρες…), η μεγάλη Συναυλία με το «Άξιον Εστί», Βολιώτικη Χορωδία και Χορωδία Αταλάντης (φωτο Κώστας Σκριάπας).
