Τον Φλεβάρη του 2019 πάνω από 140 συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημοσίου, μετά απο ένα μαζικό, μαχητικό συλλαλητήριο στη Βουλή, απαίτησαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση την «άρση κάθε Συνταγματικής απαγόρευσης για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων». Η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκε να φέρει στη Βουλή για ψήφιση το παραπάνω αίτημα (πρόταση).
Στη συζήτηση στη Βουλή κατά της μονιμοποίησης των συμβασιούχων τάχθηκαν σύσσωμες οι κοινοβουλευτικές ομάδες των ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Ένωση Κεντρώων.
Έξι χρόνια μετά το ζήτημα των ελαστικών σχέσεων εργασίας με διάφορες μορφές, προγράμματα κλπ έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις σε όλο το δημόσιο.
Οι συμβασιούχοι και όλοι οι εργαζόμενοι καλούνται να διεκδικήσουν ένα βασικό δικαίωμα, το δικαίωμα στη δουλειά, που όλες οι κυβερνήσεις το έχουν ρίξει στην πυρά. Μεγαλύτερη εκμετάλλευση, ανασφάλεια, ομηρία, χειραγώγηση είναι μερικές μόνο πλευρές της πολιτικής επιλογής τους να μην στελεχώσουν τις υπηρεσίες με μόνιμους υπαλλήλους και να δημιουργούν στρατιές συμβασιούχων.
Της πολιτικής επιλογής που την ανάγκη κάλυψης έκτακτων αναγκών την έχουν επεκτείνει σε βασικές, πάγιες και διαρκείς ανάγκες των υπηρεσιών, στο έδαφος της τραγικής υποστελέχωσης που έχουν δημιουργήσει. Με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια λέει ο λαός, και έτσι συμβαίνει στην περίπτωση αυτή: Υποστελέχωση – ελάχιστες ή καθόλου προσλήψεις – μπαλώματα με συμβάσεις και κακοπληρωμένα προγράμματα της ΔΥΠΑ (κοινωφελή, κ.α) – χτύπημα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων – επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων, των ΣΔΙΤ, των εκχωρήσεων με διάφορες μορφές, της παραπέρα εργολαβοποίησης αρμοδιοτήτων κλπ.
Επειδή τα χρόνια περνούν και τα αστικά κόμματα προσπαθούν να εξαπατήσουν τους εργαζόμενους, όπως έκαναν και τα στελέχη τους στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας, με ψήφισμα που ενέκριναν πριν λίγο καιρό, έχει αξία να θυμίσουμε ότι οι ελαστικές μορφές εργασίας είναι αποτέλεσμα των πολιτικών όλων των αστικών κυβερνήσεων της τελευταίας 25ετίας και συγκεκριμένα:
- Απρίλης 2001 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ): Ψηφίστηκε η προσθήκη της παραγράφου 8 στο Άρθρο 103 του Συντάγματος κατά την τελική ψηφοφορία της Ζ’ Αναθεωρητικής Βουλής, από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και την αξιωματική αντιπολίτευση της Ν.Δ, συγκεντρώνοντας την αυξημένη πλειοψηφία των 4/5 των βουλευτών.
- Από το 2006 και για 16 περίπου χρόνια όλες οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν την λεγόμενη ΠΥΣ 33 για αναστολή των προσλήψεων στο Δημόσιο, με ελάχιστες εξαιρέσεις, μετά από σχετικές εγκρίσεις.
- Μάης 2010(κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ): Ψηφίστηκε ο ν. 3852/2010 (ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»και εκδόθηκαν με Προεδρικά Διατάγματα όλοι οι νέοι Οργανισμοί Εσωτερικής Υπηρεσίας των ΟΤΑ, όπου καταργήθηκαν όλες οι κενές οργανικές θέσεις.
- Οκτώβρης 2011(κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ): Ψηφίστηκε ο ν. 4024/2011, όπου με το Άρθρο 33 καταργήθηκαν όλες οι κενές οργανικές θέσεις μόνιμου προσωπικού και ΙΔΑΧ προσωπικού σε όλες τις υπηρεσίες του δημοσίου και των ΟΤΑ.
- Νοέμβρης 2012(συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ): Ψηφίστηκε ο ν. 4093/2012, όπου με την παράγραφο Ζ του 1ου Άρθρου αυτού του νόμου, επιβλήθηκε η αυτοδίκαιη κατάργηση οργανικών θέσεων με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και τέθηκαν αυτόματα σε διαθεσιμότητα όσοι καταργήθηκαν οι θέσεις τους.
- Ιούλης 2013 (συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ): Ψηφίστηκε ο ν. 4172/2013, όπου με το άρθρο 90 αυτού του νόμου, έγινε το επόμενο μεγάλο κύμα μαζικής κατάργησης θέσεων και διαθεσιμότητας (σχολικοί φύλακες, δημοτικοί αστυνομικοί, εκπαιδευτικοί κλπ).
- Δεκέμβρης 2014(συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ): Ψηφίστηκε ο ν. 4314/2014, όπου με το άρθρο 54 επιβλήθηκε η απόλυτη υποχρέωση άσκησης έφεσης σε θετικές δικαστικές αποφάσεις για μια συγκεκριμένη αλλά πολύ μεγάλη κατηγορία συμβασιούχων, αυτούς που απασχολούνταν σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα (ΕΣΠΑ), όπως οι κοινωνικές δομές των Δήμων («Βοήθεια στο Σπίτι», παιδικοί σταθμοί κ.λπ.), θέτοντας διοικητικά εμπόδια, οικονομικές ποινές, κ.α σε Δημοτικές Αρχές που δεν τον εφάρμοζαν.
- Φλεβάρης 2019(κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ): Πραγματοποιήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η πρώτη κρίσιμη συζήτηση και ψηφοφορία για τη ΣυνταγματικήΑναθεώρηση και δεν δέχτηκε την άρση της Συνταγματικής απαγόρευσης για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων με την σχετική τροποποίηση του άρθρου 103. Την ίδια στάση κράτησαν καιοι κοινοβουλευτικές ομάδες ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, Ένωση Κεντρώων.
- Μάρτης 2022 (κυβέρνηση Ν.Δ): Ψηφίστηκε ο ν. 4915/2022, όπου με το άρθρο 37 την γνωστή τροπολογία «Βορίδη» ή καλύτερα «Βορίδη – Πατούλη» προβλέπεται επιβολή πειθαρχικής ευθύνης σε Περιφερειάρχες και Δημάρχους (ποινή έκπτωσης από το αξίωμά τους για το παράπτωματης παράβασης καθήκοντος) αν δεν ασκήσουν έφεση σε θετικές δικαστικές αποφάσεις συμβασιούχων.
- Φλεβάρης 2026 (κυβέρνηση ΝΔ): Ψηφίστηκε ο ν.5282/2026, όπου με το άρθρο 19 είναι υποχρεωτικός ο προσδιορισμός των Εφέσεων σε θετικές δικαστικές αποφάσεις συμβασιούχωντο αργότερο έως τις 31 Μαρτίου 2027.
- Ιούλης 2026 (κυβέρνηση ΝΔ): Καταθέτει πρόταση Συνταγματικής Αναθεώρησης για άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, για συνταγματοποίηση του δημοσιονομικού κόφτη σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες, για την ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ και το παραπέρα χτύπημα της δημόσιας εκπαίδευσης κλπ.
- Ιούλης 2026 (κυβέρνηση ΝΔ): Ψηφίστηκε ονέος «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπου εκτός των άλλων αντεργατικών και αντιλαϊκών ζητημάτων και εκτός από την ρύθμιση που με τον αγώνα των εργαζομένων στους Δήμους άνοιξε για «τακτοποίηση» εργαζομένων στους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς, με το άρθρο 731 χειροτερεύει την διάταξη «Βορίδη», και σφίγγει τον κλοιό στους συμβασιούχους που δεν «μονιμοποιούνται», θέτοντας πρόσθετες προϋποθέσεις τήρησης της λεγόμενης «δημοσιονομικής ισορροπίας» και αναφοράς των θέσεων στον προγραμματισμό προσλήψεων που έχει αποφασιστεί.
Το μόνο κόμμα που επανειλημμένα πρότεινε με σχετικές τροπολογίες, όπως και πρόσφατα, την μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων εργαζομένων στο δημόσιο, ήταν και είναι το ΚΚΕ.
Η διεκδίκηση της μόνιμης δουλειάς για όλους και η μονιμοποίηση των συμβασιούχων και όλων των εργαζομένων με διάφορα προγράμματα, κλπ, η κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων με μόνιμο προσωπικό, η υπεράσπιση της «μονιμότητας», η κατάργηση της απαγόρευσης μετατροπής των συμβάσεων σε Αορίστου Χρόνου, η κατάργηση της διάταξης «Βορίδη» και του πειθαρχικού πέλεκυ στους αιρετούς που δεν συμμορφώνονται προς «τας αντεργατικάς υποδείξεις», είναι μονόδρομος για τους εργαζόμενους.
Ελάχιστη απαίτηση αναφορικά με το άρθρο 731 του νέου «Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης» είναι η συμπερίληψη στις εξαιρούμενες υπηρεσίες όλων των υπηρεσιών των Περιφερειών με την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου 4 της φράσης «με κάθε εργασιακή σχέση, σε οποιαδήποτε υπηρεσία του φορέα».
