REQUIEM για τον Απόστολο Κ. Αποστολάκη

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
Γράφει η Αγγελική Νικολάου, πρόεδρος ΣΙΜΕΑ

Είναι ένας πολύ δύσκολος αποχαιρετισμός. Οι λέξεις δεν έρχονται εύκολα ακόμη και τώρα, που πέρασαν ήδη κάποιες μέρες. Κοιτάζω ακόμη το τηλέφωνο για κάποιο νέο σου μήνυμα, αφού τον τελευταίο καιρό έτσι κυρίως επικοινωνούσαμε. Αύριο μεθαύριο θα βρισκόμασταν από κοντά για να συζητήσουμε την επόμενη δράση μας…
Σε γνώριζα από παλιά εξ όψεως και εξ ακοής: αριστερός, συνδικαλιστής, δημοτικός σύμβουλος, υπεύθυνος για τα πολιτιστικά της πόλης, κύριος δημιουργός του “Δίαυλου” με τις πλούσιες μορφωτικές και καλλιτεχνικές δράσεις. Ενεργός πολίτης, πάντα παρών στα μεγάλα πολιτιστικά γεγονότα του Βόλου, σε ομιλίες, διαλέξεις και συνέδρια.
Εκεί όπου συχνά έπαιρνες τον λόγο για να παρατηρήσεις και να προσθέσεις κάτι, συχνά να διαφωνήσεις, ευθαρσώς και επιμόνως, ωστόσο με επιχειρήματα και στέρεη γνώση.
Αργότερα, στην αυγή του νέου αιώνα, σε συνάντησα στο Πορφυρογένειο ίδρυμα της Αγριάς, ως τον πολύτιμο και αναντικατάστατο συνεργάτη της Κατερίνας Πορφυρογένη, υπεύθυνο για την οργάνωση και την υλοποίηση πλήθους εκδηλώσεων λόγου και τέχνης. Αεικίνητος και γενναιόδωρος, φρόντιζες για όλα: από το πώς θα χωρέσουν περισσότερα καθίσματα για τους φιλότεχνους μέχρι την πλήρη αποτύπωση και διάχυση της εκδήλωσης στον τοπικό Τύπο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Πολλές φορές σε συναντούσα στον χώρο εργασίας μου, στα ΓΑΚ Μαγνησίας, όπου ερχόσουν να συζητήσεις με την Αννίτα Πρασσά ή να προτείνεις τη συνδιοργάνωση κάποιας εκδήλωσης. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια ποτέ δεν έλειψες από τις εκδηλώσεις και τα θεματικά αφιερώματα που υλοποιούσαμε κατά καιρούς, κυρίως από τα αφιερώματα του Οκτωβρίου στην Κατοχή και την Αντίσταση στη Μαγνησία, θέμα που τόσο καλά γνώριζες. Πάντα σκυμμένος πάνω από κάποιο νέο αρχειακό τεκμήριο, πάντα σχολιάζοντας και προσθέτοντας νέα στοιχεία.
Πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό, το 2016, με πολύ μεράκι, μόχθο και πολυάριθμες προσωπικές επαφές, πραγματοποίησες το μεγάλο σου όραμα: την ίδρυση ενός ιστορικού συλλόγου με σκοπό τη διατήρηση και διάχυση της μνήμης της Εθνικής Αντίστασης, του ΣΙΜΕΑ. Το μεγάλο σου άγχος, ο μόνιμος καημός σου: να μη σβηστούν από τη μνήμη, να μην παραχαραχτούν ή αποσιωπηθούν οι μεγάλες θυσίες των απλών ανθρώπων που έγραψαν την εποποιΐα της ΕΑΜικής Αντίστασης. Χάρη στην πλατιά αυτομόρφωση που είχες κατακτήσει, την εκπληκτική σου μνήμη, τη βαθιά γνώση της τοπικής κοινωνίας και ιστορίας και το ταλέντο σου να επικοινωνείς με τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους, δημιούργησες τον αρχικό πυρήνα του συλλόγου.
Και ήταν κάπου εκεί, στο τέλος του 2016, που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας: μέλος του ΣΙΜΕΑ στην αρχή, μέλος ΔΣ αργότερα, αντιπρόεδρος, πρόεδρος. Γνώρισα πλέον από κοντά και θαύμασα τις γνώσεις, τη μνήμη, το πάθος σου για την Ιστορία, το επικοινωνιακό σου χάρισμα, τη διάθεσή σου για προσφορά και αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο. Μέρα με τη μέρα, εκδήλωση με την εκδήλωση, ο σύλλογος προσέλκυε ως μέλη πολλούς φιλίστορες και προοδευτικούς ανθρώπους της Μαγνησίας, παιδιά, εγγόνια και συγγενείς παλιών αγωνιστών, ιστορικούς, εκπαιδευτικούς, ερευνητές, καλλιτέχνες. Στα άρθρα, στις πυκνές αναρτήσεις σου, στον δημόσιο διάλογο, στους ιστορικούς περιπάτους και στις εκδρομές στους τόπους της Αντίστασης δεν έπαυες να διατρανώνεις σε όλους τους τόνους τη σημασία και την προσφορά του ΕΑΜ, της ΕΑΜικής Αντίστασης, στους αγώνες του ελληνικού λαού για την εθνική του απελευθέρωση από τις δυνάμεις κατοχής, αλλά και στη συνακόλουθη κοινωνική του απελευθέρωση. Αδιαπραγμάτευτος στη θέση σου αυτή, δεν δίσταζες να συγκρουστείς με τον ιστορικό αναθεωρητισμό, την παραχάραξη, τη διάχυτη αδιαφορία.
Χάρη στην εκτίμηση και την αποδοχή που απολάμβανες από τους ιστορικούς του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με τους οποίους συνεργαζόμαστε στενά και εποικοδομητικά, και γενικότερα με την κοινότητα των επιστημόνων ιστορικών και κοινωνικών ερευνητών, ο ΣΙΜΕΑ λειτούργησε ως διαμεσολαβητής της επιστημονικής, ακαδημαϊκής ιστορικής γνώσης και κουλτούρας προς ένα ευρύτερο κοινό, γεγονός που πιστοποιείται από τα ασφυκτικά γεμάτα αμφιθέατρα των κοινών μας εκδηλώσεων. Η βαθιά σου πίστη στη σημασία της δημόσιας Ιστορίας για τη διαμόρφωση της συλλογικής μνήμης καθόρισε τον ΣΙΜΕΑ ως έναν από τους πιο δραστήριους και μαζικούς τοπικούς συλλόγους, σημείο αναφοράς σε πανελλαδικό επίπεδο.
Η συνεργασία μας στενή και γόνιμη. Η επικοινωνία μας, κυρίως τα τελευταία χρόνια, συνεχής, χωρίς ωράρια. Τον τελευταίο καιρό εργαζόμασταν από κοινού για το άνοιγμα του συλλόγου τόσο θεματικά όσο και σε δράσεις ιστορίας μέσω των τεχνών, με πρώτη τη σύμπραξη με την ομάδα Artspirators στο περσινό “MemoRail”. Αν και διαφορετικοί χαρακτήρες -εκρηκτικός και παρορμητικός εσύ, υπομονετική και μετρημένη εγώ- αναπτύξαμε αμοιβαία εκτίμηση, εμπιστοσύνη και μια σταθερή φιλία. Με αποκαλούσες τη “μικρή σου αδελφή”. Έμαθα πολλά κοντά σου, μου άνοιξες τον κόσμο σου, δεν πρόλαβα να σε ευχαριστήσω γι’ αυτό…
Καλό σου ταξίδι, συνοδοιπόρε, αγαπημένε φίλε!

Εγγραφείτε στην ομάδα Magnesianews στο Viber για να λαμβάνετε ενημερώσεις.
Ακολουθήστε τη ροή Magnesianews στο Google News και μείνετε σε επαφή με ότι συμβαίνει.
Γίνετε μέλος στο κανάλι Magnesianews στο Messenger για όλες τις τελευταίες ειδήσεις.