Πίσω στον χρόνο «ταξίδεψε» η Δήμητρα Παπαδήμα για να μοιραστεί αναμνήσεις από τα παιδικά της χρόνια. Η ηθοποιός μίλησε για τις συγκρούσεις με τους γονείς της και για τις δύσκολες καταστάσεις που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει από πολύ μικρή ηλικία.
Όπως περιγράφει η ίδια στην «On Time», εκτός από τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν σαν οικογένεια, οι γονείς της ήταν τόσο αυστηροί, που δεν της επέτρεπαν ούτε να σπουδάσει. «Γεννήθηκα σε μια οικογένεια πολύ φτωχική, που έμενε σε μια αυλή στην Αγία Παρασκευή, όπως αυτές που βλέπουμε στις παλιές ελληνικές ταινίες. Μάλιστα, τώρα, έχω ξεκινήσει να γράφω ένα ανάλογο μυθιστόρημα. Έχω πληγωθεί πολύ από τους γονείς μου… Μου απαγόρευσαν ακόμα και να σπουδάσω, αν και είχα περάσει στη Φιλοσοφική Θεσσαλονίκης, γιατί έπρεπε να δουλέψω για να φροντίσω τα μικρότερα δίδυμα αδέρφια μου. Κρυφά πήγαινα στη σχολή της Ραλλούς Μάνου, γιατί λάτρευα από παιδί τον χορό και αργότερα στη δραματική σχολή Βεάκη», είπε χαρακτηριστικά.
Η ηθοποιός στη συνέχεια, θυμήθηκε την Αγία Παρασκευή της εποχής εκείνης. «Τότε που μεγάλωνες, η Αγία Παρασκευή ήταν εντελώς διαφορετική. Χωματόδρομοι, εξοχή. Μα γι’ αυτό έγραψα το “Παραμύθι του αιώνα”. Η Αγία Παρασκευή που εγώ έζησα ήταν μέσα στις μαργαρίτες, στις παπαρούνες. Σε αυτές μίλαγα. Αυτές είχα για κούκλες. Δεν φτάνανε τα λεφτά για να μου πάρουν κούκλες. Έπαιζα με τα μυρμήγκια, με τις πεταλούδες, τις έβαζα σε ένα κουτί και μετά τις άφηνα να φύγουν γιατί πίστευα ότι θα ξανάρθουν σε μένα. Κάτι τέτοια ήταν τα παιχνίδια μου και ήταν και πάρα πολύ ωραία», σημείωσε.
Η ίδια αναλογίστηκε τη διάθεση ελπίδας που χαρακτήριζε τότε τα παιδιά. «Λοιπόν, τότε πιστεύαμε και ελπίζαμε. Δεν ξέρω γιατί ελπίζαμε, αλλά ελπίζαμε. Τώρα, δεν ξέρω. Βλέπω και τα νέα παιδιά. Τώρα, δεν βλέπω να ελπίζουν τα νέα παιδιά. Δεν βλέπω ελπίδα. Και αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι για μένα. Δηλαδή, “κόβομαι” που σ’ το λέω αυτή τη στιγμή. Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα», τόνισε κλείνοντας.
πηγή protothema.gr
