Στις «δύσκολες ώρες» και «τα αντιφατικά θέματα» που αντιμετωπίζουμε, αναφέρθηκε από τον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου Καστανεών Έβρου, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος.
Σκιαγραφώντας το προφίλ των μεταναστών- προσφύγων, που από την Παρασκευή επιχειρούν να εισέλθουν παράνομα στη χώρα από την Τουρκία, ο Αρχιεπίσκοπος μίλησε για ανθρώπους που «έκαναν πολέμους, είναι άνθρωποι πονεμένοι, άνθρωποι οι οποίοι είναι υπό στρεβλή καθοδήγηση· άνθρωποι με ψυχές που τους πονάμε», αλλά ταυτόχρονα και «άνθρωποι που τους εκμεταλλεύονται αυτή τη στιγμή, οι οποίοι μέσα σ’ αυτή την αναζήτηση, δέχονται κοροϊδίες και εξευτελισμούς».
Διευκρίνισε πως με αυτούς τους ανθρώπους «δεν έχουμε τίποτα, δεν είμαστε αντίθετοι, τους πονάμε, δεν τους μισούμε, τους λυπόμαστε, αλλά δεν είμαστε εμείς εκείνοι οι οποίοι πρέπει όλα να τα δεχόμαστε, εις βάρος αυτού του τόπου», υπενθυμίζοντας τη βοήθεια, που στο πρόσφατο παρελθόν τους παρείχε η Εκκλησία.
Επαναλαμβάνοντας τη συγκίνηση και την υπερηφάνεια που αισθάνεται, εξέφρασε για μία ακόμη φορά τις ευχαριστίες και της ευχές του στα σώματα ασφαλείας που επιχειρούν στη φύλαξη της μεθοριογραμμής, τονίζοντας: «εδώ είναι τα σύνορα όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και τα σύνορα της Ευρώπης και αυτή τη στιγμή θα έπρεπε σε αυτά τα σύνορα, όχι μόνο να είστε εσείς, για τους οποίους αισθανόμαστε υπερήφανοι για τον αγώνα σας, όχι μόνο να είναι ο στρατός μας, θα πρεπε να είναι οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι, οι εταίροι μας αλλά και οι σύμμαχοί μας, διότι μαζί έπρεπε να στηρίζουμε αυτά εδώ τα σύνορα. Είναι ιερά, έχουν ποτιστεί με αίμα, γι’ αυτό πρέπει να οπλιστούμε γι’ αυτά», είπε χαρακτηριστικά.
Αναγνώρισε ότι γίνονται πολλές προσπάθειες, ωστόσο διερωτήθηκε για το τι κάνει η Ευρώπη. «Το κράτος κάνει τις δικές του προσπάθειες, εκείνο που μας προβληματίζει όμως είναι η Ευρώπη τι κάνει; Μας προβληματίζει. Δεν θέλουμε χρήματα. Καλή είναι και η βοήθεια στις δύσκολες ώρες, αυτό που θέλαμε είναι να υπερασπίσει αυτά για τα οποία έγινε η Ευρώπη, αυτά τα οποία υποστηρίζει, αυτά τα οποία πρέπει να τα καταξιώνει».
Τέλος, υπογράμμισε «την αναγκαιότητα, αυτή την ώρα, να είμαστε ενωμένοι, να γίνουμε ένας κορμός, ένα σώμα για να αντιμετωπίσουμε αυτή τη λαίλαπα».
