Ο κλινικός ψυχολόγος, Δημήτρης Πετρούνιας, γράφει στο Newsbomb.gr για την υπόθεση της Πάτρας και τη διαχείριση των τριών θανάτων των μικρών κοριτσιών από την οικογένεια. Τα τελευταία στοιχεία για την υπόθεση.
Η υπόθεση του θανάτου, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, των τριών κοριτσιών στην Πάτρα απασχολεί όλη την Ελλάδα εδώ και αρκετό καιρό. Το ενδεχόμενο να υπάρχει εγκληματική ενέργεια και να μην προέρχονται από παθολογικά αίτια οι θάνατοι είναι αυτό που μπήκε εξαρχής στο μικροσκόπιο των Αρχών, με το Τμήμα Ανθρωποκτονιών της Ασφάλειας να έχει εμπλακεί εδώ και αρκετές εβδομάδες στην υπόθεση και να αναζητά απαντήσεις.
Ιατροδικαστές, γιατροί και άνθρωποι από το περιβάλλον της οικογένειας έχουν τοποθετηθεί για το θέμα, ενώ το Newsbomb.gr φιλοξενεί την άποψη του κλινικού ψυχολόγου Δημήτρη Πετρούνια, αναφορικά με τη διαχείριση του πένθους από την πλευρά της οικογένειας και το τι μπορεί να σημαίνουν οι αντιδράσεις από πλευράς κυρίως της μητέρας, Ρούλας Πισπιρίγκου.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο δρ. Πετρούνιας είχε φιλοξενηθεί και στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» πριν από δυο εβδομάδες, όπου είχε αναλύσει με βάση την επιστημονική του ιδιότητα κάποιες από τις ζωγραφιές που είχε κάνει η μικρή Τζωρτζίνα πριν από τον θάνατό της.
Ο κ. Πετρούνιας με γνώμονα πάντα την επιστήμη της ψυχολογίας, ανέλυσε για λογαριασμό του Newsbomb.gr τη διαχείριση του πένθους και τις αντιδράσεις της μητέρας των τριών κοριτσιών στην Πάτρα, καθώς η ίδια βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων στην υπόθεση τα τελευταία 24ωρα.
Η ανάλυση του κλινικού ψυχολόγου Δημήτρη Πετρούνια για την υπόθεση της Πάτρας
Όταν ένας γονιός χάνει το παιδί του ο πόνος είναι τόσο τρομακτικά έντονος που δεν μπορεί να περιγραφεί. Αυτός είναι άλλωστε κι ο λόγος που στην τόσο πλούσια ελληνική γλώσσα δεν έχει δημιουργηθεί καμία λέξη που να μπορεί να χαρακτηρίσει αυτό τον γονιό.
O κάθε άνθρωπος περνάει μέσα από μία σειρά συναισθηματικών εμπειριών όταν έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου. Τα πέντε στάδια του πένθους όπως τα ονομάζουμε ενεργοποιούνται σε όλους όσους περνούν από διαδικασία θρήνου, χωρίς να σημαίνει ότι όλοι οι πενθούντες περνούν σταδιακά μέσα από αυτά και ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να περάσει οπωσδήποτε τα πέντε αυτά στάδια για να βγει από το πένθος του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό που παρατηρούμε από τις συνεντεύξεις της μητέρας είναι η επικράτηση της απόλυτης σχεδόν εκλογίκευσης κατά την αναφορά των θανάτων και η απουσία του θρήνου. Εμφανής είναι επίσης και η απουσία κτητικών αντωνυμιών κατά την αναφορά των παιδιών, κάτι που μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως όπως πχ την συναισθηματική αποστασιοποίηση ώστε να διαχειριστεί τις απώλειες ή το απόλυτα συναισθηματικό κενό που υπάρχει εξαιτίας ενδεχομένως τραυματικών βιωμάτων.
Προφανώς είναι μια θεωρητική προσέγγιση κι όχι τοποθέτηση μιας και δεν έχουμε δια ζώσης επαφή και συνομιλία με τη μητέρα.
Η πίεση στην οικογένεια και κυρίως στη μητέρα τη δεδομένη στιγμή είναι τεράστια οπότε συνιστώ τη ψυχραιμία όλων στα social media. γιατί βιώνουμε οριακές καταστάσεις. Η ανησυχία του κόσμου είναι έκδηλη όμως η έρευνα είναι σε εξέλιξη και πιστεύω πως άμεσα θα έχουμε απόλυτα τεκμηριωμένες απαντήσεις για τα αίτια θανάτου των τριών παιδιών.
