Η αντιπαράθεση για τον Ποινικό Κώδικα εξελίσσεται σε ευρύτερη σύγκρουση για την πολιτική αξιοπιστία, με τον Αλέξη Τσίπρα να στρέφει την πίεση προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το μήνυμα της χθεσινής παρέμβασής του υπερβαίνει την απάντηση στις κατηγορίες για τη νομοθέτηση του 2019. Ο πρώην πρωθυπουργός διεκδικεί να κρατήσει στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης τη διαφθορά και την ευθύνη της κυβερνητικής ηγεσίας, απορρίπτοντας την εξίσωση της δικής του διακυβέρνησης με τις πρακτικές που καταγγέλλει στη σημερινή κυβέρνηση.
Η απαίτηση Τσίπρα για αποδείξεις και η απόρριψη των συμψηφισμών
Αυτό είναι το πολιτικό βάρος της απαίτησης για «ονόματα και διευθύνσεις». Ο Αλέξης Τσίπρας καλεί τον πρωθυπουργό να περάσει από τους υπαινιγμούς στις αποδείξεις και θέτει τη δική του διαδρομή στην κρίση της δημόσιας αντιπαράθεσης. Με το ερώτημα «ποιανού γραμμάτια εξαργύρωσα;» επιχειρεί να στερήσει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη τη δυνατότητα να απαντά στις καταγγελίες περί διαφθοράς με γενικές αναφορές στο παρελθόν του αντιπάλου του.
Για την πολιτική πρόταση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, η σύγκρουση αυτή αναδεικνύει ένα κεντρικό διακύβευμα, την αξιοπιστία μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης απέναντι σε μια εξουσία που εγκαλείται για σκάνδαλα και εξυπηρετήσεις. Η υπεράσπιση του έργου της προηγούμενης κυβέρνησης συνδέεται έτσι με τη διεκδίκηση ηθικής υπεροχής απέναντι στο σημερινό κυβερνητικό σύστημα.
Στο επίκεντρο η προσωπική ευθύνη Μητσοτάκη
Η επιλογή του πρώην πρωθυπουργού να επιμείνει στον χαρακτηρισμό «αρχιερέας της διαφθοράς» δείχνει ότι η προσωπική αιχμή κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει βασικό στοιχείο της αντιπαράθεσης. Ο χαρακτηρισμός συνοδεύεται από την αναφορά στον Γρηγόρη Δημητριάδη και στον ρόλο που, κατά τον Αλέξη Τσίπρα, είχε στο Μέγαρο Μαξίμου.
Η στόχευση είναι σαφής. Η συζήτηση να επιστρέφει στον τρόπο λειτουργίας της πρωθυπουργικής εξουσίας και στην ευθύνη εκείνου που βρίσκεται στην κορυφή της.
Με αυτή την τοποθέτηση, ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβητεί την προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να εμφανίζεται ως δύναμη αντιμετώπισης των φαινομένων διαφθοράς. Από τη δική του πλευρά, το ερώτημα αφορά την πολιτική ευθύνη για τη συγκρότηση και τη λειτουργία του συστήματος που καταγγέλλει και αυτή την ευθύνη την αποδίδει προσωπικά στον πρωθυπουργό.
Ο Ποινικός Κώδικας και η αντεπίθεση για τους τραπεζίτες
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η υπεράσπιση της μεταρρύθμισης του Ποινικού Κώδικα. Η επίκληση της πολύχρονης επιστημονικής προεργασίας και της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής υπηρετεί την απόκρουση της κατηγορίας περί συναλλαγής. Ο Αλέξης Τσίπρας υπερασπίζεται μια θεσμική παρέμβαση της κυβέρνησής του και καλεί τον αντίπαλό του να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό ότι πίσω από αυτή βρίσκονταν ιδιοτελή κίνητρα.
Η αναφορά στην τροποποίηση του Νοεμβρίου 2019 για την τραπεζική απιστία συμπληρώνει αυτή την πολιτική επιχειρηματολογία. Ο πρώην πρωθυπουργός αντιπαραθέτει μια συγκεκριμένη νομοθετική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, την οποία καταγγέλλει ως παροχή ασυλίας στους τραπεζίτες, στις αόριστες αιχμές εναντίον του. Με τη φράση «αυτά τα γραμμάτια είχαν ονοματεπώνυμο», επιχειρεί να μεταφέρει το βάρος της εξήγησης στην κυβερνητική πλευρά.
Το ηθικό πλεονέκτημα στην πολιτική αντιπαράθεση
Η απόρριψη των συμψηφισμών αναδεικνύεται σε βασικό στοιχείο της σύγκρουσης. Ο Αλέξης Τσίπρας διεκδικεί σαφή διάκριση ανάμεσα στο έργο της δικής του κυβέρνησης και στις επιλογές της σημερινής εξουσίας.
Πρόκειται για διεκδίκηση με άμεση σημασία για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, καθώς συνδέει την κριτική προς την κυβέρνηση με το ζήτημα της εμπιστοσύνης σε μια προοδευτική πολιτική διέξοδο. Η καταληκτική φράση «Ως εδώ» αποτυπώνει την ένταση αυτής της επιλογής.
Ορίζει το πολιτικό πεδίο στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει να αναμετρηθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και η συνέχεια της αντιπαράθεσης αναμένεται να είναι ακόμη πιο σκληρή καθώς στην Αμαλίας εκτιμούν πως τα “καθαρά χέρια” του Αλέξη Τσίπρα είναι και το μεγάλο του πλεονέκτημα απέναντι στον “αρχιερέα της διαφθοράς” και τον “καλύτερο πελάτη” της ευρωπαϊκής εισαγγελίας.
Πηγή: newsit.gr
