Σκηνικό πολέμου στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) των δημοσίων νοσοκομείων περιγράφει στη νέα έκθεσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ). Αναμονές ασθενών και συνοδών που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τις πέντε ώρες και φτάνουν τις οκτώ, συνωστισμός λόγω έλλειψης χώρων, διαλογή περιστατικών από διοικητικούς υπαλλήλους αντί γιατρών, τελικά συντελούν από την ώρα που προσέρχεται ο ασθενής στα ΤΕΠ έως την εισαγωγή του να μεσολαβούν 12 ώρες, μέσος όρος στα μεγάλα νοσοκομεία όταν εφημερεύουν.
Σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ στα ΤΕΠ μεγάλων νοσοκομείων προσέρχονται 1.500 ασθενείς κατά μέσο όρο σε κάθε εφημερία καθώς όπως υποστηρίζει αυτή «η μεγάλη προσέλευση είναι μια από τις αιτίες της διάλυσης της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης».
Οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία γίνονται καθημερινά μάρτυρες εκνευρισμένων ασθενών και συνοδών λόγω της μεγάλης αναμονής, ενώ όπως αναφέρουν πολλές φορές το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό των ΤΕΠ δέχεται επιθέσεις και ύβρεις. Δεν είναι λίγοι και οι ασθενείς που αγανακτούν από τη καθυστέρηση και φεύγουν χωρίς να εξετασθούν θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Η ΠΟΕΔΗΝ υποστηρίζει ότι «λόγω της διάλυσης των ΤΕΠ προτεραιότητα δύνεται στα περιστατικά που διακομίζονται με το ΕΚΑΒ. Πολλοί ασθενείς με σοβαρά προβλήματα υγείας που προσέρχονται με ιδιωτικά μέσα, δεν εκτιμάται η σοβαρότητα της κατάστασή τους, αφού δεν υπάρχει ιατρός στη διαλογή, με αποτέλεσμα να περιμένουν πολλές ώρες τη σειρά τους. Μεγάλες ουρές σχηματίζονται και στα ΤΕΠ Παιδιατρικής, με τους γονείς να περιμένουν με τα παιδιά στην αγκαλιά πάνω από τρεις ώρες λόγω έλλειψης παιδιάτρου».
Επίσης, σύμφωνα με την έκθεση δεν υπάρχουν χώροι που να απομονώνονται οι μολυσματικοί ασθενείς, όπως και μέσα προστασίας του προσωπικού μεταδιδόμενες ιώσεις (γάντια, μάσκες κ.α.) λόγω έλλειψης οικονομικών στα νοσοκομεία. Ακόμα, υπάρχουν νοσοκομεία που τη διαλογή των ασθενών στα ΤΕΠ την κάνουν διοικητικοί υπάλληλοι αποφασίζοντας ποιο περιστατικό χρήζει άμεσης αντιμετώπισης και πρέπει να προηγηθεί, καθώς και σε ποιο Ιατρείο θα εξεταστεί, χωρίς ιατρικές γνώσεις.
Η έλλειψη τραυματιοφορέων ξεπερνά το 70%, ενώ σε πολλά ΤΕΠ νοσοκομείων δεν πραγματοποιούνται μια σειρά από βασικές εργαστηριακές εξετάσεις λόγω έλλειψης αντιδραστήρων, που είναι απαραίτητες για τη διάγνωση των ασθενειών. «Εφημερεύοντα νοσοκομεία αδυνατούν να διαγνώσουν τα εμφράγματα, επειδή δεν είναι σε θέση να κάνουν την αιματολογική εξέταση τροπονίνης, λόγω έλλειψης αντιδραστηρίων» αναφέρει χαρακτηριστικά η ΠΟΕΔΗΝ.
