Για τροπολογία που όχι μόνο δεν ανακουφίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας από οφειλές δανείων οι οποίες δεν είναι πλέον εισπράξιμες, αλλά αντίθετα δίνει συνέχεια σε ένα πάρα πολύ κρίσιμο ζήτημα για την επιβίωση της ίδιας της ραχοκοκαλιάς της ελληνικής οικονομίας, αναθέτοντας εν λευκώ στις τράπεζες την πλήρη αναδιαμόρφωση του επιχειρηματικού τοπίου της χώρας έκανε λόγο, κατά τη συζήτηση στις 13.11.2014 στην Βουλή της τροπολογίας που κατέθεσε σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης η κυβέρνηση για τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια, ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ .
Όπως τονίζεται σε ανακοίνωση, «αποδομώντας την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης περί κοινωνικής και αναπτυξιακής στόχευσης της συγκεκριμένης τροπολογίας, ο βουλευτής τόνισε ότι η συγκεκριμένη τροπολογία δεν έχει κοινωνικό και αναπτυξιακό πρόσημο όταν «δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν η ικανότητα αποπληρωμής των οφειλετών, αλλά ούτε και συνδέονται αυτές οι προτεινόμενες ρυθμίσεις με άλλα κίνητρα, όπως το κίνητρο της απασχόλησης, το κίνητρο της συμβολής στην τοπική οικονομία, το είδος της δραστηριότητας.»
Ο βουλευτής αναφέρθηκε ακόμη στην απόλυτη ελευθερία των τραπεζών να αποφασίζουν για το εάν και πώς θα ρυθμιστούν οι οφειλές των πιστούχων τους, αποφασίζοντας στην ουσία ποιες επιχειρήσεις θα στηρίξουν και ποιες θα οδηγήσουν σε εκκαθάριση, σημειώνοντας ότι «δεν δημιουργείται καμία απολύτως υποχρέωση στις τράπεζες να δεχθούν τη ρύθμιση ή τη διαγραφή των οφειλών, διότι ο χρηματοδοτικός φορέας είναι αυτός που αποφασίζει αν θα δεχθεί, με όρους μάλιστα που επιλέγει ο ίδιος, χωρίς να διαμορφώνονται αντικειμενικές συνθήκες και προϋποθέσεις για τον προσδιορισμό των οφειλών που πρέπει να μπαίνουν στη ρύθμιση».
Μίλησε επίσης για άλωση της ιδιωτικής περιουσίας, αφού «ως βάση για τον υπολογισμό και την εφαρμογή οποιασδήποτε ρύθμισης ή διαγραφής οφειλών των επιχειρήσεων που θα κάνουν οι τράπεζες, θα είναι μόνο το σύνολο της αξίας των περιουσιακών στοιχείων των οφειλετών, συνοφειλετών και εγγυητών», όπου, όπως επιχειρηματολόγησε, πλην των ακινήτων και των επιχειρήσεων δεν θα συνυπολογίζονται άλλα περιουσιακά στοιχεία, όπως πολυτελή ακίνητα τα οποία μπορεί να κρύβονται και σε υπεράκτιες εταιρείες ή χρηματοοικονομικά προϊόντα υψηλών αποδόσεων, στα οποία επενδύουν τα ανώτερα εισοδηματικά στρώματα.
Τέλος, στάθηκε και στο ύψος των οφειλών που θα διαγραφούν σύμφωνα με την τροπολογία, τονίζοντας ότι στην πραγματικότητα θα είναι πολύ πιο μικρό σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε να διαγραφεί, αφού «για τον υπολογισμό της καθαρής περιουσιακής θέσης των οφειλετών η αξία των ακινήτων θα υπολογίζεται με την αντικειμενική αξία η οποία είναι υψηλή σε σχέση με την σημερινή πραγματική τους αξία, και μάλιστα με τον τρόπο που θα υπολογίζεται για τον ΕΝΦΙΑ, συν το γεγονός ότι μπαίνει και ο όρος ότι οι οφειλές που θα απομείνουν μετά τη διαγραφή δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το 75% της καθαρής περιουσίας του οφειλέτη.»
